کاراکال

[alo_gh]

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]





كاراكال حيواني منزوي، قلمروطلب و تك رو است. تنها در هنگام جفت گيري است كه مي توان آنها را در كنار يكديگر ديد. در شكاف صخره ها، زير بوته هاي بزرگ و حفره حيوانات ديگر لانه مي سازد.

كاراكال مانند ساير گربه سانان بزرگ در ساعات گرم روز استراحت مي كند و طعمه هايش را معمولا در ساعات اوليه صبح و يا در نيمه شب شكار مي كند. در مناطق سردسير و زمستان ها در طول روز نيز ديده مي شوند. گاهي كاراكال همچون پلنگ، شكارش را براي مصرف چند روزه به بالاي درختي برده و پنهان مي كند.

كاراكال روش منحصر به فردي در شكارش دارد. با وجود دست ها و پاهاي بلند كه قابليت ارزشمندي در دويدن است، اين گربه در شكار پرندگان بيشتر از تكنيك پرش هاي بلند استفاده مي كند. او قادر است در يك چشم به هم زدن با انجام يك پرش بلند، پرنده اي را كه در حال اوج گرفتن است شكار كند. اما كاراكال در شكار حيوانات بزرگ روش متفاوتي دارد. او بعد از تعقيب و نزديك شدن به حيوان مورد نظرش با يك پرش خود را به پشت گردن او مي رساند و گلوي شكارش را با دندان هاي برنده اش مي درد. با اين روش اين گربه قادر به شكار حيواناتي است كه جثه اي بزرگ تر از او دارند.

گفته مي شود اين گربه در برخورد با انسان و وسايل نقليه به شدت ترسيده و هيچ حركتي از خود نشان نمي دهد، به طوري كه مي توان آن را با دست گرفت. البته در شرايطي كه محاصره شود و يا همراه خود توله داشته باشد به حيوان خطرناكي تبديل شده و با حملات و پرش هاي ناگهاني به نواحي سر و گردن انسان حمله مي كند.

كاراكال علي رغم خوي پرخاشگرش، استعداد بالايي براي دست آموز شدن نيز دارد و گاهي آن را به عنوان حيواني خانگي به ويژه در ايالات متحده آمريكا نگاهداري مي كنند.

كاراكال گربه بسيار باهوشي است و استعداد بسيار زيادي براي اهلي شدن دارد. در گذشته براي آموزش فنون شكار، از كاراكال هاي بسيار جوان استفاده مي شده و گربه هاي بزرگ را براي اين كار مناسب نمي دانستند. در گذشته، ايرانيان اين حيوان را مانند يوزپلنگ براي انجام انواع شكارها تربيت مي كردند و با آن به شكار حيوانات كوچكي از جمله پرندگان، خرگوش هاي صحرايي و يا غزال هاي جوان مي رفتند.

بدن این گربه كوتاه و به رنگ قهوه ای مایل به قرمز است و این در تضاد با رنگ سفید چانه، گلو و شكم قرار می گیرد. پشت گوش های بلند و نوك تیزش سیاه رنگ است.

علاوه بر آفریقا در شبه جزیره عربستان و ایران از شمال تا آسیای میانه و از شرق تا هند پراكنده است. زیستگاه كاراكال درختزارها، ساوانا و بوته زار است اما همواره از بیابان های شنی پرهیز می كند. در جنوب آفریقا این گونه عمدتاً در مناطق مرتفع یافته می شود. در ایران تاكنون از بلوچستان، كرمان، یزد، فارس و خوزستان و لرستان و نیز از خراسان و شاهرود و پارك ملی كویر گزارش شده است.
كاراكال در تمام سال قادر به تولیدمثل است. پس از ۶۹ تا ۷۸ روز آبستنی یك تا شش و به طور متوسط سه توله به دنیا می آورد. برای كنام های مادری و پرورش فرزندان معمولاً از لانه متروك تشی و شكاف میان سنگ ها و صخره ها استفاده می كند اما ممكن است با فرزندانش در میان پوشش های گیاهی انبوه نیز یافته شود. ده تا بیست و پنج هفته از بچه هایش مراقبت می كند.

شب گرد است و گرچه عمدتاً زمین زی است اما به راحتی از درخت بالا می رود. به توانایی اش در پرش عمودی و زدن پرندگان در حال پرواز با پنجه مشهور است به طوری كه از حالت ساكن تا ارتفاع سه متری می پرد. گفته می شود كه در میان گربه سانان هم جثه خود از همه سریع تر است.

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[bardia]

چقدر نازه

[yalda]

عجب خوشگله !!

[Napoleon]

چقدر قشنگه !

[نیما]

خیلی خوشگله

[fifi]

خیلی خوشگله..
چقدر جدی نگاه می کنه

[My PeT]

نمیدونم چرا من از این میترسم

[saba500]

wow عالیه
خیلییییی خوشگله
بایدم ازش ترسید احسان جون

[میلاد]

نوشته اصلی توسط alo_gh

علاوه بر آفریقا در شبه جزیره عربستان و ایران از شمال تا آسیای میانه و از شرق تا هند پراكنده است. زیستگاه كاراكال درختزارها، ساوانا و بوته زار است اما همواره از بیابان های شنی پرهیز می كند. در جنوب آفریقا این گونه عمدتاً در مناطق مرتفع یافته می شود. در ایران تاكنون از بلوچستان، كرمان، یزد، فارس و خوزستان و لرستان و نیز از خراسان و شاهرود و پارك ملی كویر گزارش شده است.

حیوون به این قشنگی و نازی که تو ایرانم هست ، چرا تو باغ وحش ها تاحالا ندیدیم ؟؟؟ کسی دیده ؟

[پرشین پت نیوز]

تو باغ وحش هست فکر می کنم