ماهی حیوان نیست راحت بکشیدش

[PersianPet]

سلام به همه ی دوستداران حیوانات


از اسم تاپیک ناراحت شده اید ؟

اگر اینچنین است پس ماهی ها را جرو حیوانات می دانید و حمایت از حیوانات را از حمایت از ماهی های جدا نمی دانید . اما متاسفانه اکثریت مردم ماهی را حیوان خانگی یا همان پت نمیدانند و بیشتر به عنوان وسیله ی تزئینی می بینند . یه را حتی و فقط برای یک لذت شخصی در متازل خود آکواریوم تاسیس میکنند و ماهی های بی گناه را به منزل خود آورده اما نه به عنوان حیوان خانگی بلکه به عنوان وسیله ای تزئینی .
نه شرایط آبی مناسب نه تغذیه ی مناسب و نه توجه کافی ...

این است سرنوشت ماهی هایی که حیوان نیستند و شما اجازه دارید بکشیدشان پس غفلت نکنید همین امروز یک آکواریوم بخرید و چند ماهی بی ارزش هم داخلش بیندازید غذا هم ندهید ماهی که غذا نمی خورد فقط آب می خورد !!!

مریضی ماهی اصلا مهم نیست مگر ماهی قیمتش چقدر است که در موارد بیماری درمانش کنید خودش هم که ارزشی ندارد این مرد یکی دیگه بخرید اشکالی ندارد که ، ماهی اصلا حیوان نیست !!!


آری این افکار عامه است و ماهی های بی گناه فقط به دلیل افکار اشتباه عامه محکوم به مرگ هستند


عکس هایی می گذارم تا ببینید شاید زجر را در صورت این مو جودات ببینید امید به اینکه دیگر ماهی که از نظر موجودیت فرقی با سگ ، گربه و پرندگان ندارد را بی دلیل و فقط برای لذتی زود گذر به کام مرگ نفرستیم


[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]


[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]


[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]


[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[meshkyvapany]

الهی من عاشق ماهی گیریم ولی تا حالا ماهی نکشتم وازاد کردم قلابم طوری کخه اسیب نمیزنه
ولی بچه ماهیام میمیرن منم نمیدونم چرا

[PersianPet]

نوشته اصلی توسط meshkyvapany

الهی من عاشق ماهی گیریم ولی تا حالا ماهی نکشتم وازاد کردم قلابم طوری کخه اسیب نمیزنه
ولی بچه ماهیام میمیرن منم نمیدونم چرا

قلابی که آسیب نرسونه وجود نداره . در همین حد که شما ماهی رو از آب خارج می کنید باعث آزارش می شید . بچه ماهیهاتون میمیرن چون شما اطلاعات کافی نگهداری ماهی را ندارین . پس شما ماهی را برای لذت شخصی می کشید

[meshkyvapany]

نوشته اصلی توسط PersianPet

قلابی که آسیب نرسونه وجود نداره . در همین حد که شما ماهی رو از آب خارج می کنید باعث آزارش می شید . بچه ماهیهاتون میمیرن چون شما اطلاعات کافی نگهداری ماهی را ندارین . پس شما ماهی را برای لذت شخصی می کشید

من دیگه ماهی گیری نمیکنم روزی که رفتم قلاب بخرم قبلش با تور ماهی میگرفتم اون موقع حیونارو اینقدر دوست نداشتم وهیچی برام مهم نبود حدود 7 سال پیش الان باقلاب من بهش گفت گفت اسیب نمیرسونه من قلابمو
دیگه دست نمیزنم واقعا ممنونم به خاطر راهنماییتون من سعی خودمو کردم اطلاعات کامل درمورد فایترو بدست بیارم بیشتر از 2 ماه ولی باز نمیدونم چرا تا 12 روزگی اب کاهو دادم ولی بعد از اون دافنی و غذای خیبلی ریز میدم نمیخورن من نمیخوام بمیرم من حدودا 8 نوع ماهی غیر از نا دارم و غیر از اسکارم هیچکدوم نمردن اونم پنکوسیم زدش

[PersianPet]

بحث این تاپیک در مورد ماهی شما نیست فقط کلا در مورد ماهی هاست که بی اهمیت واقع شدن . الان اگه جای اینها عکس گربه یا سگ بود همه آخی و بیمرم ها به سمتش میومد اما چون ماهی هستش چند تا سپاس اونم بیشتر از طرف مدیران خاتمه بخش موضوع قرار میگیره . اما اگر حامی حیوانات باشیم در این موضوع حد اقل کمی بحث می کردیم

ماهی حیوان نیست فقط سگ و گربه و پرندگان و اسب و ... حیوان هستند و دلسوزی نیاز دارند !!!
فرهنگ سازی در این مورد یک بسیج همگانی می خواد که باید از این سایت و از این تالار برخیزه .

[ساقی]

kesi baraye jon mahia arzesh ghael nist vaghean tasof avare khyli rahat in mojodate dost dashtani
ro talaf mikonim


bebakhshid man farsi nadashtam

کسی‌ برای جون محیا ارزش قائل نیست واقعا تاسف آور خیلی راحت این موجودات دوست داشتنی
رو تلف می‌کنیم
ببخشید من فارسی‌ نداشتم

[dooni66]

من تو تاپیکای دیگه ام آخی و بمیرم نمیذارم.....کلا به نظرم کار بی خودیه و حامیان حیوانات رو یه عده سانتی مانتالیست رمانتیک نشون میده..... به نظر من برای به دست آوردن حق باید جنگید....ما هم اگه این عقیده مونه باید براش انرژی و وقت بذاریم نه اینکه منتظر باشیم یکی از غیب بیاد و کارا رو درست کنه...... من جاهای دیگه ام گفتم اما از ترس اینکه پاک نشه واضح نمیتونم بگم....اما باید کار عملی کرد....کارایی که جامعه رو به فکر وادار کنه...... مهل حامیان اروپایی و امریکایی.....این تنها راهشه

[PersianPet]

آخه مسئله ای که هست بین همین جمع حامیان حیواناتی که در این سایت وجود داره هم این موضوع به همین منواله .
اکثرا آکواریوم دارن . تلفات می دن و براشون مرگ ماهی هاشون در حد یه پسته آخی بیمرم تموم میشه .
خیلی ها در همین سایت هستند که من وقتی باهاشون صحبت کردم ماهی را حتی پت ( حیوان خانگی ) نمی دونستند . خوب وقتی از باطن اشکال داره چطور می شه ظاهر رو عوض کرد و کار های عملی انجام داد وقتی حامیان حیوانات حامی ماهی ها نیستند !!!

[Dr.liOn]

من با این تاپیک و مضمونش شدیدا موافقم..واقع به ندرت کسی هست که واسه ماهی‌ دل بسوزنه..
حتی کسای که تو همین کاران....حتا همین آخی هم نمیگن....جالبه بگم که من وقتی‌ که گیاهخوار شدم این موضوع را با یکی‌ از دوستانم که آکواریم داره در میون گذشتم...ایشون میگفتند ماهی‌ که میتونی‌ بخوری دیگه!!!!؟
تن ماهی‌ هم که به عنوان یه کنسرو گیاهی محسوب می‌کنن فکر می‌کنن اوتومات تن درست می‌شه ...
دونی جان اوضاع خراب تر از اونی هست که فکرش بکنی‌ بریم با کی‌ یا چی‌ بجنگیم؟شما از همین جا شروع کن برای جنگ..ببین تو تالار چند نفر ماهی‌ را اصلا جزو موجودات حساب می‌کنن
یا نه اصلا از خودت شروع کن...میتونی‌ امسال سر سفره‌ هفت سین ماهی‌ قرمز نزاری!!!!؟
از همینجا فرهنگ سازی کنیم ببینیم چند نفر از بچهای سایت واقعا قبول می‌کنن سر سفره‌ هفت سین ماهی‌ نگذارند و بهش عمل می‌کنن ...؟؟؟

[Admin]

حق حیات و حقوق حیوانات*
حق حیات همواره حق انسانها شمرده شده ، نه حق هر موجود زنده ای. والا وجین کردن باغ یا کشتن گاو از لحاظ اخلاقی مثلاً با نوزاد کشی برابر است. به بیان دیگر، ما مسلم فرض می کنیم که حیات انسان برتر از انواع دیگر حیات است و حیات یک انسان که ارزش بیشتری از حیات هر حیوان دیگر دارد ، شایسته حمایت ویژه است. می دانیم که این دیدگاه چه قدر در مباحث سقط جنین و به کشی ریشه دارد. در حالی که ما هیچ اعتراضی به کشتن حیوانات به منظور آزمایش مواد غذایی یا لوازم آرایشی نمی کنیم، اشکالات اخلاقی و حقوقی بسیاری به مسئله سقط جنین وارد می دانیم. این در حالی است که یک پدر باید بسیار به دادگاه مراجعه کند تا دستگاه تنفسی مصنوعی را از دخترش بردارند، اما ما می دانیم که چنین تردید قضایی درباره کشتن تعدادی از میمون ها برای تحقیق درباره اعتیاد وجود ندارد. (از این رو)، حیات غیر انسانی پست تر از حیات انسانی تلقی می شود وهمین امر به ما امکان می دهد تا از حیوانات آنگونه که مناسب می دانیم استفاده کنیم، و حتی تا مرحله کشتن آنها پیش برویم. با این همه ، در سال های اخیر تعدادی از فیلسوفان به طور جدی این موضع را انکار کرده اند ، اینان به دلیل این که میان حیات انسانی و حیوانی تفاوت اخلاقی خاصی قائل نیستند ، برای حمایت ویژه از حیات یک انسان ، دلیلی نمی بینند.
از نظر پیتر سینگر ، در این جا پرسش بسیار مهم این است که «آیا درست است با بعضی چیزها به گونه ای متفاوت با چیزهای دیگر رفتار کنیم؟» پاسخ او این است که اگر یک موجود با موجود دیگری در قبول زیان یا سود، به ویژه در درک لذت یا الم به طور یکسان مستعد باشند ، در آن صورت ، این برابری ما را ملزم می کند که یکسان با آنها رفتار کنیم، هرچند ممکن است تفاوت های دیگری میان آنها باشد. این نکته تبیین می کند که چرا ما به سگ ها مانند کودکان ، خواندن نمی آموزیم یا چرا به زرافه ها حق رأی نمی دهیم ، یا چرا حتی ، حق کلی تر آزادی از تحمل درد و رنج را به سنگ ها گسترش نمی دهیم ، (زیرا) استعدادهای آنها با استعدادهای انسانی در بهره مندی از لذت یا الم ناشی از این امور یک سان نیست.
از سوی دیگر ، اگر ما انسان های دیگر را صرفاً به دلیل این که سیاه هستند نه سفید ، از این حقوق محروم کنیم ، متهم به تبعیض نژادی خواهیم شد ، یعنی آنها را صرفاً به دلیل خاستگاه نژادی ، از چیزهایی که می توانسته اند از آنها بهره مند شوند ، محروم ساخته ایم. ولی سینگر می پرسد : آیا شباهتی میان میمون وکودک به شدت عقب مانده وجود ندارد؟ تعیین حد و مرز در این جا خیلی آسان نیست ، زیرا استعدادهای میمون – در قابلیت برای انجام کار ، حل مسائل ، ارتباط برقرار ساختن ، و حتی احساس لذت و الم – یقیناً هم سنگ استعدادهای این کودکان است و احتمالاً بیشتر هم باشد. آیا این بدان معناست که ما برای آزمایش هایمان به جای میمون ، این کودکان را بر می گزینیم؟ نه ، ما این کار را نمی کنیم.
علی رغم برتری آشکار میمون در استعداد ، باز هم میمون انتخاب می شود ، زیرا از لحاظ زیست شناسی عضوی از نژادهای خود ما نیست. در عین حال، این کار از لحاظ اخلاقی پذیرفتنی نیست ، زیرا حقوق میمون ها را نسبت به رفتار یکسان نقض می کند. در واقع ، میمون ها قربانی گونه ای دیگر از تبعیض اند – نه تبعیض نژادی ، بلکه تبعیض نوعی – که به طور گسترده به دست کسانی اعمال می شود که در حالی که از حق حیات سال خوردگان و جنین های انسانی یا انسان های دچار مرگ مغزی شده حمایت می کنند ، ولی هیچ دلیلی برای ممانعت از کشتار وسیع و بی دلیل حیوانات غیر انسان نمی بینند.
پیتر سینگر می گوید : همه حیوانات برابرند. اگر موجودی درد بکشد ، برای اعتنا نکردن به آن درد هیچ گونه توجیه اخلاقی نمی توان ارائه داد. فرقی نمی کند که آن موجود چیست؛ اصل برابری مستلزم آن است که درد آن موجود با درد مشابه آن از هر موجود دیگری تا آنجا که بتوان مقایسه ای تقریبی انجام داد یکسان باشد. اگر موجودی استعداد درد یا درک لذت یا شادی را نداشته باشد ، اصل چیزی نیست تا لحاظ شود. به همین دلیل ، محدوده «احساس» (این لفظ را به دلیل سهولت به کار می بریم، اگر چه علامت اختصاری کاملاً دقیقی برای استعداد تحمل درد یا درک لذت یا شادی نیست) تنها محدوده قابل دفاع دل مشغولی برای منافع دیگران است. شیوه نشان دادن این محدوده ، با مشخصه هایی مانند هوش یا عقلانیت دل بخواهی خواهد بود. چرا مشخصه دیگری مانند رنگ پوست برگزیده نمی شود؟
نژاد پرستان به هنگام تضاد منافع خود با منافع نژادهای دیگر ، با اهمیت بیشتر دادن به منافع اعضای نژاد خود اصل برابری را نقض می کنند. به همین قیاس ، نوع پرستان منافع مهم تر اعضای انواع دیگر را تحت الشعاع منافع خود قرار می دهند. در هر دو مورد سرمشق یک چیز است. بیشتر انسانها نوع پرست اند. اینک خلاصه وار برخی از اعمال را که حاکی از نوع پرستی است توضیح می دهیم.
از نظر اغلب انسان ها ، به ویژه در جوامع شهری و صنعتی ، آشکارترین شکل ارتباط با اعضای انواع دیگر ، هنگام غذا خوردن است ؛ یعنی ما آنها را می خوریم. برای انجام این کار، ما آنها را صرفاً به عنوان ابزار رسیدن به اهداف خود تلقی می کنیم. ما حیات و رفاع آنان را متفرع بر میلمان به نوع خاصی از غذا می دانیم عمداً لفظ «میل» را به کار بردم ، زیرا این صرفاً موضوعی مربوط به خوشایند ذایقه ما است. نمی توان به دلیل برآورده کردن نیازهای غذایی از خوردن گوشت دفاع کرد ، زیرا ثابت شده است که ما می توانیم نیازمان را به پروتئین و دیگر مواد غذایی ضروری با یک برنامه غذایی که در آن به جای گوشت ، دانه های سویا یا فرآورده های آن و فرآورده های گیاهی دیگر با میزان پروتئین بالا به کار رفته باشد ، به مراتب بهتر تأمین کنیم.
تنها کشتن نیست که نشان میدهد که ما برای ارضای امیان خود آماده ایم که چه کارها بکنیم. دردی که ما بر حیوانات زنده تحمیل می کنیم شاید دلیل گویاتری باشد بر نوع پرستی ما تا کشتن آنها. برای داشتن گوشت مناسب با قیمتی متناسب با توان مردم ، جامعه ما روش هایی برای تولید گوشت مجاز می دارد که حیوانات حساس را مادام العمر در جای تنگ و شرایط نامناسب حبس می کنند. با حیوانات مانند ماشین هایی رفتار می کنند که علوفه را به گوشت تبدیل می کنند و هر اختراعی که «ضریب تبدیل» را بالاتر برد پذیرفتنی است.
همانطور که گفتیم ، از آنجا که هیچ کدام از این اعمال چیزی به جز لذت ذایقه ما را ارضا نمی کنند ، پرورش سایر حیوانات و کشتن آنها برای خوردن گوشت شان ، مثال روشنی است از قربانی کردن مهم ترین منافع موجودات دیگر برای تأمین منافع ناچیز خودمان، برای اجتناب از نوع پرستی باید دست از این اعمال بکشیم و تکلیف اخلاقی ما آن است که این عمل را تأیید نکنیم. خرید گوشت به دست ما همه آن حمایتی است که صنایع گوشتی نیاز دارند. تصمیم به توقف حمایت از صنایع گوشتی شاید مشکل باشد، ولی مشکل تر از مخالفت جنوبی سفید پوست آمریکایی علیه سنت های جامعه خودش و آزاد ساختن برده هایش نیست؛ اگر ما عادات های غذایی خود را تغییر ندهیم ، چگونه می توانیم برده دارانی را که شیوه زندگی شان را تغییر نمی دهند ، محکوم کنیم؟
عین همین تبعیض را می توان در آزمایش های گسترده ای که با انگیزه های مختلف بر روی سایر انواع انجام می گیرد، مشاهده کرد ؛ برای مثال آزمایش هایی که برای فهم بی خطر بودن مواد خاصی برای انسان ها یا برای سنجش نظریه ای روان شناختی درباره تأثیرات تنبیه شدید بر آموزش انجام می گیرد، و یا در آزمایش هایی که بر روی ترکیبات متنوع جدید به امید یافتن چیزی صورت می گیرد و...
در گذشته ، استدلال درباره تشریح جانوران زنده غالباً به نتیجه نمی رسید، زیرا با اصطلاحات مطلق گرایانه بیان می شد: آیا الغا گران* آمادگی دارند اجازه دهند که هزاران نفر بمیرند ، در صورتی که بتوان با آزمایش بر روی یک حیوان جان آنان را نجات داد؟ شیوه پاسخ به این پرسش صرفاً فرضی ، طرح پرسش دیگری است؛ یعنی اگر انجام آزمایش بر روی کودک یتیمی ، تنها راه نجات جان بسیاری باشد ، آیا آزمایش گر آمادگی انجام این آزمایش را دارد؟ («یتیم» گفتم تا دردسر احساسات والدین را نداشته باشم، گرچه با این کار نسبت به آزمایش گر بیش از حد منصفم ، زیرا موجودات غیر انسانی مورد آزمایش ، یتیم نیستند). اگر آزمایش گر حاضر نیست از کودک یتیم استفاده کند ، در آن صورت استفاده او از حیوانات غیر انسان ، تبعیض مطلق است ، زیرا میمون ها ، گربه ها ، موش ها و دیگر پستانداران بالغ نسبت به مسائلی که برای آنان اتفاق می افتد ، در مقایسه با هر کودک انسانی ، آگاه تر و خود اتکا ترند ، تا آن جا که می توان گفت ، دست کم مانند هر کودک انسانی نسبت به درد حساس اند. ظاهراً هیچ ویژگی خاصی نیست که کودکان انسانی دارا باشند، ولی پستانداران بالغ عین همان یا درجه ای بالاتر از آن را نداشته باشند. (ممکن است کسی استدلال کند که آن چه باعث می شود تا آزمایش بر روی کودک انسانی نادرست باشد آن است که کودک ، دیر یا زود اگر به حال خود رها شود ، بیش از آن حیوان رشد می کند ، ولی در آن صورت ، شخص اگر بخواهد با این سخن خودش هم آهنگ باشد ، باید مخالف سقط جنین باشد ، زیرا در واقع ، جنین و کودک قوه یک سانی دارند، حتی جلوگیری از بارداری و خویشتن داری بر این اساس باید نادرست باشد ، زیرا تخمک و نطفه نیز مشترکاً ، همان قوه را دارند. به هر حال ، این استدلال هنوز اثبات نمی کند که به جای انسانی که دچار ضربه مغزی شدید و غیر قابل برگشت شده ، باید از حیوانات برای آزمایش هایمان استفاده کنیم).
بنابراین آزمایشگر هنگامی که آزمایشی را روی یک حیوان انجام می دهد ، تعصب به نوع خود را نشان می دهد ، زیرا خود را در استفاده از کسانی که از نظر شعور ، آگاهی یا خود اتکایی هم سطح یا پست تر از آن حیوان است، موجه نمی داند. کسی که با انواع نتیجه های مثبتی که از طریق آزمایش های فراوان بر روی حیوانات به دست آمده، آشنا باشد ، تردیدی ندارد که اگر این تعصب نبود، تعداد آزمایش هایی که انجام شده ، بخش اندکی از آزمایش هایی می بود که امروزه انجام شده است.


*: برگرفته از کتاب مسایل اخلاقی( moral problems ) نوشته ی مایکل پالمر
( palmer.michael)، ترجمه ی علی رضا آل بویه، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.

*:abolitionist:طرفداران الغای بردگی یا هر نوع قایده یا قانون ظالمانه.