نگاهي به زندگي سبز يك خانواده ايراني در استراليا

[هوریار]

من حتي تكه كاغذهاي كوچك را دور نمي اندازم و تا جاي ممكن از آنها استفاده مي كنم.
من و خانواده ام سالهاست كه به كاغذهاي باطله به ديد زباله نگاه نمي كنيم و آنها را به سطل بازيافت كاغذ مي اندازيم، چون براي درست شدنش انرژي صرف شده است.
اين ها بخشي از صحبت هاي وحيد است كه در سال ۱۹۹۸ به همراه خانواده اش به استراليا مهاجرت كرده است.
اگرچه در فرهنگ خانواده هاي ايراني، موضوع كم مصرف كردن انرژي و به تبع آن توليد كمتر گازهاي گلخانه اي موضوعي است كه كمتر نهادينه شده، اما در زندگي اين خانواده ايراني وضع به گونه ديگري است و بيشتر كارهاي روزمره آنان، از رانندگي گرفته تا آبياري باغچه، بر محور مصرف كم انرژي بنا نهاده شده است استراليا در حال حاضر ۵۵۰ ميليون تن در سال گازهاي گلخانه اي توليد مي كند كه يك پنجم آن توسط فعاليت هاي روزمره انسانها در منازل و يا مسافرت ها شكل مي گيرد. پياده روي به جاي رانندگي به طور ميانگين، يك خانواده استراليايي سالانه ۶ تن گاز گلخانه اي توليد مي كند و در حدود ۸۰۰۰ دلار بابت هزينه هاي حمل و نقل خود پرداخت مي كند كه ۲۵۰۰ دلار از اين ميزان، بابت خريد سوخت خودرو است.. به گفته وحيد، كه مهندس كامپيوتر است، راههاي بسيار ساده اي براي مصرف كمتر بنزين وجود دارد.
او در اين باره مي گويد:" باد لاستيك ماشين هر چقدر بيشتر باشد مصرف بنزين كمتر است و بايد باد ماشين را تا حداكثرميزان مجاز تنظيم كرد.
نكته بعدي وزن ماشين است. هر چقدر وسايل اضافه در ماشين بيشتر باشد ميزان مصرف بنزين بيشتر مي شود.
من خودم تا جاي ممكن وسايل اضافي را از ماشين بر مي دارم وبه حداقل وسايل مورد نياز بسنده مي كنم." وحيد و خانواده اش از خريد كالاهاي غيرضروري خودداري مي كنند چون معتقدند كه براي ساخت هر كالا انرژي مصرف شده و چنانچه فردي بي جهت وسيله اي را خريداري كند به طور غير مستقيم به توليد گازهاي گلخانه اي كمك كرده است وحيد معتقد است:" خيلي از انسانها از ماشين بعنوان انبار خانه استفاده مي كنند ، در حالي كه نمي دانند هر ۳۰ يا ۴۰ كيلوگرم بار اضافه در ماشين به عنوان يك فرد اضافه تلقي مي شود كه بين ۱۰ تا ۱۵ درصد مصرف بنزين ماشين را بالا مي برد.
" محاسبات دانشمندان استراليايي نشان مي دهد كه به ازاي هر ۵۰ كيلوگرمي كه از وزن ماشين كاسته شود ،‌در حدود ۲ درصد ميزان توليد گازهاي گلخانه اي كمتر مي شود.
به عقيده وحيد شيوه رانندگي در كاهش توليد گازهاي گلخانه اي موثر است:
"در كل من تا آنجا كه ممكن است مسيرهاي كوتاه را پياده مي روم و يا از دوچرخه استفاده مي كنم ولي زماني كه مجبور شوم از ماشين استفاده كنم از دور به چراغ قرمزها توجه مي كنم و سرعت ماشين را به گونه اي تنظيم مي كنم تا بتوانم با تبديل شدن چراغ به چراغ سبز از چهار راهها عبور كنم. كار ديگري كه انجام مي دهم اين است كه به گونه اي رانندگي مي كنم كه پدال گاز را بيش از ظرفيت ماشين فشار نمي دهم و آن را با سرعت ماشين همگام نگه مي دارم.
در كل از شتاب گرفتن چه مثبت و چه منفي در رانندگي پرهيز مي كنم.
" روز به روز شمار بيشتري از مردم در كشورهاي صنعتي متوجه مي شوند كه دوچرخه به لحاظ محيط زيست وسيله اي به مراتب پاك تر براي جايگزيني انواع خودروهاست وحيد با اين شيوه رانندگي توانسته هزينه هاي سوخت خود را به ميزان قابل توجهي كاهش دهد: "من توانسته ام با اين نحوه رانندگي تا سي درصد مصرف بنزين ماشينم را كم كنم.
يعني اگر مصرف بنزين ماشينم در هر ۱۰۰ كيلومتر۱۰ ليتر باشد من توانسته ام آن را به ۷ برسانم و اين ميزان براي ماشيني كه سالانه حدود ۲۰۰۰ ليتر بنزين مصرف مي كند يعني پس انداز حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ دلار در سال." بعضي خانواده هاي استراليايي سالانه 13 هزار دلار بابت هزينه هاي حمل و نقل پرداخت مي كنند. بر اساس آمارمنتشره، به ازاي هر ليتر كمتر مصرف شدن سوخت اتومبيل ، ۸/۲ كيلوگرم گاز گلخانه اي كمتر توليد مي شود و بر اساس محاسبات كارشناسان استراليايي، ‌تبديل سوخت ماشين از بنزين به گازوييل سبب مي شود ۲۰ درصد گازهاي گلخانه اي كمتري توليد شود. وحيد بيشتر اوقات براي انتخاب مسيرهاي رانندگي خود از مديريت مسافرت هوشمندانه (Smart Trip Managment)، بهره مي برد:
" من سعي مي كنم مسيرهايي را انتخاب كنم كه كمتر مجبور به ايستادن در پشت چراغ باشم و سعي مي كنم مسير كوتاهتر نيز باشد." او ادامه مي دهد:" من قبلاً وقتي كه براي آوردن دخترم كيميا به مدرسه مي رفتم از مسيري عبور مي كردم كه در حدود ۱۵ متر سربالايي داشت و حساب كردم كه اگر ماشينم را كه يك تن وزن دارد هر روز ۱۵ متر بالا ببرم نياز به مصرف بنزين زيادي است، بدين خاطر مسير ديگري انتخاب كردم كه ۱۰۰ يا ۲۰۰ متر طولاني تر است ولي سربالايي و سراشيبي ندارد و در نتيجه در پايان ماه متوجه شدم كه كار درستي انجام داده ام چون مصرف بنزين ماشين كاهش يافت." كاهش مصرف آب در استراليا ،‌ هر خانواده بطور ميانگين ۴ تن گاز گلخانه اي براي گرم كردن آب منزل در سال توليد مي كند و چنانچه از گاز بدين منظور استفاده شود اين ميزان به ۵/۱ تن تقليل مي يابد. "اگر انسانها بدانند كه آب سالم با چه زحمتي به پشت شيرهاي منازل مي رسد، حتماً در مصرف آن صرفه جويي مي كردند"
وحيد در استفاده از مصرف آب، به ويژه آب گرم، بسيار محتاط است و مي گويد:
" اگر انسانها بدانند كه آب سالم با چه زحمتي به پشت شيرهاي منازل مي رسد، حتماً در مصرف آن صرفه جويي مي كردند. من خودم زماني كه نياز به استفاده از آب گرم باشد ، شير آب را بسيار كم باز مي كنم، چون معتقدم همان بازدهي را دارد كه شير آب گرم تا آخر باز باشد.
" بر اساس محاسبات كارشناسان استراليايي ، فقط ميزان گازهاي گلخانه اي كه بابت چكه كردن آب گرم توليد مي شود ۱۰۰ كيلوگرم در سال است. وحيد حداقل زمان دوش گرفتن در حمام خود را نيز كاهش داده و مي گويد:" بر اساس نظر كارشناسان، ۴ دقيقه زمان براي دوش گرفتن مي توان صرف كرد كه به نظر من حداقل زماني كه ايرانيان در حمام صرف مي كنند بين ۱۵ تا ۲۰ دقيقه است. من در حمام، براي جلوگيري از مصرف كمتر آب سر دوش را عوض كردم تا آب كمتري خارج شود و سعي مي كنم كه سريعاً دوش بگيرم و از حمام بيرون بيايم." كارشناسان استراليايي مي گويند، چنانچه هر فرد بتواند ۵ دقيقه كمتر در حمام از آب گرم استفاده كند، سالانه ميزان ۵۰۰ كيلوگرم گاز گلخانه اي كمتر توليد مي كند
. يكي ديگر از كارهاي جالب وحيد، استفاده مطلوب از باران براي آب ياري باغچه است، او مي گويد:" من در ناودان خانه سوراخي را ايجاد كرده ام و در زير آن بشكه اي پلاستيكي قرار داده ام و با اين كار، هنگام بارندگي بخشي از آب باران به جاي رفتن به فاضلاب وارد بشكه شده و من از اين آب براي آبياري باغچه و گلها استفاده مي كنم." نيلوفر، همسر وحيد نيز فعاليت هاي جالبي دارد و به عنوان مثال براي استفاده از ماشين لباسشويي و شستن لباسها نيز ملاحظات خاصي دارد:" با توجه به اينكه در حدود ۴۰ درصد انرژي، صرف گرم كردن آب مي شود، من از پودرهاي ماشين لباسشويي استفاده مي كنم كه نياز به آب گرم براي شستن لباس ندارد و با استفاده از آب سرد براي شستشوي لباس، به كاهش مصرف انرژي كمك مي كنم." وسايل الكترونيكي بر اساس تحقيقات دانشمندان استراليايي ، استفاده از وسايل صوتي در منازل به ميزان ۶ ساعت در روز، سبب مي شود كه سالانه ۱۰۰ كيلوگرم گاز گلخانه اي توليد شود. در اين خانواده "سبز"، استفاده صحيح از وسايل الكترونيكي نيز از نظرها دور نمانده است.
وحيد مي گويد:" در جايي خواندم كه ۳۰ درصد از انرژي منزل، صرف استفاده از تلويزيون هاي پلاسما مي شود و اگر انسانها توجه در نوع خريد وسايل برقي خود نمايند مي توانند كاهش قابل توجهي در هزينه هاي زندگي خود به عمل آورند." لامپ هاي فلورسنت ۲۰ درصد انرژي لامپ هاي معمولي را مصرف مي كند از طرف ديگر، وحيد سعي مي كند كه در زمانهايي كه نياز به استفاده از صفحه كامپيوتر وجود ندارد، آن را خاموش كند:
" مصرف برق صفحه روشن كامپيوتر به اندازه مصرف ۵ لامپ صد وات است و من حتي الامكان صفحه را به هنگام عدم نياز خاموش مي كنم . استفاده درست از كامپيوتر يكي از موضوعاتي است كه از ديد اغلب مردم پنهان مانده كه مي تواند به كم شدن توليد گازهاي گلخانه اي كمك شاياني كند." وحيد مي گويد:

" در جايي خواندم كه چنانچه صفحه سفيد موتور جستجوگر گوگل به صفحه سياه تبديل شود، ميزان استفاده انرژي در كامپيوتر هاي كاربران سراسر دنيا به اندازه اي پس انداز مي شود كه با آن مي توان مصرف برق يك شهر كوچك را تامين كرد و بدين خاطر برخي كاربران اينترنتي دوستدار محيط زيست از سايت [مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید] براي جستجو در اينترنت استفاده مي كنند كه صفحه اي سياه دارد و انرژي كمتري مصرف مي كند." بر اساس تحقيقات كارشناسان محيط زيست، يك خانواده استراليايي بطور ميانگين ۵۰۰ كيلوگرم گاز گلخانه اي براي پخت و پز غذا توليد مي كند. وحيد و همسرش بيشتر اوقات براي پخت و پز غذا از موج پز " مايكرو ويو" استفاده مي كنند.

وحيد مي گويد:
" ما از وقتي كه متوجه شديم در حدود ۹۰ درصد از انرژي اجاقها به هدر مي رود ، تصميم گرفتيم كه از موج پز استفاده كنيم كه اين كار نيز تاثير قابل ملاحظه اي در ميزان مصرف انرژي خانه داشت." در جايي خواندم كه چنانچه صفحه سفيد موتور جستجوگر گوگل به صفحه سياه تبديل شود، ميزان استفاده انرژي در كامپيوتر هاي كاربران سراسر دنيا به اندازه اي پس انداز مي شود كه با آن مي توان مصرف برق يك شهر كوچك را تامين كرد وحيد از ديگر كارهاي جالب اين خانواده "سبز"،‌ تبديل كردن چراغ هاي منزل به لامپ هاي فلورسنت است كه ۲۰ درصد انرژي لامپ هاي معمولي را مصرف و ۱۰ برابر بيشتر از آنان عمر مي كند. همچنين ، وحيد و خانواده اش از خريد كالاهاي غيرضروري خودداري مي كنند چون معتقدند كه براي ساخت هر كالا انرژي مصرف شده و چنانچه فردي بي جهت وسيله اي را خريداري كند به طور غير مستقيم به توليد گازهاي گلخانه اي كمك كرده است. وحيد مي گويد:" ۷۵ درصد از انرژي دنيا از نفت، گاز و زغال سنگ توليد مي شود و بشر امروزي آنچه را در ۲۵۰ ميليون سال برايش به وديعه گذاشته شده است، در ظرف ۲۰۰ سال مي خواهد مصرف كند و اين موضوع هشداري جدي براي ساكنان كره زمين است.