همه با هم برای نجات خرس های قطبی

[Napoleon]

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]







واشنگتن- خرس های قطبی که از دیرزمان نماد قطب یخ زدۀ شمال کرۀ زمین بوده اند، حالا مبدل به تصویری از خطر گرم شدن کرۀ زمین که قطب شمال را تهدید می کند، گشته اند.

برای تنازع بقای طولانی مدت گونه های جانوری که با کاهش یخ های قطب شمال مورد تهدید قرار گرفته اند، و از بین رفتن محیط شکار خرس های قطبی که اکنون تعدادشان در جهان تنها به 20,000 تا 25,000 قلاده می رسد، ایالات متحده و روسیه تصمیم به همکاری گرفته اند.

دو کشور از زمان امضای توافقنامه ای در سال 1972 مبنی بر مشارکت های زیست محیطی، در زمینۀ حفاظت از حیات وحش در منطقۀ قطب و سایر مناطق، همکاری های رسمی متعددی داشته اند. بیش از نیمی از فعالیت های انجام شده تحت آن توافقنامه، در ایالت آمریکایی آلاسکا، سیبری، و شرق دور روسیه صورت گرفته است.

آلاسکا دارای دو دستۀ مجزا از خرس های قطبی است که از این سو به آن سوی مرز های بین المللی در گردش هستند. تعدادی از آن ها که در منطقۀ جنوبی دریای بوفور ساکن هستند، که شامل سرزمین های متعلق به ایالات متحده و کانادا می شود، حدودا ً بالغ بر1500 خرس می شود؛ خرس هایی که در چوکوتکا- آلاسکا سکونت دارند، که میان روسیه و ایالات متحده مشترک می باشند، تنها 2000 قلاده هستند.

در سال 1995 ، یک گروه کاری متشکل از نهاد های متعدد آمریکایی، من جمله خدمات ماهیان و حیات وحش، برای تنظیم توافقنامه ای مربوط به محافظت از خرس های قطبی مشترک میان دو کشور، با همتایان روس خود ملاقات کردند. آن پیمان، در سال 2000 توسط دو کشور به امضا رسید، و بعد از تأیید از سوی کنگره آمریکا، در 23 سپتامبر 2007، به مورد اجرا گذاشته شد.

طبق این توافقنامه، برنامه های مربوط به حفاظت و ادارۀ خرس های قطبی منطقۀ آلاسکا- چوکوتکا یکی شده، و از ساکنان بومی این مناطق قطبی درخواست شده تا در این تلاش مشارکت نمایند، و نیز اجرای برنامه های دراز مدت مانند حفاظت از زیستگاه های جانوران و جمع آوری اطلاعات زیست شناختی، پیش بینی گردیده است. طبق این توافقنامه، شکار خرس های مادۀ بچه دار وتوله های کمتر از یک سال ممنوع گشته، و بر حفاظت از زیستگاه خرس ها، محل تجمع، و لانۀ آن ها تأکید شده است.

نماینده ای از سوی هر دولت و ساکنان بومی آن، کمیسیون مشترکی ترتیب خواهند داد که در مورد ادارۀ جمعیت خرس های قطبی، و همین طور سهمیۀ بهره برداری بومیانی که به عنوان معیشت به شکار خرس می پردازند، تصمیم گیری خواهد کرد.

استیون کول، رییس خدمات ماهیان و حیات وحش شعبۀ روسیه و شرق آسیا گفت، یکی از اقدامات اولیۀ کمیسیون مشترک، احتمالا ً تشکیل گروهی علمی خواهد بود که تعیین کند ساکنان بومی هر دو کشور هر ساله مجاز به شکار چند خرس می باشند. این تصمیم برمبنای استاندارد های زیستی بهره برداری مطابق با رعایت شرایط زیست محیطی خواهد بود.

کول گفت، در حال حاضر، ایالات متحده مجوز چنین شکار هایی را برای تعداد 100 قلاده خرس در سال، صادر کرده است. روسیه از سال 1956 تا به حال، اجازۀ شکار خرس های قطبی را به ساکنان بومی نداده است، اما همان طور که کول خاطر نشان کرد، بر اثر شکار غیر قانونی در این مناطق، سالانه بین 200 تا 400 قلاده خرس کشته می شوند.


[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]





همکاری های دو جانبه مقدم بر توافقنامۀ رسمی

حتی قبل از شکل گیری کمیسیون مشترکی که طبق توافقنامۀ آلاسکا- چوکوتکا تشکیل شد، خدمات ماهیان و حیات وحش دارای سابقه ای طولانی در همکاری با شرکای روس جهت حفاظت از خرس های قطبی است.

برای مثال، زیست شناسان آمریکایی همراه با همتایان روس خود برای اجرای مطالعات میدانی در شبه جزیرۀ چوکوتکا، که در منتهی الیه شرق روسیه واقع است، بر روی زیستگاه های حساس خرس های قطبی که محل تغذیه و لانۀ آن ها نیز می باشد، از قبل وارد عمل شده بودند.

برخی از پروژه ها دارای ابعاد کوچکی است، مانند تأمین بودجه از سوی آمریکا برای تهیۀ یک موتور مولد برق و موتور برای قایق ها جهت گسترش شعاع نگهبانی و حفاظت از زیستگاه خرس ها در منطقۀ محافظت شدۀ طبیعی جزیرۀ رانگل روسیه. بعضی هم دارای فناوری پیشرفته هستند، مانند بستن قلاده هایی به گردن خرس ها، تا زیست شناسان بتوانند جابجایی خرس ها را از طریق ماهواره ردیابی، و مکان های زاد و ولد آن ها را شناسایی کنند.

ایالت متحده برای حفاظت از خرس های قطبی خود به اجرای عملیات یک جانبه پرداخته است. در ماه مه سال 2008، وزارت کشور آمریکا، خرس قطبی را به عنوان گونه ای در خطر انقراض، فهرست نمود. این تصمیم، در کنار سایر تدابیر حفاظتی، وارد کردن پوست خرس قطبی از کانادا را که شکار آن را آزاد گذاشته است، ممنوع اعلام کرد.






[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]






خرس قطبی همیشه تصورات انسان را به خود جذب کرده است، از افسانه های بومیان اینوییت[1] در شمالی ترین مناطق قطبی گرفته، تا جنون رسانه ها در دوره کردن بچه خرس باغ وحش برلین، تا حضور اسرارآمیز این حیوان قطبی در جزیرۀ استوایی محل فیلمبرداری سریال تلویزیونی آمریکایی به نام گمشده. اگر بخواهیم این امر تداوم داشته باشد و این حیوان به زندگی خود در حیات وحش ادامه دهد، همکاری بین المللی، مانند همکاری های میان ایالات متحده و روسیه، برای اطمینان حاصل کردن از تنازع بقای این گونۀ جانوری در زیستگاه قطبی خود، جنبۀ حیاتی دارند.






[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]