شکار و گربه

[پرشین پت نیوز]

مانند گربه های وحشی، گربه های اهلی طبیعتا درنده خو هستند، اما این گفته به این معنی نیست که گربه ها با علقه به شکار می پردازند، بلکه انگیزه ی شکار در گربه ها چشم و هم چشمی و رقابت با یکدیگر میباشد. مهارت شکار به وسیله ی مشاهده ی شکار توسط سایر حیوانات و با رنج و زحمت فراوان کسب می شود. برای مثال گربه ها بطور ذاتی در شکار پرندگان مهارت کافی ندارند، اما به وسیله ی تمرین در این کار مهارت می یابند. بچه گربه هایی که از مادران غیر شکارچا متولد می شوند هرگز نمیتوانند به خوب شکار کنند.

بر خلاف گربه های وحشی، گربه های اهلی اغلب جهت غلبه بر گرسنگی شکار نمی کنند. هر چند که گاهی آنها قطعاتی از شکارشان یا تمام آن را می خورد، در حقیقت گربه ها جهت تفریح شکار می کنند.

گربه ها قادرند هر چیز متحرکی را بگیرند، اما بهترین شکار برای گربه ها جوندگانی مانند موش و پرنگان کوچک می باشند. حیوانات خانگی مثل موش خرما هم در این دسته قرار می گیرند که جزو حیوانات دست آموز خانگی هستند. بنابراین همیشه مطمین شوید قفس انها در جایی امن و مطمین قرار دارد.

اگر گربه در حالیکه موش مرده ای را در دهانش است به خانه آمده با گشاده رویی ان را بپذیرید. ولی سعی کنید هر چه سریع تر حیوان صید شده را از آن بگیرید، زیرا حیوانات وحشی که توسط گربه صید می شوند اکثرا دارای بیماریها انگل های متعددی هستند.

اکثر صاحبان گربه گرفتن پرنده توسط گربه را ناپسنددمی دانند و برای این منظور زنگوله ای را در گردن گربه قرار می دهند تا هنگام نزدیک شدن آنها به پرندگان، آنها را از خطر مطلع کند. این کار مفید است اما اگر موثر واقع نشد نا امید نشوید. اگر شما پرنده اهلی در باغچه دارید مطمین شوید که پرنده در باغچه آزاد است تا در صورت حمله ی گربه راه فرار داشته باشد.

اغلب گفته می شود که گربه ها در اثر گرفتن و خوردن مگس ها لاغر و مریض می شوند. این مطلب به تایید رسیده است که خوردن مگس احتمال دارد که گربه را به بیماریهای باکتری مبتلا نماید. مگس ها همچنین ممکن است در انتقال تخم کرم ها از یک گربه به گربه ی دیگر نقش داشته باشد، اما احتمال آن آنقدر ناچیز است که قابل چسم پوشی می باشد.

[demon_da]

من یه گربه خیابونی و نر رو از بچگی بزرگ کردم، همیشه هم در بهترین شرایط نگهش داشتم! الان که واسه خودش غولی شده (مثل بدن ساز ها) همش اگه پرنده ای گیرش بیاد میگیرتش، اونقدر هم سریع و قوی هست که هیچکی جرئت نزدیک شدن و گلاویز شدن با اون رو نداره! زنگوله هم دارم ولی هر روز وقتی از گردش روزانش برمیگرده یه پرنده نصف جون هم تو دهنشه!
خیلی هم دعوا می کنه! به جفت تمام گربه نرهای اطافمون هم گیر میده و تمام نر هارو هم لت و پار کرده! خودش هم معمولا" زیاد سالم نمی مونه!!!
بابام می گه نژادش به مغول ها می خوره! آخه بچش رو هم که مادست داره مثل خودش بار میاره! با هم خر بازی می کنن!!!
همیشه تمیزش می کنم و غذا و جای مناسب براش تهیه می کنم و باهاش کلی بازی می کنم ولی خوی وحشی گریش اصلا" فروکش نمی کنه!
جدیدا" یه توله روت ویلر ماده آوردم و گربم خیلی طفلی رو اذیت می کنه! نمی زنش! همون کارهایی رو می کنه که روز های اول با جفتش می کرد! یعنی ممکنه؟!
اساتید لطفا" من رو راهنمایی کنن که چجوری از پس این غول بیابونی عزیزم بر بیام!

ممنون.