اخبار وشنیدنی های پرندگان

[behnaz]

پژوهشگران آمریکایی با بررسی ویژگی های رفتاری سهره راه راه دریافتند که حتی پرندگان نیز می توانند همانند پستانداران خواب ببینند
به گزارش خبرگزاری مهر،محققان موسسه مطالعات بیولوژیکی سالک در ساندیه گو با بررسی گونه سهره راه راهداسترالیایی کشف کردند که این پرنده نیز همانند پستانداران از توانایی خواب دیدن برخوردار است.
این دانشمندان با نصب الکترودهایی به سر پنج نمونه از این پرنده کوچک استرالیایی موفق شدند فعالیت مغز یاین پرنده را در زمان خواب ثبت نمایند.براساس گزارش نیویورک تایمز نتایج این تحقیقات که در مجله علمکی pnas منتشر شده است نشان می دهد که در این امواج الکتروآنسوفالوگرافی مغز این پرنده و حرکات سرع چشم حاکی از توانایی خواب دیدن سهره و نیز دیگر گونه های پرندگان می باشد و امواج کند خواب در این پرنده همانند مرحله گذار در الگوهای خواب پستانداران است.در این خصوص این دانشمندان اظهار داشتند:این اولین بار است که در این گروه از حیوانات ویژگیهای خواب پستانداران کشف شده به همین علت ما از مشاهده این پدیده شگفت زده شدیم چون در پرندگان فضای قشر تازه مخ (نئوکورتکس)وجود ندارد.

[دوست خورشید]

دانشمندان آلمانی دریافتند هرچند قناریها آواز خواندن را از والدین خود یاد می گیرند اما با دارای یک الگوی ذاتی از آوازهای گونه خود هستند و با این الگو متولد می شوند.
قناریها آواز خواندن را در اولین سال تولد و با شنیدن آواز والدین خود یاد می گیرند. روش یادگیری قناریها بسیار شبیه به یادگیری زبان در کودکان است.
اکنون محققان موسسه ماکس پلانک آلمان در تحقیقاتی که نتایج آن را در تازه ترین شماره ژورنال انجمن رویال لندن منتشر کرده اند دریافتند درصورتی که قناریهای جوان در انزوا و به دور از والدین خود بزرگ شوند نسخه ای شخصی از آواز قناریها را نشان می دهند که شبیه به آواز استاندارد بوده اما فاقد بعضی از ساختارهای آواز گونه قناریها است.
این درحالی است که برخلاف انسان که اگر در کودکی در محیط زبان نباشد در بزرگسالی نمی تواند زبان را توسعه دهد این قناریها حتی در بزرگسالی و تحت تعالیم شریک زندگی خود نیز قادر خواهند بود اشتباهات آواز خود را اصلاح کنند.
این محققان به منظور دستیابی به این نتایج، گروهی از قناریهای نر را پرورش دادند که بدون حضور استاد آواز (والدین و یا شریک زندگی) بزرگ و به آوازخوانان بسیار بدصدایی تبدیل شدند.
سپس این قناریها تولید مثل کردند و زمانی که "پدر" شدند از فرزندان خود که 60 تا 70 روز از زندگی خود را پشت سر گذاشته بودند دور شدند.
تحلیل آکوستیکی آوازها نشان داد که جوجه های جوان اشتباهات آوازی پدران خود را یاد نگرفتند و به جای آن نسخه ای مشابه آوازی را توسعه دادند که متعلق به گونه قناریها است.
در این آزمایشات، دانشمندان دریافتند که قناریها به صورت ذاتی الگویی از آواز گونه خود را دارند و با آن متولد می شوند.

[behnaz]

در میان پرندگان چهارنوع پرواز وجود دارد:
1.بال زدن منظم:که از آن پرندگانی است که نسبت وزنشان به سطح بالها زیاد است،مانند غاز و مرغابی
2.پرواز جهشی:یعنی به نوبت بال زدن و بال بسته حرکت کردن،که این شیوه مربوط به پرنده های کوچک است مثل:سسک،سهره و توکا
3.به نوبت بال زدن و بال باز رفتن،که برای پرندگانی مناسب است که وزنشان بیش از تقریبا 150-140 گرم باشد که شامل بسیاری از پرندگان از جمله برخی از پرنده های شکاری،کبک و غیره می باشد.
4.بال باز روی و بال باز اوجگیری: که طریق پرواز پرندگان بزرگ است،مانند:لک لک، عقاب،لاشخور
سرعت کم در پرواز انرژی زیادی را می طلبد (و به تناسب بیشترین انرژی را شهدخور در حالت توقف در هوا مصرف می کند)سرعت خیلی زیاد نیز همینطوراست.مناسبترین سرعت آنست که از لحاظ مصرف انرژی بیشترین فاصله پرواز را موجب شود.مثلا اگر پرنده سرعت خود را از 70به75 کیلومتر در ساعت افزایش دهد،یعنی حدود 7% بیشترواین افزایش سرعت باعث ازدیاد مصرف انرژی به میزان 4%شود روشن است که با سرعت افزوده می تواند فاصله ی بیشتری را پرواز کند و در نتیجه پرواز با سرعت 75 کیلومتر در ساعت باصرفه تر است.این معادله ای است که پرنده بطور غریزی به آن پی می برد.
اندازه گیری ها نشان می دهد که سرعت گنجشک سانان بین 30تا50 کیلومتر درساعت،سرعت پرنده هایی مثلا به اندازه قمری حدود 60 کیلومتر در ساعت و سرعت پرنده هایی در حد مرغابی و غاز ۷۰تا 90 کیلومتر در ساعت است.
باصرفه ترین نوع پرواز از نظر مصرف انرژی مسلما بال باز روی و بال باز اوجگیری است.پرنده از جریان هوای گرم بالا رونده برای اوج گرفتن بال باز (معمولا تا حدود 500 متر ارتفاع)استفاده می کند و سپس بصورت بال باز روی بطرف پایه یا بخش زیرین جریان بالارونده بعدی می رود تا عمل خود را تکرار کند.این شیوه مخصوصا در مناطق کوهستانی مناسب است.محاسبات کارشناسان حاکی از آنست که در مقابل بال زدن،بال باز روی حدود 95 تا 97% کمتر انرژی می برد.باید اضافه کرد که پرندگان بزرگ مانند لک لک و لاشخور اگر این پرواز را در پیش نمی گرفتند،نمی توانستند به هدفشان برسند.
شکل بال و شکل دسته در پرواز:
معلوم ایت که شکل و اندازه بال رابطه ی مستقیم به نوع پرواز پرنده دارد.بال پهن و انگشت دار عقاب ،برای بال باز روی بسیار مناسب است.بالهای پرنده های بزرگی مانند غاز و قو که نسبتا دراز و نوک تیزند،هم برای بال زدن پشت سر هم که موجب سرعت بالا باشد مناسبند و هم برای بال باز روی.بالهای کوتاه و نوک گرد پرنده های کوچک(مانند گنجشک)برای بال زدن خیلی مناسبند.اصولا پرندگان مهاجر فواصل دور،بالهای دراز تر و با نوک تیزتر دارند که از لحاظ فیزیک هوابری (آیرودینامیک)برتر هستند.در مقابل بالهای کوتاه و پهن جهت مانور کردن،مخصوصا در نقاط پردرخت،مناسبت بیشتری دارند که طرلان و قرقی در این مورد نمونه های خوبی هستند.بسیار دیده می شود که دسته های پرندگان مهاجر از خطوط نیمه منظم در پرواز های خود استفاده می کنند؛مثلا خط اریب یا یک خط 8 مانند یا بصورتهای دیگر.اصولا هر پرنده به هنگام پرواز قدری عقبتر و در یکطرف پرنده ی جلوتر از خود قرار می گیرد بنحوی که خط پرواز پله مانند است.بررسی بیش از 1000 دسته پرواز به شکل های مختلف که مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است نشان داده است که این قبیل از شکل ها سبب صرفه جویی تا حدود 20% در انرژِی می شود.باید اضافه کرد که در این نوع پروازها پرندگان مرتبا جای خود را در صف عوض می کنند،زیرا پرنده ای که در اول صف و جلو پرواز می کند وظیفه اصلی برای غلبه بر فشار هوای مقابل را برعهده دارد و طبیعتا انرژی بیشتری مصرف می کند و زودتر خسته می شود لذا هر پرنده به نوبت در اول صف قرار می گیرد.

[tina666]

دانشمندان آمریکایی دریافتند که پرندگان آوازخوان می توانند عضلات صوتی خود را 100 برابر سریعتر از پلک زدن انسان منقبض کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاه یوتاه با بررسی "سار اروپایی" که ساکن منطقه اوراسیا و آمریکایی شمالی است و "سهره راه راه" که در استرالیا و اندونزی سکونت دارد کشف کردند که این پرندگان آوازخوان می توانند صدای خود را با سریعترین انقباض ماهیچه ای که تاکنون کشف شده است کنترل کنند.

این دانشمندان در این خصوص اظهار داشتند: "عضلات صوتی فوق سریع تاکنون تنها در اندامهای تولید صدا در مار زنگی، چند نوع ماهی و فاخته شناسایی شده بود. ما اکنون نشان دادیم که پرندگان آوازخوان نیز این نوع کارایی ماهیچه ای برخوردارند و این قدرت انقباض سریع در این پرندگان بسیار بیشتر از آن چیزی است که تاکنون تصور می شد."

پرندگان آوازخوان برای برقراری ارتباط با دیگران از نوعی آواز پیچیده استفاده می کنند. بسیاری از این گونه ها قادرند سطح و یا بسامد صدای خود را تغییر دهند و سریعتر از مهره داران عادی ماهیچه های خود را منقبض کنند.

براساس گزارش ساینس دیلی، این محققان دریافتند که سهره راه راه و سار اروپایی می توانند ماهیچه های صوتی خود را تنها در 3 تا 4 هزارم ثانیه منقبض و شل کنند که این میزان 100 برابر سریعتر از زمانی است که انسان برای پلک زدن نیاز دارد.

ماهیچه های صوتی پرندگان ساختارهای مشابه تارهای صوتی انسان را حرکت می دهند. این ماهیچه ها موقعیت و میزان سختی تارها را تغییر می دهند و با این عملکرد بر روی سطح و یا بسامد صدا تاثیر می گذارند. این ماهیچه های فوق سریع می توانند کارهای مکانیکی و یا قدرتی از 100 هرتز تا 250 تولید کنند.

[tina666]

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]
بی موئی سر لاشخور باعث می شود که کله این حیوان در معرض تابش مستقیم آفتاب قرار گیرد و در نتیجه میکروبها روی سرش از بین بروند.

اگر سر لاشخور مو یا پر داشت هنگامی که با منقار خود از گوشت لاشه تغذیه می کرد، میکروبها وارد موهایش می شدند و همان جا رشد می کردند اما بی موئی سر لاشخور باعث می شود که کله این حیوان در معرض تابش مستقیم آفتاب قرار گیرد و در نتیجه میکروبها روی سرش از بین بروند.

[Ray]

فکر کنم لاشخور اولین موجودی باشه که برای کچل بودنش خوشحاله

[shahrzad]

خیلی جالب بود ممنون از پست خوبت

[moosbat]

ما هم كچل بشيم ديگه مريض نميشيم ؟؟

[shahrzad]

تلاش دوستداران پرندگان در شمال اروپا كه در فصل زمستان براي اين موجودات غذا تهيه مي‌كنند، مهر تاييد علمي خورد.


به گزارش سلامت نیوز به نقل ازخبرگزاري فرانسه از پاريس، يك مطالعه جديد كه روز چهارشنبه منتشر شده، نخستين بررسي در مقياس بزرگ است كه ثابت مي‌كند تهيه غذاي اضافي براي پرندگان در زمستان نه تنها به آنها كمك مي‌كند كه در هواي سرد زمستان زنده بمانند بلكه آنها را قادر مي‌سازد تا فصل زاد و ولد موفق‌تري داشته باشند.
اين آزمايش در زمين جنگلي حفاظت شده در شهرستان "داون" در شمال ايرلند انجام شد. جعبه‌هاي آشيانه با ميخ به درخت‌ها وصل شد.
در اين آزمايش منطقه‌اي از جنگل به عنوان منطقه كنترل دست نخورده باقي ماند تا محققان بررسي كنند كه چگونه پرندگان وحشي بدون مكمل‌هاي غذايي، خوراك خود را تهيه مي‌كنند.
در بخش ديگري از جنگل دانشمندان محفظه‌هاي استوانه‌اي شكل با ديواره توري مخصوص كه داخل آن از بادام زميني پر شده بود قرار دادند كه شبيه به نوع و حجم غذايي بود كه معمولا در انگليس در فصل زمستان در باغ‌هاي گذاشته مي‌شود.
در اين آزمايش ديده شد پرندگاني كه در بخشي از جنگل زندگي مي‌كردند كه براي آنها غذا تهيه مي‌شد بطور متوسط ‪ ۲/۵‬روز زودتر از پرندگان بخش كنترل تخم مي‌گذاشتند.
تعداد جوجه‌هايي كه پرندگان هر دو گروه توليد كردند يكسان بود اما احتمال زنده ماندن جوجه‌ها تا حدي كه بتوانند پرواز كنند و آشيانه را ترك كنند در گروهي كه براي آنها غذا تهيه مي‌شد بسيار بيشتر بود.
تقريبا ‪ ۸۰‬درصد جوجه‌هاي اين گروه قادر به پرواز بودند اما ميزان اين موفقيت در جوجه‌هاي گروه "كنترل" اندكي بيش از ‪ ۶۰‬درصد بود.
يكي از نويسندگان اين مطالعه به نام "استوارت بيرهاپ" از دانشگاه اكستر در جنوب غرب انگليس گفت، غذاي اضافي كه براي پرندگان تهيه مي‌شود حاوي چربي، پروتئين و كربوهيدرات است كه پرندگان ماده را قويتر كرده و قدرت تخم‌گذاري آنها را بيشتر مي‌كند.
وي افزود، غذاهايي مانند بادام زميني و دانه‌هاي پرندگان نيز شامل انواع ويتامين و مواد معدني است كه آنها نيز مي‌توانند موجب توليد تخم‌ها و جوجه‌هاي سالمتري شوند.
طبق ارزيابي كه در اين گزارش قيد شده است، انگليسي‌ها و آمريكايي‌ها هر سال بيش از ‪ ۵۰۰‬هزار تن غذا براي پرندگان در نقاط مختلف قرار مي‌دهند.
اين مطالعه در نشريه "گزارش‌هاي زيست شناسي" منتشر شده است.

[p_s]

تحقیقات نشان میدهد زمانی که مرغهای اهلی قصد عبور از آسفالت یا هر سطح دیگر و رفتن به سمت دیگر را دارند، یک قطب نمای درونی آنها را به سمت دیگر جاده هدایت میکند.

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]


بسیاری از جانوران دارای حس جهت یابی غریزی هستند و هنگام مهاجرت میتوانند راه خود را در طی مسیرهای طولانی چند صد/هزار کیلومتری پیدا میکنند.معمولا آنها میدان مغناطیسی زمین را یافته و از آن برای جهت یابی استفاده میکنند.

این تحقیق جدید بر روی پرندگان متمرکز شده است. ولفگانگ ویلتشکو (Wolfgang Wiltschko) سرپرست این تیم تحقیقات از دانشگاه فرانکفورت (Frankfurt) اولین شخصی است که نشان داد سینه سرخهای اروپایی مهاجر برای هدایت گروه در مسیر صحیح، از میدان مغناطیسی زمین استفاده میکنند. این کشف مربوط به بیش از 40 سال قبل است و از آن زمان به بعد نمونه های مشابهی از این قطب نماهای درونی در میان بیش از 20 نژاد مختلف پرنده یافت شده است.

به تازگی ویلتشکو و همکارانش متوجه شده اند که مرغهای اهلی مجهز به نوعی حسگر امواج مغناطیسی هستند که مانند قطب نما عمل میکند.

آنها جوجه های تازه از تخم درآمده مرغ اهلی را طوری تربیت کردند که یک توپ قرمز رنگ را به عنوان "مادر" خود بپذیرند. در چهار گوشه یک مرغدانی مخصوص که طراحی آن با شبکه بندی جغرافیایی شمال،جنوب، شرق و غرب مطابقت داشت، صفحه سفیدی قرار داده شده بود. سپس آنها توپ را در پشت یکی از این صفحات قرار دادند و به جوجه ها آموختند که مادر توپی همیشه پشت صفحه ای که در گوشه شمال مغناطیسی قرار دارد، است.

یه گفته ویلتشکو " آنها مدام میل داشتند به سمتی که میدانستند "مادر" در آنجاست حرکت کنند." سپس دانشمندان میدان مغناطیسی را چرخاندند به طوری که شمال آن در جهت شرق جغرافیایی قرار گرفت. هنگامی که جوجه ها وارد مرغدانی آزمایشگاهی خود شدند، آنها نیز مسیر جستجوی خود را مطابق با جهات جدید تغییر داده و نشان دادند که برای یافتن مسیر، از میدان مغناطیسی استفاده میکنند.

یک آزمایش دیگر نیز نشان داد که جوجه ها، مانند سینه سرخهای اروپایی، قادر به ردیابی آنچه به اصطلاح زاویه تمایل میدان مغناطیسی نامیده میشود یا زاویه بین خطوط میدان مغناطیسی و سطح زمین، هستند. جوجه ها میتوانند با استفاده از این توانایی دو قطب یعنی جایی که خطوط به سمت پایین حرکت کرده و ناحیه استوا- جایی که خطوط به سمت بالا حرکت میکنند را تشخیص دهند.

ویلتشکو میگوید که حسگرهای مغناطیسی احتمالا در چشمهای جوجه، جایی که گیرنده های نور قرار دارند، هستند. این نتیجه گیری از آزمایشی حاصل شده است که در طی آن او و همکارانش متوجه شدند که پرندگان مسیر خود را به سادگی در نور آبی پیدا میکنند اما در پرتوهای نور با طول موج بیشتر این توانایی را به کلی از دست میدهند.

مرغها و سینه سرخها هر دو از نوادگان یک جد واحد هستند که حدود 66 میلیون سال قبل میزیسته است. یافتن اینکه هردو پرنده دارای قطب نماهایی مشابه هستند، نشان میدهد که ایجاد این توانایی در آنها به سالیان بسیار دوری در تکامل آنان و قبل از اینکه عادت مهاجرت در خانواده آنان ایجاد شود، برمیگردد.

این دانشمندان در گزارش تحقیقات خود چنین گفته اند: " این یافته به این معناست که قطب نمای درونی مربوط به پرندگان به احتمال فراوان در جد مشترک تمام پرندگان عصر حاضر به تکامل رسیده تا به جهت یابی آنان در قلمروشان کمک کند."