پاداش کمک به 6 توله سگ گرسنه

[گرگ سفید]

سلام دوستان من.موضوعی که میخونید کاملا واقعیه و بنده شخصا اونرو تجربه کردم.اینکه بتونین باورش کنین یا نه رو به وجدان بیدار خودتون واگذار میکنم.یادتون نره ما تو جهانی زیدگی میکنیم که پر از معما و رمز و راز هست.معما هایی که شاید بشر،هیچ وقت موفق به کشف اونها نخواهد شد.اما بایدقبول کرد که همه چیز تو دنیا به صورت انرژی هست.از آغاز زندگی بشر یا حتی قبل از آن،همیشه نیرو های خوب و مثبت در مقابل نیروهای بد و منفی بودند.و من معتقدم انسان،هر عملی رو که انجام میده،نمیتونه خارج از این دو حالت باشه.و قطعآ رفلکس و بازتاب عملش رو دیر یا زود خواهد دید.

من تو یکی از شرکت های دولتی مشغول به کارم.در یکی از شب ها که شیفت کاری من بود،در حال رفتن به شرکت بودم.برای شام چیزی نداشتم،سر راهم کمی نان کره ای (از نان های مخصوص آذربایجان) خریدم و به خودم به شرکت بردم.سر کارم شامم رو خوردم و سیر شدم و نصف نان با کمی غذای ساده ای که پخته بودم باقی موند.تصمیم گرفتم صبح،وقت اتمام شیفت کاریم نان و غذارو برای توله سگ ها ببرم.اونا 6 تا توله بی سر پناه با مزه و ناز بودن که معمولا تو محوطه ی ورودی شرکت پلاس بودن.همیشه وقتی کسی داخل شرکت میشد،با احتیاط و در حالی که سرشون پایین بود و دم های کوچولو شون رو لای پاشون قایم میکردن( به نشانۀ ترس و احترام ) به افراد در حال عبور نزدیک میشدن و با صداهای نازک ناله وار تقاضای غذا میکردن.من هر موقع که می دیدمشون،اگه با خودم چیزی داشتم بهشون میدادم/هر چند احساس میکردم توست برخی از همکارام مورد مسخره کردن و لقب هایی مثل سگ باز بودن و ... قرار میگیرم،اما باطن کار و حس شیرینی که با سیر شدن و بازی کردن این موجودات بی گناه بهم دست میداد،ارزش همه چیز رو داشت.
اون شب وقت اومدنم اونجا نبودن،ولی میدونستم صبح حتما میان.به سر کارم برگشتم و صبح شد.حاضر شدم و به طرف درب خروجی حرکت کردم.وقتی توله هارو دیدم،یادم افتاد که قرار بود براشون غذا بیارم.راستشو بخواین تنبلی ام میومد دوباره برگردم محل کارم و براشون غذا بیارم.تصمیم گرفتم بی خیال شم و برم که توله های نازنین منو دیدن.در حالی که دم کوچولو شون رو تکون تکون میدادن بهم نزدیک شدن و جلوم نشستن و بهم ذل زدن.طوری که راه رفتنم رو بستن.با این که چیزی به حرکت سرویس های شرکت نمونده بود و اگه دیر میکردم باید چند صد متر پیاده میرفتم تا کنار جاده برسم و تاکسی بگیرم،اما این بیچاره ها گرسنه بودن.نمی تونستم به همون حال بذارمشون و برم.برگشتم و غذارو براشون آوردم،همون طور که فکر میکردم خیلی گرسنه بودن.صبر کردم تا غذاشون رو بخورن و بعد راه افتادم.تا وسط راه دنبالم اومدن و بعد ازم دور شدن.در طول مسیر همش به فکر حیوونای بیشمار بی سر پناه بودم با این آرزو که ای کاش میشد به همشون کمک کرد.بالاخره به کنار جاده رسیدم و بعد از کلی معطلی 1 تاکسی گیر آوردم.همین طور که طول جاده رو میرفتیم تا به شهر برسیم،از دور آدمای زیادی رو دیدم که وسط جاده وایستادن.از قرار 1 تصادف وحشتناک بود.خدای من...این اتوبوس سرویس شرکت ما بود.همون که من ازش جا موندم.

[kourosh]

100% موافقم که کمک به این موجودات معصوم خیلی تاثیر داره و ممنونم که بدور از همه حرفهای چرت بقیه بهشون توجه دارید دوست عزیز

[CATICEF]

من بارها نمونه های مشابه این جریان رو به چشم خودم دیدم. مطمئن هستم که این اتفاق افتاده و فقط افرادی که بخوان خودشون رو گول بزنن باورش نمی کنن.
ضمن اینکه از نبود شما برای یک مدت نگران بودیم که خوشبختانه با این تاپیک شما، نگرانی هم برطرف شد.

[pink]

واااااااااااااااایییییییی یییییییییییییییییییییییی خداییییییییییییییییییی من..........

[micky]

واي خداي من.......قطعا كار خير تو به او كوچولو ها اين بلا رو ازت دور كرده...حالا كسي كشته شد تو اون تصادف كه گفتي وحشتناك؟

[parvin2]

بله درسته این یه اتفاق هم برای داداش خودم افتاد جریانش این بود که در شهر ما داشت خارج شهر اطراف یه مرغدانی که مال دوستاش بود با سگش بازی میکرد حالا تو خیابون بود یا نه نمیدونم اما یه ماشین سپاهی فکر کنم از اینا که اومده بودن شهر ما که اگه شهید بشن بهشت میرن خلاصه میزنه به جودای ( اسم سگ ) بعد سگه از روی خشم یا هر چی کشون کشون با تن له شده خودشو میکشونه طرف ولکنش نمیشه دوباره عقب عقب میاد و از روی سگ بیچاره رد میشه و کارشو میسازه داداشم شکایت کرد و دادگاه براش دیه تعین کرد اون نگرفت و بخاطر این شکایت نکرد اما بهش فهموند میشه به هر نحوی افراد رو اذیت کرد اما باید ادمها وجدان داشته باشند خلاصه جریان میگذره اما بعد از ده روز مرد سپاهی برمیگرده و با لباس سیاه عزا نزد داداشم و ازش عذر خواهی و طلب بخشش میکنه و میگه بچه خودم هفته قبل با همین روش تصادف از دنیا میره و میمیره و منو ببخش ؟!!!!
چرا باید حتما سرمون سخت به زمین بخوره تا باور مون بشه " و حتی گاهی ادمها اینقدر فراموش کار میشن که باز هم با وجود ضربه تکرار مکررات میکنن .
با سپاس : پروین

[amirrr]

سلام
کاری که شما میکنید قابل ستایش هست امیدوارم همیشه زنده باشید دوست مهربون

[Rose]

نمی دونم چی باید بگم فقط می دونم که به هرچی اعتقاد داشته باشی یعنی همون انرژی مثبت هر عملی آخرش دور می زنه بر می گرده بطرف خودت یعنی از هر دست بدی از همون دست میگیری من اعتقاد دارم حیوانات خیلی بیشتر و صادقانه تر یاری دهندشون رو دعا می کنن و خداوند همه بندگانش رو دوست داره و هرگز کسی رو که به سایر بندگانش آزار برسونه نمی بخشه و در رحمتش رو به سمت کسی که به بندگان خدا رحم نکنه باز نمی کنه.

[hovakhshatara]

کارت خیلی باارزش بود.موفق باشی.

[ehsani]

کارن عالی بوده دوست من