اسم من ((غافت )) است !

[محمد101]

اسم من ((غافت )) است ! فارسى من غافت بر وزن آفت است ، و معرب آن غافث مى باشد. به من علف گلو درد، تیغ بدبو، شوکه منتنه ، دواى جگر، قیزل یپراق ، قزل پاپراق ، قاصیق اوتى ، اکرسومنه ، اوباطریوس ، اوفاطریون و مشکانیه هم مى گویند. من در گیلان ، مازندران ، رودبار - زیر درختهاى زیتون دره عمارلو، باغ محسن ، هرزیل - بین زرد چین و دارماش - جنوب و غرب ایران ، کرمانشاهان ، تفرش اشتران کوه ، خراسان ، دره اترک - بین بجنورد و شیروان ، اطراف تهران و کرج مى رویم . بهترین نوع من غافت فارسى است که از کوههاى اطراف شیراز مى آورند. برگهاى من داراى هفت تا نه برگچه بزرگ دندانه دار است و در فواصل آنها برگچه هاى کوچک نامنظم مى روید. گلهاى من به رنگ نارنجى و زرد است و به صورت سنبله مى باشد. میوه من به علت دارا بودن قلابهاى کوچک به پوست و پشم حیوانات مى چسبد. نوعى از من که در سایه مى روید ارتفاعش زیادتر و گلهایش درشتر بوده . روى برگها غده هاى اسانسى دیده مى شود. طعم من تلخ و زنبور عسل از گیاه من گریزان است . تمام قسمتهاى گیاه من مخصوصا برگ خشک آن در داروسازى مصرف مى شود. ترکیبات شیمیایى و عوامل موثر دارویى من هنوز مشخص نشده است . برگ من قابض ، قاعده آور، مدر، ضد کرم و التیام دهنده زخمهاست . براى مصارف دارویى انواع من که در سایه روییده باشند، چون اسانس بیشترى دارند مفیدتر مى باشند. برگ من براى جلوگیرى از خونریزى و خونروى ، پیدایش خون در ادرار، بى اختیارى دفع ادرار اطفال تجویز شده و نتایج عالى داشته است و بعلاوه براى از بین بردن ترشحات زنانه ، ضعف معده ، نفخ شکم ، سنگ کلیه و رماتیسم توصیه شده است ، و براى بیماریهاى کبدى مزمن ، نارسایى ترشح صفرا، یرقان ، قولنج کبدى سودمند مى باشد. جوشانده برگ من به صورت غرغره ، براى از بین بردن عوارض آنژین ، ورم لوزتین ، ورم مخاط گلو و باز شدن صدا مفید مى باشد. کمپرس و شستشو با جوشانده غلیظ من براى بهبود زخمها و جراحات و اولسرها مفید مى باشد. دمکرده برگ و سرشاخه هاى من به نسبت بیست تا سى هزار براى ضد عفونى کردن دستگاه هاضمه ، باز کردن گرفتگى کبد و طحال ، و امراض کهنه و باز شدن عادت ماهانه زنان بعد از مایوس شدن اثر مفید دارد. براى غرغره و استعمال خارجى بهتر آن است که صد گرم گیاه خشک مرا در یک لیتر آب جوشانده و آن قدر بجوشانند تا مقدار آن به یک گرم برسد.
عده اى براى این کار دستور داده اند که پنجاه گرم برگ غافت و پنجاه گرم زیرفون به کار برند. ضماد گیاه من با پیه خوک کهنه و یا پیه حیوانات دیگر جهت باز شدن دملهاى سخت نافع است . عصاره جهت معالجه جرب و خارش مفید است . عصاره من با عصاره افسنتین جهت معالجه داءالثعلب و داءالحیه به کار مى رود. براى گرفتن عصاره من کافى است که آب گیاه تازه را گرفته با حرارت ملایم یا حرارت آفتاب خشک نمایند.

زبان خوراکیها جلد سوم
نویسنده : دکتر غیاث الدین جزایرى

[slmz]

خیلی جالب بود