سگ و سگ

**Daniz** · 9th August 2008, 10:34 PM

آب آشاميدني سگ

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]
آب برای تمام موجودات حیاتی است. بسته به وزن سگها 3/2 بدنشان را آب تشکیل می دهد. درسگهای چاق 50% وزن بدن ودرسگهای لاغر75% وزن بدن را آب تشکیل می دهد. تمامی سگها ازطریق له له زدن. ازراه دستگاه گوارش. ازطریق ریه ها وکلیه ها آب را ازدست می دهند. لذا آب ازدست رفته باید جبران گردد. ازاینرو باید آب تمیزوتازه همیشه دردسترس حیوان باشد. جهت حفظ شرایط بدنی مناسب یک سگ باید 40میلی لیترآب به ازای هرکیلوگرم ازوزن بدنش دریافت کند. این آب می تواند ازراههای مختلف ازجمله آب موجود درغذا تامین شود. مسلما درفصل گرما که له له زدن بیشتراست نیازسگ به نوشیدن آب بیشترمی شود. همچنین سگهایی که دچار اسهال یا بیماریهای کلیوی هستند به آب بیشتری احتیاج دارند. لذا مقدارگفته شده تنها جهت راهنمایی برای سگهای سالم درنظرگرفته شده است. چندین بیماری وجود دارد که علامت مشخصه آنها نوشیدن بیش ازاندازه آب می باشد

**Daniz** · 9th August 2008, 10:38 PM

خنده سگ ها!

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

**Daniz** · 9th August 2008, 10:42 PM

سگها خواب می بینند؟

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

این سؤال که آیا سگها هم خواب می بینند از جمله مواردی است که مورد علاقه محققین و صاحبان حیوانات خانگی می باشد. در پاسخ به این سؤال باید گفت همانند انسان ، سگها هم خواب می بینند و حتی نسبت به انسانها در خوابهای کوتاه خود تحرک بیشتری را تجربه می کنند. اغلب سگها موقعی که خواب می بییند لب ها و موهای اطراف آن را حرکت می دهند و به جویدن و لیسیدن اقدام می کنند. بعضی مواقع هم موقع خواب دیدن پاهای خود را به حالت پدال زدن حرکت می دهند و انگار که می خواهند بدوند. پرش پلک و حرکت کره چشم هم از جمله سایر علائم خواب دیدن هستند. سروصدا کردن و زوزه کشیدن هم گاهی از نشانه‌های خواب دیدن سگها می باشند.

البته گاهی دیدن این علائم صاحب حیوان را به اشتباه می اندازد و وی فکر می کند که حیوان دچار حمله صرع شده است. اگر سگی در حال خواب دیدن باشد با صدا کردن اسمش یا تکان دادن بدنش براحتی از خواب بیدار می شود در صورتی که در موقع حمله صرع چنین امکانی وجود ندارد.

**Daniz** · 9th August 2008, 10:43 PM

رفتار شناسی سگ

بسياري اعتقاد دارند كه انگلستان سرزمين دوستداران سگ است و در ميان حيوانات خانگي سگ يكي از محبوب‌ترين و رايجترين آنها در اين كشور مي‌باشد. البته قبول اين موضوع خيلي سخت نيست زيرا كه سگ‌ها طبيعتاً حيواناتي اجتماعي هستند و به راحتي با انسانها ارتباط برقرار و با آنها زندگي مي‌كنند. رفاقت و دوستي سگ با انسانها مي‌تواند كاملاً واقعي و محسوس باشد در حاليكه مثلاً دوستي با يك گلدفيش (ماهي طلايي) تنها به صورت خيالي امكان‌پذير است.

از سويي ديگر اما چنين رابطه دوستانه‌اي هزينه‌هايي هم دارد. سگ‌ها و گاهي صاحبان آنها، انتظار دارند با يكديگر رابطه‌اي صميمي داشته باشند و اين مسئله فضا را براي عدم درك و رنجش متقابل مهيا مي‌كند.

مقايسه رفتار سگ‌ها و گربه‌ها مي‌تواند در توضيح اين مسئله راهگشا باشد. با وجود آنكه ظرفيت شناخت1 گربه‌ها مانند سگ‌ها است، ولي اشتياق دروني آنها به ايجاد رابطه اجتماعي مانند سگ‌ها نمي‌باشد. گربه‌ها معمولاً در خانه مكان خلوت و جداگانه‌اي را به خود اختصاص مي‌دهند. آنها به شيوة خود زندگي مي‌كنند و مطابق خواسته‌هاي صاحبشان رفتار نمي‌كنند.

براي مثال صاحب گربه نبايد از صاحبش انتظار محبت بي‌دليل داشته باشد؛ گربه‌ها تنها در صورت مورد توجه قرار گرفتن واكنش نشان مي‌دهند. همچنين اطاعت خود به خود و بي‌اختيار در آنها ديده نمي‌شود. براي مثال صاحب گربه بايد همواره مراقب غذاي روي ميز آشپزخانه باشد، در غير اينصورت بايد عواقب اين غفلت را بپذيرند.

در عوض سگ‌ها به طور مداوم به صاحبان خود اظهار محبت مي كنند. صاحبان سگ اغلب به سگشان به چشم عضوي تقريباً انساني از خانواده نگاه مي‌كنند (Wilbur,1976) و بلطبع از سگ خود هم انتظار دارند كه مسئوليت‌هاي اجتماعي پيوستن به خانواده را بپذيرند. به همين دليل بسياري از اين افراد از ناخنك زدن حيوانشان به غذاي روي ميز ممكن است عصباني شوند.

در نتيجه بنابر آنچه گفته شد، وقوع بالاي مشكلات رفتاري در سگ‌ها خيلي نبايد تعجب برانگيز باشد. در آزمايشي كه در كلينيك آموزش علمي حيوانات كوچك مدرسه سلطنتي دامپزشكي ديك (Dick) (واقع در انگلستان) انجام شد و در آن 50 صاحب سگ به طور غير انتخابي شركت داشتند، مشخص شد كه 10 قلاده از سگ‌هاي اين افراد رفتارهاي كاملاً دردسرساز (مانند تهاجم به افراد) داشتند. 30 قلاده ديگر هم به مشكلات رفتاري كم اهميت‌تري مانند هيجاني شدن و زود به خشم آمدن در برابر افراد يا ترس از جاروبرقي و.... مبتلا بودند. تنها 10 صاحب دام بيان داشتند كه سگشان رفتار مناسبي دارد. در مطالعات ديگري كه با همكاري صاحبان بيشتري (1500-350) به طور جداگانه توسط هوپت2 در سال 1976 و ويلبر3 در سال 1976 در آمريكا انجام شد، معلوم شد كه حدود 42-25 درصد اين افراد متوجه مشكلات رفتاري سگهايشان شده‌اند. تفاوت درصدهاي ذكر شده احتمالاً به علت اختلاف تعريف‌هاي موجود از مشكلات رفتاري مي‌باشد.

مشكلات رفتاري در جدي‌ترين شكل خود مي‌تواند تهديدي براي زندگي سگ باشد. زيرا كه به علت غير قابل تحمل بودن تنها مرگ شفقت‌آميز برايش توصيه مي‌شود. علاوه بر اين بسياري از مشكلات رفتاري وجود دارند كه تحمل آن براي صاحب دام آشكارا بر كيفيت زندگي آنها و يا خود سگ تأثير منفي مي‌گذارد. بسيارند خانواده‌هايي كه داشتن مهمان در خانه را به علت رفتار تحريك پذير و مهاجم حيوانشان متوقف كرده‌اند و يا بيرون رفتن به همراه سگي كه پارس مي‌كند يا در هنگام عدم حضور ايشان رفتار مخربي انجام مي‌دهند را ترك كرده‌اند.

چنين تحملي ممكن است از نظر ديگران شگفت‌انگيز باشد، ولي براي اين افراد دلايل بسياري وجود دارد تا چنين وضعي را ادامه دهند. وويث4 در سال 1981 در مصاحبه با صاحبان سگ و گربه‌هايي كه مشكلات رفتاري داشتند مشاهده كردند كه رايجترين دليل آنها براي اين كار احساس نزديكي و وابستگي به حيوان5 مي‌باشد. البته تذكر اين نكته ضروري است كه اغلب مشكلات اين حيوانات تنها بخش كوچكي از فعاليت‌هاي معمول آنهاست و بيشتر اوقات آنها حيواناتي با محبت و دوست داشتني هستند. يكبار صاحب سگي بيش فعال كه مدام پارس مي‌كرد وضع بغرنج و هميشگي خود را اينگونه توضيح مي‌داد: «گاهي اوقات فكر مي‌كنم كه ديگر نمي‌توانم اين شرايط را تحمل كنم ولي وقتي تصور مي‌كنم كه همراه سگم در مطب دامپزشكي منتظر تزريق داروي كشنده نشسته‌ام، در مي‌يابم كه قادر به انجام چنين كار نيستم.»

علت ديگري كه باعث مي‌شود اين افراد سگ مشكل‌دار خود را تحمل كنند احساس مسئوليت و گناه در برابر رفتارهاي دام است. در ميان صاحبان سگ‌هاي مشكل‌دار ديدگاه در «سگ بد وجود ندارد و تنها صاحبان بد وجود دارند» بسيار رايج است و اغلب آنها اين جمله را در ضمير خود تكرار مي‌كنند. اين افراد در زمان حال و گذشته به دنبال رفتارهاي اشتباهي كه با سگ داشته‌اند مي‌گردند و البته هميشه موضوعي براي احساس گناه پيدا مي‌كنند. در اين شرايط اظهارنظر ديگران هم كه هميشه وجود دارد. در جامعه ما (انگلستان) همانند انتقاد از شيوه تربيت كودكان، ايراد گرفتن از ديگران در مورد روش تربيت و بارآوردن حيوانات خانگي هم نقل محافل مي‌باشد. يكي از نتايج ميل به سرزنش افراد به خاطر رفتار حيواناتشان اين است كه فرد مي‌پندارد چون مشكل رفتاري سگش به خاطر اشتباهات او به وجود آمده است پس او مجبور است كه به زندگي با آن ادامه دهد. بسياري از دارندگان سگهاي مشكل‌دار با مشكل خود تنها هستند و برخي از آنها هم به كلاس‌هاي فرمانبرداري يا به تعليم دهندگان مراجعه مي‌كنند و تنها درصد كمي از آنها با دكتران دامپزشك مشاوره مي‌كنند.

شايد دانستن اين موضوع كه در 10 سال گذشته دامپزشكان هيچ تخصص حرفه‌اي براي درمان مشكلات رفتاري حيوانات نداشتند، زياد تعجب برانگيز نباشد، ولي به هر حال دامپزشكان بسياري بوده‌اند كه بر حسب مورد مطالب مفيدي براي ارائه داشته‌اند و البته علت اين امر هم ساده است چون آنها سگ‌هاي زيادي را ديده و مطالعه كرده بودند و تجربه زيادي داشته‌اند.

يك پرورش دهنده يا يك تربيت كننده آگاه به كار خويش به راحتي مي‌تواند به چنين نتيجه‌اي برسد كه اين قبيل راهنمايي‌ها برخلاف ساير نظريات حرفه‌اي دامپزشكان بر پايه و اساس ساختار عملي دانش بنا نشده است.

دامپزشكاني كه در نظر دارند درمان مشكلات رفتاري حيوانات را هم در رديف خدمات مطب خود بگنجاند بايد توجه داشته باشند كه ممكن است قبل از پرداختن مراجعينشان به اين موضوع نياز باشد تا خودشان به ارائه اطلاعات اقدام كنند. يك راه براي انجام اين كار اين است كه به عنوان قسمتي از معاينه عمومي سلامتي حيوان، در مورد رفتار آن نيز پرسش‌هايي را مطرح كنند.

تاريخچه روانشناسي ناهنجاري‌هاي گوشتخواران

در حدود 20 سال پيش (دانشمندان) دريافتند كه با روشهاي عملي و نظري علوم مختلف روانشناسي مي‌توان به شيوه‌اي براي درمان اختلالات رفتاري حيوانات دست يافت. در اين رابطه نظريه‌ها و آزمايش‌هاي بسياري در طول 20 سال اخير مورد پژوهش قرار گرفته‌اند ولي تاكنون ارتباط آنها با صاحبان حيوانات خانگي كشف نشده است.

بيشتر تحقيقات مفيد صورت گرفته با استفاده از نظريه آموزش بوده است. اين نظريه مجموعه‌اي از روشهاي واقعاً متفاوتي مي‌باشد كه همگي تجربي بوده و هدفش تشريح چگونگي آموزش و بدست آوردن الگوهاي رفتاري در موجودات زنده از جمله انسان مي‌باشد. روانشناساني كه در دهه‌هاي 1940 و 1950 روي اين زمينه كار مي‌كردند به دنبال اثبات اعتباري همانند علوم فيزيكي براي روانشناسي به عنوان يك علم بودند. آنها اعتقاد داشتند كه مطالعه روي نكات قابل لمس و مشاهده داده‌هاي سخت (hard data)، بيشترين اهميت را دارد و فرايند تفكر و ذهن را چون غير قابل اندازه‌گيري و قياس بود، امري پيچيده مي‌دانستند و بنابراين خود را تنها به مطالعه روي رفتارها و كنش‌ها محدود ساختند. با در نظر گرفتن اين عقيده محققيني كه زمينه تحقيقاتشان روي حيوانات است امتيازات بيشتري نسبت به محققين انساني دارند. رفتارهاي حيوانات روي همرفته از پيچيدگي كمتري برخوردار است و آسانتر مي‌توان بر جنبه‌هاي مختلف زندگي آنها نظارت و كنترل داشت. به اين ترتيب هزاران حيوان از گونه‌هاي مختلف تحت انجام آزمايشهاي گوناگون آموزش و يادگيري (Learning experiment) قرار گرفتند كه احتمالاً پر كاربردترين آنها سگ‌هاي پاولوف6 كبوترهاي نگهداري شده در قفس‌هاي اسكينر7 و رت‌هاي نگهداري شده در هزار تو8 بوده‌اند.

حداقل ميزان زجر و ناملايمتي وارد شده به اين حيوانات و اخلاقي بودن اين آزمايشها، كه شامل تعدادي از آزمايشهاي اين كتاب هم مي‌شود، مشخص نمي‌باشد و قابل ذكر نيست. با اين حال بي‌توجه بودن و انكار نتايج بدست آمده از اين آزمايشها تنها به همين دليل كاري احمقانه است. به ويژه اينكه حاصل اين آزمايشها امروزه براي زندگي حيوانات بسيار سودمند بوده است.

اين بخش از نظريه (يادگيري) كه بر مبناي تحقيق روي حيوانات شكل گرفت. از همان ابتداي شكل‌گيري، در حوزه‌هاي (روانشناسي) انساني كاربرد بسياري پيدا كرد و در دهه 1950 ارتباط آن در درمان تعدادي از ناهنجاري‌هاي رواني در دستور كار قرار گرفت و اين موضوع در درمان بعضي بيماري‌ها مورد پذيرش قرار گرفت؛ اگر بيماران رواني بتوانند بياموزند كه خود را درگير رفتارهاي غيرطبيعي خود نسازند و به صرف همين واقعيت ماهيتاً درمان آنها ممكن خواهد بود. اگر يك بيمار گذر هراس9 بتواند بياموزد كه از خانه خارج شود و به بيرون برود يا به فردي مبدل پوش10 بتوان آموخت كه لباس‌هاي زنانه بر تن نكند احتمال درمان بيماري آنها بالا خواهد بود و به اين ترتيب با درمان نشانه‌ها اختلال درمان خواهند شد. عملكرد رفتار درماني كه خود مجموعه‌اي از روشهاي درماني بر پايه اين نظريه است در درمان بسياري از ناراحتي‌هاي رواني كه تا آن موقع درماني نداشتند بسيار موفقيت‌آميز بود و شايد بيشتر اختلالاتي كه با استفاده از اين روش درمان شد ترس‌هاي مونوسيمپتوماتيك (يعني ترس از چيزهايي تقريباً خاص يا موقعيت‌هاي مشخص مثل ترس از عنكبوت يا پرواز با هواپيما) در بيماراني كه از نظر ساير ويژگي‌هاي شخصيتي سالم هستند، باشد. ادامه اين موفقيت‌ها در دهه 1960 موجي از تشويق‌ها و حمايت‌ها را براي اين روش درماني در پي داشت ولي ادامه اين كار در پي كشف فرايندهاي ذهني بيماران توسط (روان) درمانگران در دهه 1970 كاهش يافت. در فرايند ذهني، توانايي بيمار به بازتاب و واكنش به اعمال خود به صورت سمبول‌سازي و استفاده از چيزي به عنوان نماد چيزي ديگر، اغلب موجب بي‌اطلاعي آنها نسبت به معني كارهاي قابل مشاهده خودشان مي‌شود. بنابراين يك بيمار گذر هراس ممكن است نسبت به چيزهايي مانند خيابان و فضاهاي باز، بيشتر از تنهايي و ساختارهايي كه نماينده اين چيزها هستند بترسد. به همين ترتيب بيماري در يك فرد مبدل پوش متمايل به لباس‌هاي زنانه ممكن است به شكل اختلال در ايجاد ارتباط با ساير انسانها بروز كند.

همزمان در همين دوران رفتارشناسان حيوانات مستقلاً به كاربردهاي بلقوه رفتار درماني در گونه‌هايي كه اين عمل براي اولين در آنها اجرا شد پي بردند و همانطور كه انتظار مي‌رفت اين روش در حيوانات بيشتر از انسان‌ها اجرا شد و توسعه يافت.

فرايند شناخت در حيوانات نسبت به انسانها پيچيدگي كمتري دارد. فكر آنها مشغول اتفاقات گذشته نمي‌شود و دغدغه آينده ندارند و از همه مهمتر آنها فاقد تفكر سمبوليك هستند.

فرايند شناختي حيوانات بيشتر تحت تأثير شرايط و زمان حال است. بنابراين اگر سگي از چيزي هراس (fear) دارد بايد نوع آن مشخص شود، مثلاً صداي تفنگ، يا اگر سگي رفتار جنسي غير متعارف دارد، نوع رفتار بايد مشخص شود. براي مثال پريدن روي كوسن كاناپه و مبلمان. حسن اين مسئله آن است كه در حيوانات اين عوارض تنها ناشي از يك پاسخ اكتسابي و آموخته شده در برابر يك محرك ناشناخته است و برخورد با آن نسبتاً آسانتر از بيماري‌هاي انسان است، در انسان اين رفتارها ‌مي‌تواند علائم يك ترس ريشه‌دار و گسترده‌تر باشد يا ريشه در اختلالات شخصيتي عميق داشته باشد.

شاخه ديگري روانشناسي كه براي درمان اختلالات رفتاري حيوانات استفاده شده است، رفتارشناسي يا اتولوژي مي‌باشد.

در اين علم درباره رفتارهاي آموخته شده يا فراموش شده مطالعه مي‌شود. اين علم در دهه 1940 توسط دانشمنداني چون لورنز و تينبرگن11 گسترش يافت. شنكل12 در سال 1947 با استفاده از چارچوب علم اتولوژي به عنوان مرجع، مطالعات خود را بر روي نزديك‌ترين خويشاوند سگها در طبيعت يعني گرگها آغاز كرد ولي در دهه 1970 بود كه ارزش‌هاي اين علم براي استفاده در حيوانات خانگي مورد توجه قرار گرفت.

روانشناسي رشد مطالعه چگونگي رشد انسانها و حيوانات و تغييرات ذهني و رفتاري آنها در طول زندگي، يكي ديگر از علومي است كه امروزه بسيار مورد تأئيد قرار گرفته است. مشهورترين محققيني كه در اين زمينه كار كرده‌اند اسكات و فولر13 در دهه 1940 و فوكس14 در دهه 1950 مي‌باشند. اين دانشمندان روي رشد فيزيولوژيك توله سگها و راه تأثير محيط روي آنها كار كردند. اگرچه نتايج كار آنها مانند نظريه آموزش و اتولوژي در درمان مشكلات رفتاري مفيد نبوده است، ولي اين نتايج در توصيف علل مستعد بودن بعضي سگها به مشكلات رفتاري بسيار مفيد بود؛ كه براي افرادي مانند پرورش دهندگان سگ كه در موقعيتي هستند كه قادر به جلوگيري از مشكلات رفتاري سگ‌ها مي‌باشند مفيد و كاربردي است.

روانشناسي باليني انسانها حوزه‌اي است كه به تازگي ارتباط آن با حيوانات روشن شده است. با توجه به رشد رابطه ميان صاحب حيوان و حيوان (كه گاهي به آن زوج همكار انسان و حيوان مي‌گويند) روانشناسان و روانپزشكاني چون بك و كاتچر در سال 1983 به جاي استفاده صرف و خشك از تشويق بيماران به تمرين و فعاليت يا ايجاد علاقه در آنها به امتيازات و سودهاي حيوانات خانگي براي انسانها پي بردند. با استفاده از حيوانات مي‌توان رابطه‌اي به وجود آورد كه نيازهاي روانشناختي فرد را كه از ساير راه‌هاي ديگر قابل تأمين نيستند برآورد كرد؛ يك سگ براي صاحبش معمولاً چيزي بيش از يك سگ است؛ نه تنها آنها عضوي از خانواده محسوب مي‌شوند بلكه بوسيله آنها مي‌توان احساسات و حالات روحي را كه هيچ راهي براي بروز يا تخليه ندارند را مصرف كرد. همچنين با استفاده از آنان مي‌توان شيوه قابل قبولي براي تخليه رفتار تهاجمي و عصبانيت پيدا كرد. در حال حاضر شواهدي وجود دارد كه استفاده از سگها بدين منظور مي‌تواند عامل به وجود آمدن مشكلات رفتاري در اين حيوانات بشود، بنابراين هنگام استفاده از چنين روشهايي بايد به اين موضوع نيز توجه داشت(O’Ferral 1992).

هدف اين كتاب، اين است كه با ارائه اطلاعات كافي از شاخه‌هاي مختلف روانشناسي و كاربرد آنها در درمان مشكلات رفتاري، دامپزشكان بخش باليني قادر باشند حداقل تعدادي از مشكلات رفتاري بيمارانشان را به تنهايي حل كنند. همانطور كه در ساير بيماري‌ها پيش مي‌آيد گاهي مشكلات رفتاري جدي و حادي وجود دارند كه براي درمان آنها بايد به متخصصين رجوع كرد ولي با اين حال به ازاي هر مورد جدي و خطرناك موارد عادي زيادي وجود دارند كه درمانشان از عهده دامپزشكان عمومي كه به خوبي آموزش ديده باشند برمي‌آيد.

مشكلات رفتاري را با بكار گرفتن كوركورانه روش‌هاي مكانيكي نمي‌توان درمان كرد بلكه براي هر مورد به طور اختصاصي بايد تركيب منحصر به فرد علل مختلف بررسي و ارزشيابي شود.

2 –Houpt,1976

3 –Wilber,1976

4 –Voith,1981

5 –Attachment to animal

6 -Pavlov’s dogs

7 –Pigeons in Skinner

8 –rats in maze

9 –agoraphobicترس قرار گرفتن در محيط‌هاي باز=

12 -Schenkel

13 –Scott&Fuller

**Daniz** · 10th August 2008, 07:43 AM

نقل قول:

نوشته اصلی توسط نیما

به همین راحتی من

خودم چی کارم اگر بخوام این مطالبو بزارم

منظورت چي بود دوست عزيز؟

**Daniz** · 10th August 2008, 08:32 AM

انواع نژاد ها :

1 - سگ های کاری : این گروه از سگ ها جهت نگهبانی ، حفاظت از انسان ، منزل یا حیوانات او پرورش داده می شوند. این سگها با هوش و مشتاق خدمت بوده ولی نسبت به سگهای خانگی هم اندازه خود نیاز به غذا و انرژی بیشتری دارند. برخی نژادها مانند ژرمن شفرد و دابرمن را برای حفاظت ، باکسر را برای راهنمایی افراد نابینا و سنت برنارد برای امداد در کوهستان می توان تربیت نمود.

2 - سگهای ورزشی : این نژادها معمولاً برای شکار حیوانات یا جهت شرکت در مسابقات ورزشی پرورش داده می شوند. به عنوان نمونه در این گروه می توان به گری هوند اشاره کرد.

3 - تریر ها : نژادهایی کوچک ولی شجاع هستند و اصالتاً شکارچی می باشند. اینها عمدتاً شکار خود را تا داخل سوراخ و لانه خود تعقیب می کنند. تریرها سگهایی باهوش و دوست داشتنی بوده و در منزل قابل نگهداری هستند. از این گروه می توان بعنوان نمونه فاکس تریر را نام برد.

4 - سگهای خانگی تزئینی : اینها نیز در خانه بخوبی نگهداری می شوند و بعنوان نمونه می توان به پکینز ، مالتیس و یورکشایر تریر اشاره نمود.

چرخه زندگی :

دوره آبستنی سگ ماده بطور متوسط 63 روز است. سگهای نژاد کوچک 2 تا 3 توله و نژادهای بزرگ 5 تا 6 توله بدنیا می آورند. توله ها موقع تولد دارای مو هستند ولی چشمها و گوشهایشان بسته می باشد. در هفته اول توله ها تنها توانایی مکیدن و خزیدن کورکورانه دارند. در هفته دوم قادر به ایستادن بوده و ماجراجویی آنها آغاز می شود. چشمها از ده روزگی شروع به بازشدن می کنند ولی بینایی و شنوایی توله در حدود یک ماهگی کامل می شود. در 20 روزگی توله ها می توانند علاوه بر شیر مادر ، کمی غذای نرم جامد نیز دریافت کنند. توله ها بین 5 تا 7 هفتگی از شیر گرفته می شوند ولی باید حداقل تا دو ماهگی در کنار مادر باشند. دندانهای شیری از حدود 3 تا 4 هفتگی در آمده و بین 4 تا 6 ماهگی می ریزند و جای خود را به دندانهای دائمی می دهند. تشخیص سن توله از روی دندانها میسر می باشد. بلوغ در حدود 10 تا 12 ماهگی صورت می گیرد. سگهای ماده بالغ از همان فحلی اول توانایی جفتگیری را دارند ولی بهتر است در فحلی دوم یا سوم این عمل انجام شود. سگهای نر نیز بهتر است بین یک تا هشت سالگی جفت انداخته شوند. طول عمر سگ بطور متوسط 10 تا 16 سال می باشد.

تغذیه :

گوشت بیشتر نیازهای غذایی سگ را تأمین می کند ولی به تنهایی کافی نبوده و اقتصادی نیز نمی باشد. برای کامل کردن آن می توان سیب زمینی ، هویج و سبزیجات به گوشت اضافه کرده و با هم آنها را پخت.

جگر غنی از ویتامین های a****b و فسفر می باشد. در صورت نیاز جگر را باید بصورت محدود و حتماً پخته داد زیرا در کشورمان مشکلات انگلی در کبد دامها زیاد می باشد.

هضم مرغ نیز آسان بوده ولی کالری کمتری نسبت به گوشت دارد. استخوانهای مرغ را باید جدا نمود زیرا ممکن است در دستگاه گوارش سگ مشکل ایجاد کند.

پای مرغ را نباید به تنهایی بعنوان وعده غذایی به سگ داد زیرا از ارزش غذایی پایینی برخوردار بوده و ایجاد یبوست می کند. بهتر است مصرف آن به یک تا دو وعده در هفته محدود باشد.

برای مصرف ماهی لازم است استخوانهای آنرا درآورید. ضمناً نباید ماهی کیلکا به میزان زیاد داده شود زیرا در جذب برخی ویتامین ها اختلال ایجاد می کند.

برنج پخته غذایی سهل الهضم بوده و به همراه مرغ غذایی مناسب است.

سبزیجات و میوه ها نیز منابع مناسبی از ویتامین ها هستند. سگها قادرند پروتئین و چربی سبزیجات را به مواد غذایی مورد نیاز خود تبدیل کنند. هویج ، کلم و سیب زمینی پخته برای جیره غذایی سگ مناسب هستند.

توله ها باید تا دو ماهگی در کنار مادر خود باشند. البته از چهار هفتگی می توان غذای نرم جامد را همراه با شیر مادر شروع نمود. در صورتی که توله یک تا دو ماهه از مادر جدا شده می توان به آن 5 وعده غذا در شبانه روز داد که سه وعده آن باید شیر گاو ولرم همراه نان یا بیسکویت باشد و دو وعده دیگر غذای گوشتی همراه آب آن داده شود. در بین دو تا چهار ماهگی رشد توله سریع بوده و نیاز به چهار وعده غذا در شبانه روز دارد. در این سن وجود چربی در جیره و اضافه کردن ویتامینهای گروه b و مکملهای معدنی بسیار مفید است. از دادن استخوان مرغ یا دنده باید خودداری شود ولی دادن استخوان مصنوعی یا قلم جهت تأمین کلسیم تقویت فک ها و تمیز کردن دندانها مناسب می باشد.

در چهار ماهگی یک وعده شیر را می توان حذف کرد و در شش ماهگی دو وعده غذا کافی است. پس از بلوغ توله ها (حدود یک سالگی) می توان یک وعده غذا داد ولی باید توجه داشت که با کاهش تعداد وعده ها میزان غذا در یک وعده باید افزایش یابد. غذا بهتر است هنگام غروب داده شود. به سگهای بالغ نژاد کوچک می توان دو وعده غذا داد. زیرا سگهای نژاد کوچک معده کوچکی دارند.

سگهای ماده آبستن تا 50 درصد بیش از میزان طبیعی خود نیاز به غذا دارند (بویژه در آبستنی ماه دوم) به سگهای بیمار نیز باید غذای مطبوع با حجم کم و در وعده های بیشتر داده شود. آب تازه همیشه باید در دسترس سگ باشد زیرا سگ در طول شبانه روز از راه ادرار ، مدفوع و له له زدن آب از دست می دهد. غذا باید سر یک ساعت مقرر جلوی سگ گذاشته شود و 15 تا 20 دقیقه بعد برداشته شود تا سگ عادت کند. ظرف غذا نیز باید هر روز شسته شود.

تولید مثل :

سگ ماده به طور معمول دو بار در سال آمادگی جفت گیری دارد. زمان فحلی سگ ماده حدود دو هفته بوده که هفته دوم آن (پس از قطع خونریزی) جهت جفت گیری مناسب است. البته باید توجه داشت که ممکن است خونریزی مشاهده نشود. گاهی سگ ماده پس از زمان فحلی طبیعی ، علائم آبستنی کاذب را نشان می دهد بدون اینکه جفتگیری کرده باشد. نشانه های آن افزایش وزن ، ترشح شیر ، اضطراب و حتی انتخاب مکان برای زایمان می باشد و تشخیص آن از آبستنی حقیقی مشکل است. این نشانه ها ممکن است تا دو ماه وجود داشته باشند. علت این امر به نظر می رسد عدم تعادل هورمونی بدن باشد. تکرار آبستنی کاذب می تواند منجر به عفونت رحمی گردد.

زایمان :

نشانه مهم نزدیک بودن زایمان کاهش دمای بدن ماده سگ به حدود 8/37 درجه سانتی گراد می باشد. نخستین توله حدود یک ساعت پس از آغاز زورهای زایمانی به دنیا می آید و در صورتی که از این زمان بیشتر شود باید با دامپزشک تماس گرفت. در صورتی که بین توله های بعدی کمی بیشتر فاصله زمانی بیفتد طبیعی است زیرا مادر نیاز به استراحت دارد. هر توله در کیسه ای جدا به دنیا آمده و دارای بند ناف و جفت مخصوص به خود می باشد. مادر معمولاً کیسه و بند ناف را پاره می کند. در غیر اینصورت این کار باید توسط صاحب حیوان انجام شود. نوزاد عموماً بلافاصله پس از اینکه سرش آزاد شد شروع به تنفس می کند. اگر این عمل انجام نشد نوزاد را کنار ماده سگ قرار داده تا در اثر لیسیدن مادر تحریک به تنفس شود. اغلب تنها یک نظارت روی زایمان کافی است و نیاز به کمک نمی باشد ولی باید تعداد جفت ها شمارش شود و اگر جفت درون رحم بماند منجر به عفونت رحمی خواهد شد. خوردن جفت توسط ماده سگ امری طبیعی است.

برای واکسیناسیون توله خود را دو ماهگی نزد دکتر دامپزشک ببرید تا ضمن انجام درمان ضد انگل واکسن شش گانه را دریافت کند و در سه ماهگی نیز یادآور آنرا بهمراه واکسن هاری دریافت نماید. (برگرفته از کتاب مروری بر نگهداری حیوانات خانگی تألیف دکتر عرب - دکتر اسماعیلی)

**Daniz** · 10th August 2008, 03:14 PM

آره مي دونم مال توئه
ببخشيد كه ذكر نكردم. تو خودت گفتي ديگه پسر

**Daniz** · 10th August 2008, 03:22 PM

نقل قول:

نوشته اصلی توسط نیما

ببخشید
معذرت

چرا معذرت دوست عزيز؟

ابزارهای موضوع	جستجو در موضوع
پرینت این صفحه / حالت نمایش بصورت پرینت شده ارسال این صفحه به ایمیل یک دوست یا خودتان	جستجو در موضوع: جستجوی پیشرفته
نحوه نمایش
حالت خطی تعویض به حالت ترکیبی تعوض به حالت رشته ای

موضوعات مشابه
موضوع	نویسنده موضوع	انجمن	پاسخ ها	آخرين نوشته
روش آموزش ادرار كردن سگ	S.Ahadzadeh	روشهای تربیت سگ	7	4th February 2010 11:46 PM
سگ هاى تجسس ايران	S.Ahadzadeh	اخبار دنیای حیوانات	4	7th November 2009 03:24 PM
آلرژی در سگ ها	پرشین پت نیوز	ارشیو مشاوره بیماری های سگ	3	1st December 2008 07:12 PM
آموزش ادرار کردن به سگ	payam007_666@yahoo.com	روشهای تربیت سگ	5	14th November 2008 11:16 AM

تبلیغات ...