یادگیری حیا از سگ

[Emi tis]

داشتم وبگردی می کردم این مطلب را دیدم بنظرم جالب آمد گفتم شما هم بخونید:

مرحوم آقاى بلادى فرمود يكى از بستگانم كه چند سال در فرانسه براى تحصيل توقف داشت، در مراجعتش نقل كرد كه:
در پاريس خانه اى كرايه كردم و سگى را براى پاسبانى نگاه داشته بودم، شبها درب خانه را مى بستم و سگ نزد در مى خوابيد و من به كلاس درس مى رفتم و برمى گشتم و سگ همراهم به خانه داخل مى شد. شبى مراجعتم طول كشيد و هوا هم به سختى سرد بود به ناچار پشت گردنى پالتو خود را بالا آورده، گوشها و سرم را پوشاندم و دستكش در دست كرده صورتم را گرفتم، به طورى كه تنها چشمم براى ديدن راه باز بود، با اين هيئت درب خانه آمدم تا خواستم قفل در را باز كنم سگ زبان بسته چون هيئت خود را تغيير داده بودم و صورتم را پوشيده بودم، مرا نشناخت، به من حمله كرد و دامن پالتوی مرا گرفت.
من فورا پشت پالتو را انداختم وصورتم را باز كرده، صدايش زدم تا مرا شناخت. با نهايت شرمسارى به گوشه اى از كوچه خزيد. در خانه را باز كردم و هرچه اصرار كردم داخل خانه نشد. به ناچار در را بسته و خوابيدم. صبح كه به سراغ سگ آمدم ديدم مرده است، دانستم از شدت حيا جان داده است...

منبع:داستانهای شگفت شهید دسغیب

[nazila_jon]

آخی الهی

[persian pet]

از این نمونه داستانهای واقعی زیاد پیش اومده، پدر بزرگ من هم معدن اینجور داستانهاست چون ایشون شکارچی و عاشق سگهای تازی و ریترایور هستند و گاهی می شده که تا یک هفته با سگهاشون در کوه و بیابون زندگی میکردند، داستانهای زیادی براشون اتفاق افتاده.
سرفرصت چندتاشو براتون همینجا تایپ می کنم.

[H-agah]

در حیا و وفای حیوانات بخصوص سگ شکی نیست اما سگ هم از راه بینایی و هم شامه می تونه صاحبش رو تشخیص بده و آن قدر که از حس بویایی خودش جهت تشخیص هویت استفاده می کنه خیلی بالاتر و بیشتر از حس بینایی هست و به نظر من یک در صد هم احتمال عدم تشخیص بیگانه از خودی حتی با پوشاندن چهره هم وجود نداره

[Napoleon]

من دلم به حال سگه سوخ ...

[memoli_pishi]

اره واقعا منم خیلی غصه خوردم . حیوونی گناه داشت تو سرما اخه . وای فکر کنین که الانم زمستون تو راهه از این به بعد تو خیابونا چقدر از این زبون بسته ها تلف میشن

[persian pet]

نوشته اصلی توسط H-agah

در حیا و وفای حیوانات بخصوص سگ شکی نیست اما سگ هم از راه بینایی و هم شامه می تونه صاحبش رو تشخیص بده و آن قدر که از حس بویایی خودش جهت تشخیص هویت استفاده می کنه خیلی بالاتر و بیشتر از حس بینایی هست و به نظر من یک در صد هم احتمال عدم تشخیص بیگانه از خودی حتی با پوشاندن چهره هم وجود نداره

کاملاً حق با شماست دوست من، ولی این نکته رو هم نباید فراموش کنیم که سگها از آدمهای کثیف و شلخته و با پوشش و لباس عجیب و غریب خوشش نمیاد و به طور غریضی و ناگهانی به اینجور آدمها حمله میکنه و ممکنه بعد از حمله متوجه اشتباهش بشه.


یکی از اون داستانهایی که میخواستم تعریف کنم این بود که وقتی دبیرستان میرفتم یکی از سگهای grayhound پدربزرگم رو که ماده بود آوردم خونۀ خودمون اونوقت چون شهرستان زندگی می کردیم خونمون حیاط داشت، اون سگ رو با یک زنجیر 3 متر بستم توی حیاط، چند وقت بعد به اسرار یکی از دوستام اون سگ رو به جفت سگش که از نژاد محلی بود دادم و حاصل این جفتگیری 7تا تولۀ دورگه بود!
سگ من توی انباری خونۀ دوستم که محل نگهداری خرت و پرتهای مغازۀ باباش بود زایمان کرد، قبل از زایمانش هم خیلی سگم رو اونجا میبردم و تقریباً همۀ اعضای خونوادۀ اونها رو میشناخت. یک روز یکی از گارگرهای مغازۀ باباش اومد به انباری که برای مغازه جنس برداره و چون به حساب خودش خیلی آدم مذهبی و مبادیه آداب دینی بود با هزارتا غور و لند سر و صورتش رو با یه لنگ بست و وارد انباری شد. سگ من که داشت به بچه هاش شیر میداد با چنان قدرتی از جاش بلند شد و به اون کارگر حمله کرد که من از نژاد grayhound توقع نداشتم!!! من هم برای اینکه اون کارگر و نجات بدم سریع اسمش رو صدا زدم و پریدم که سگ رو مهار کنم ولی اون برگشت و به من پارس کرد ولی تا منو شناخت یه دفعه آروم شد و برگشت پیش توله هاش.
بعد از اون قضیه دیگه اون کارگر با لنگ وارد انباری نمی شد.

[دوبر]

سگ آدمو از طریق بویایی و بوی پای هر فرد میشناسه و امکان نداره از صریق تغییر قیافه نشناسه

[mojarad]

این داستان حقیقت نداره،

برای اینکه به انسانها گوشزد کنند یه چیزی هم به اسم " شرم و حیا " وجود داره، این داستان ساخته شده.

[peta]

سگ بیجاره از شدت سرما مرد نه حیا.اگه داستان واقعی باشه احتمالا رفتار این شخص اونقد تهاجمی بوده که باعث ترس و وحشت سگ شده و به همین خاطر هم سگ به داخل خونه نرفته.بی خیالی این شخص هم در رها کردن سگ در اون سرما واقعا ستودنیه!!!!!!!