آکواریوم و ماهی

[parsiyanpet]

سلام دوست عزیز در این قسمت من مطالبی در مورد آکواریوم و ماهی براتون میزارم اگر چیزی خواستید بگید سوال و...


دوست عزیز فکر نمی کنید بدون اجازه از مدیران تالار قرار دادن لینک سایت و تبلیغ برای سایت شخصی کار نا پسندی باشد ؟
این بار ویرایش کردم امیدوارم دیگر از این موارد از شما نبینیم

[parsiyanpet]

اسکار – Oscar
________________________________________
یکی از محبوب ترین ماهی های آکواریوم در رده گوشتخوارها به حساب میاد که خیلی مورد توجه آکواریومیست های حرفه ای قرار میگیره . ماهی اسکار بومی آمازون , پاراگوئه و شرق ونزوئلا ست. این ماهی از خانواده Chichlidaeو با نام علمی Astronotus ocellatus شناخته میشه .


شاید در نگاه اول ظاهر خشن و پر هیبت و ترسناکش افرادی که دارای روح لطیفی هستن رو منصرف کنه از خرید چنین ماهی ای , اما دونستن اینکه این ماهی یکی از باهوش ترین و دست آموز ترین ماهی های آکواریوم به حساب میاد , باعث شده که جزو پر طرفدار ترین ماهی ها شمرده بشه . از خصوصیات ماهی اسکار اینه که کاملن دست آموز میشه و صاحب خودش رو از غریبه تشخیص میده . وقتی شما به ماهی خودتون غذا میدین , بعد از مدتی ماهی فقط وقتی که شما جلوی آکواریوم می ایستین به سمتتون میاد و هر کس دیگه ای که قصد غذا دادن به اونها رو داشته باشه , بهش توجهی نمیکنه حتا وقتی گرسته باشه ! وقتی که این ماهی ها بزرگ میشن میتونید سطح بدنشون رو نوازش کنین و از نوازش شدن لذت میبرن . از طرفی ماهی هایی هستن با هوش خیلی بالا . گاهی اوقات از سیستم پنهان سازی غذا استفاده میکنن و طعمه ها رو در جایی مخفی میکنن و سر فرصت اونها رو میخورن . شکارچی های خیلی ماهری هستن و به سادگی هر نوع ماهی کوچکی رو صید میکنن . از نوزادانشون مراقبت میکنن و خیلی دوست داشتنی هستن . از این نظر این ماهی ها پر طرفدار شدن . شرایط نگهداری اونها تقریبن ساده ست و ماهی های خیلی مقاومی هستن در مقابل بیماریها و در صورتیکه در شرایط خوبی نگهداری بشن و از نظر تغذیه و بهداشت رعایتشون رو بکنید , خیلی زود بزرگ میشن و بعد از یکی دو سال آماده برای تولید مثل . بهتره بصورت گروهی نگهداری بشن در دسته های 3 تا 4 تایی یا بیشتر تا خودشون جفتشونو انتخاب کنن . این ماهی ها از سن 2 سالگی بالغ میشن و آماده تخم گذاری . یعنی اندازه اونها باید تقریبن بین 15 تا 20 سانتیمتر برسه . دمای 24 تا 28 درجه رو میپسندن و در دمای 28 درجه تخم ریزی میکنن و کمتر از این دما رو نمیپسندن و عوض کردن قسمتی از آب آکواریوم با آب تازه محرک خوبی برای تولید مثل اونها به حساب میاد .
نکته بسیار جالب در این ماهی ها اینه که با دکوراسیون آکواریوم مشکل دارن و اگر از دکور آکواریوم خوششون نیاد و یا خیلی شلوغ باشه , اونو به هم میریزن و گاه دیده شده حتا قطعات پلاستیکی گیاهان رو از آکواریوم به بیرون می اندازن . نسبت به اکسیژن آب حساس هستن و اگر اکسیژن آب کم باشه سریع عکس العمل نشون میدن و به پهلو مایل میشن ! نسبت به شوک و استرس شدید هم حساس هستن و در این صورت دچار سکته میشن و لبهاشون کج میشه که ارزش اقتصادی خودشونو از دست میدن . پس باید خیلی مراقب باشید تا به این ماهیها شوک وارد نشه . همینطور , این ماهی ها وقتی که میترسن رنگشون عوض میشه و به پهلو روی ماسه ها دراز میکشن , این حالت در زمانی اتفاق می افته که قصد گرفتن اونا رو با تور دارین ! آکواریومی که مناسب برای اونها باشه , آکواریومی بزرگ با فضای باز برای شنای ماهی و تزئینات صخره ای و کنده های درخت و آبی کمی اسیدی با تهویه دائم آب هست . ریگ های نسبتن درشت و تکه سنگهای درشت و صیقلی . pH مورد نیاز این ماهی 6 – 7.5 و dH آب 5 – 15 هست . موقع تخم گذاری بهتره از یک تکه کاشی تمیز و براق یا یک تکه سنگ مرمر صاف استفاده بشه و در کف آکواریوم قرار بدید تا ماهی تخم ها رو روی اون بذاره . وگرنه ماهی ها خودشون اقدام به تمیز کردن سطح سنگها یا حفر گودال در ماسه میکنن و سپس شروع به تخم گذاری میکنن . در این شرایط هیچ ماهی ای نمیتونه به لانه اونها نزدیک بشه و پدر و مادر به شدت از تخم ها مراقبت میکنن .
باید بدونید که برای تحریک اسکارهای به تخم گذاری باید pH آب 7.5 و سختی آب 10 و دمای آب 28 درجه و آکواریومی با گنجابش 200 لیتر لازمه وگرنه تخم نمیگذارن . تخم ها بعد از 3 تا 4 روز شکفته میشن و نوزادان تا مدت 2 روز بی حرکت باقی میمونن و بعد از اون از کیسه زرده تغذیه میکنن . بعد از یک هفته لازمه روزانه 4 بار با آرتمیا و در هفته های بعد از دل چرخ شده گوسفند تغذیه بشن . این ماهی ها گوشتخوار و مهاجم هستن و بهتره فقط با ماهی های گوشتخوار نگهداری بشن . برای سلامتی اونها خوبه از ماهی های رودخانه ای ریز در هفته یک تا دو بار استفاده بشه . البته بهتره از قبل طعمه ها رو در ماده ضد عفونی کننده به مدت یک ساعت قرار بدید و بعد به آب ماهی ها بندازید تا اگر حامل بیماری باشن , از بیمار کردن اسکارها جلوگیری به عمل بیاد . گاهی اوقات غذاهای گیاهی مثل گلوله خمیر نان جو و اسفناج هم میخورن . اما غذای اصلی اونها قطعات درشت گوشت و دل گاو و میگو و حتا گوشت صدف هست . ماهی سیکلید گورخری میتونه در کنترل تجاوزکاری اسکار نقش مهمی رو ایفا کنه و خوبه این دو ماهی در کنار هم نگهداری بشن تا از حالت تهاجمی و کنجکاوی اسکارها کم بشه . اسکارها رنگهای متفاوتی دارن . سفید و صورتی و زرد و ببری و قرمز و حتا باله پروانه ای و مسی رنگ . میتونید رنگهای مختلف اونها رو با هم نگهداری کنید . راههای تشخیص جنسیت اسکار کمی مشکل و در سن بلوغ فهمیده میشه :
ماهی نر :
- قوز روی سر بلندتر از ماده ست .
- دهان بزرگتر و لبها پهن تر از ماهی ماده ست .
- نوک لوله اسپرم در مخرج دوکی شکل و قلمو شکله .

[parsiyanpet]

چرخه ازت، سیکل نیتروژن
________________________________________
در این مقاله به جای کلمه ی ف ... ر از صافی استفاده شده است.چرخه ازت، سیکل نیتروژن یا چرخه اکواریوم ویا ...... هر چه انرا بنامیم، هر اکواریوم بناچار این دوره را طی میکند تا به مرحله ثبات نسبی برسد. دانستن این چرخه و حفظ تعادل ان یکی از رموز اولیه موفقیت در نگه داری ماهیان زینتی است و بی توجهی به ان چیزی جز خستگی، اتلاف وقت و هزینه زیاد بهمراه نخواهد داشت و این تفریح را برایمان به کابوس مبدل خواهد کرد. این چرخه در طبیعت همواره وجود دارد ولی در یک محیط مثل اکواریوم باید این چرخه ایجاد وتکمیل گردد. نقطه شروع، ورود ماهی به اکواریوم و غذا دادن به ان است. تجزیه غذا و مدفوع ماهی باعث ایجاد NH3, در محیط میشود که برای ماهی سمی است. NH3 در محیط به میزان کم توسط گیاهان طبیعی داخل اب جذب شده و باقیمانده بصورت ازاد در اب باقی میماند و با گذشت زمان این میزان بالا میرود تا به حداکثر میرسد.(روز های هفتم تا جهاردهم) همزمان با این عمل باکتری هایی که بطور ازاد در هوا وجود دارند شروع به اکسیده کردن NH3 میکنند و انرا تبدیل به NO2یا نیتریت میکنند که ان نیز بنوبه خود سمی است. این میزان نیز بتدریج بالا میرود تا به حداکثربرسد (روزهای چهاردهم تا بیست و پنجم) در این مدت باکتری های دیگری موسوم به نیترو باکتر ها شروع به ازدیاد میکنند که کارشان تبدیل نیتریت ها به NO3 یا نیترات است. از روز 27 به بعد منحنی نیتریت ها سقوط کرده و میزان نیترات ها بالا میرود که در روزهای 30 (بعلاوه 14 و منهای 7 روز) میزان نیتریت و امونیا Amonia بوسیله کیتهای تست نیتریت غیر قابل اندازه گیری میشود و اکواریوم ما چرخه حیاتی خود را کامل کرده است. لازم به ذکر است که نیترات ها به میزان کم سمی نیستند و به وسیله گیاهان نیز جهت رشد مصرف میشوند. (کود نیتراته) و بمرور زمان که میزانشان در محیط بسته ما (اکواریوم) بالا میروند توسط تعویض قسمتی از اب یا همان عمل سیفون کردن این میزان به حد قابل قبول میرسد. شمای بالا فکر می کنم ساده ترین و قابل فهم ترین شمایی است که من در اینترنت پیدا کرده و برای شما قرار داده ام. با توجه به مطالب بالا باید دانست که اکثر ماهی های موجود تحمل طی این چرخه را ندارند و درست بعد از یک هفته کم و بیش با مرگ بی دلیل ماهی هایمان مواجه میشویم. بعضی نا امید شده و دست میکشند بعضی شروع به تعویض مکرر کل اب اکواریوم و شستشوی ان میشوند که در نهایت خسته شده و این سرگرمی برایشان پر دردسر و کثیف بنظر میاید بعضی سراغ دارو های گوناگون رفته و یک سری از انواع ماهی ها را به دیار باقی میفرستند. بیشتر فروشنده ها هم که خود این دوره را نادانسته طی کرده اند به ما میگویند انقدر باید ماهی از دست بدهی تا قلق ان دستت بیاید!!! و به فروش ماهی همراه با اکواریوم ادامه میدهند. با انصاف هایشان هم میگویند 24 تا 48 ساعت صبر کن و بعد ماهی بخر. خوب حالا چه کنیم تا اشتیاق ما با تنفر تمام نشود. ماهی های کمی تحمل این دوره را دارند که یکی از انها همان ماهی معروف به "زبرا" است با خرید تعداد کمی از این ماهی (در بازار تهران دانه ای 200-250 تومان است) یا یک گلد فیش (من با خرید ان مخالفم چون گران است و حساس) می توان چرخه را شروع کرد و بعد از اتمام ان اقدام به خرید ماهی کرد که همیشه دوست داریم داشته باشیم.(به شرط دانستن شرایط نگهداری ان ماهی) بعضی این چرخه را با ماهی های معروف به صید که برای غذا دهی به ماهیان گوشتخوار موجود است طی میکنند که هرگز توصیه نمیشود. این ماهی ها با خود انواع بیماری ها را به اکواریوم شما وارد میکنند. در ادامه این مطلب امیدوارم در این رابطه موارد زیر را برایتان توضیح دهم: تسریع در سیکل ازت برای افراد عجول تکمیل چرخه بدون ماهی (توصیه اکید هوادارن حیات وحش) حفظ چرخه در تمام مدت.(مهم) قسمت 2: مطلبی که میخواستم در ادامه بحث بالا پیگیری کنیم همین موضوع یا حفظ این سیکل است ولی حالا به اختصار عرض میکنم. شما هیچ احتیاجی به تعویض کامل اب اکواریوم ندارید و همان سیفون کردن اب به اندازه 20 تا 50 در صد کافیست. حال اگر به دلایلی مجبور به این کار هستید اگر کل اب را خالی کنید و همان موقع با اب تازه و هم دما اکواریوم را پر کنید مشکلی پیش نخواهد امد. ولی اگر میخواهید اکواریوم را از تمام مواد و وسایل خالی کنید و بشوئید و دوباره راه اندازی کنید مسئله قدری فرق میکند. ولی در همین حالت هم میتوان این سیکل را حفظ کرد. ببینید مابه باکتری های موجود در اکواریوم بعد از طی این دوره احتیاج داریم. این باکتری ها بطور عمده در صافی، شن کف، گیاهان داخل اب (چه طبیعی و چه مصنوعی) و تمام سطوح داخلی وجود دارند. شستشوی تمام این اجزا با اب غیر هم دما و اب کلر دار سایش سطوح با پارچه و غیره همینطور خشک ماندن تمام این اجزا و استفاده از انتی بیوتیک ها باعث مرگ باکتری ها و شروع از نقطه صفر میشود. این موضوع را من کامل توضیح خواهم داد ولی اگر همین مختصر هم گویا نیست بفرمائید تابا هم بیشتر ان را باز کنیم در ضمن این چرخه بدون گیاه هم کامل میشود و ربطی به ان ندارد. برای کمک به این چرخه هم توضیح میدهم. قسمت 3: تسریع در سیکل ازت برای افراد عجول! بیشتر افراد توصیه میکنند که تسریع در این سیکل باعث عدم ثبات ان در دراز مدت میشه ولی خوب افراد عجول بخرجشان نمیرود! موارد زیر این سیکل را تسریع میکند و برای افراد فوق مفید است: 1. استفاده از: شن کف، اب،(برای اکواریوم های بزرگ) صافی یا ابر یا مواد داخل صافی، گرفتن اب اسفنج صافی و ریختن ان داخل اب اکواریوم، دکوراسیون، و حتا گیاهان اکواریوم دیگری که سیکل ان تکمیل شده باشد. این کار همان قرض گرفتن کلنی باکتری هاست که با ورود انها سیکل شما کوتاه تر میشود (مسئله ورود میکروبهای بیماری زا را هم باید در نظر داشت.) از قرض دهنده بپرسید که ایا اخیرن از دارو، مخصوصن انتی بیوتیک استفاده کرده یا خیر. 2. بالا بردن دما و نگهداری ان بین 27 تا 28 درجه سانتیگراد 3. استفاده از مواد تجاری که سازنده ادعا میکند این باکتری ها در ان وجود دارند: یک مدل ان که من امتحان کرده ام مایعی است بنام AskollCycle که دستور استفاده از ان در بروشور ان موجود است.(من این مایع را شخصن امتحان کردم ولی بازهم در هفته دوم و سوم تا چهام هم حتی مرگ و میر داشتم ولی کمتر!). مارک بعدی Bactozym ساخت شرکت تترا که بصورت کپسول است و دارای انزیم هایی است که باعث تجزیه سریعتر مواد دفعی و غذا های باقیمانده شده و.سازنده ادعا میکند که با تجزیه سریع مواد زائد سبب تسریع در سیکل ازت میشود. همچنین سبب بازسازی سریعتر کلونی های میکروبی در صافی هایی که به باکتری های ان اسیب رسیده است میگردد قسمت 4: حفظ چرخه ازت در اکواریوم سیکله شده بعد از طی چرخه ازت در اکواریوم، ثبات این محیط بستگی به رعایت اصول زیر دارد: هرگز اکواریوم را بتمامی تمیز نکرده و شستشو نکنید اگر در مواردی مجبور به این کار هستید رعایت نکته های زیر به حفظ باکتری ها کمک میکند: اب را کامل سیفون کنید مواد ته نشین شده را جدا کنید و اب را برای استفاده مجدد نگهداری کنید. صافی را از اکواریوم جدا کرده و داخل این اب قرار دهید صافی را نشویید شن های کف را با اب اکواریوم یا اب هم دما ابکش کرده و بصورت مرطوب نگه دارید گیاهان (طبیعی) را خارج کنید و داخل همان اب نکه دارید حال تمامی اکواریوم را بشوئید (همراه با گیاهان مصنوعی اگر کثیف هستند) دوباره انرا پرکرده و دکور کنید. صافی را بدون شستن کار گذاری کنید سیفون کردن اب را به هفته های بعد موکول کنید. هرگز از دارو ها در اکواریوم اصلی استفاده نکنید مگر در بروشور ان ذکر شده باشد که برای باکتری های مفید اکواریوم بی ضرر است. (در بعضی از دارو های شرکت تترا این مطلب ذکر شده است) هرگز از انتی بیوتیک های با طیف وسیع مانند تتراسایکلین در اکواریوم اصلی استفاده نکنید اکواریوم قرنطینه برای همین منظور است. این انتی بیوتیک ها بصورت انتخابی عمل نمیکنند.تمامی میکروبها را از بین میبرند. هرگز مواد داخل صافی را زیر شیر اب نشوئید. مواد را در داخل ابی که از اکواریوم سیفون کرده اید بشوئید تا ذرات بزرگی که باعث کاهش راندمان صافی شده اند جدا شوند. هرگز اب کلر دار شهری را بصورت مستقیم داخل اکواریوم نکنید. کلرین ان، باکتری ها را میکشد. محلول ضد کلرین یا ماندن اب و هوادهی ان کلرین را خنثی میکند. هرگز تعداد زیادی ماهی به یکباره داخل اکواریوم نکنید. باکتری ها توانشان به یکباره اضافه نمیشود و این کار زمان میخواهد وهرگز غذادهی را نیز یکباره افزایش ندهید. اگر از Gravel Cleaner استفاده میکنید تمیز کردن شن کف و صافی را همزمان نکنیدو بین ان یک هفته فاصله بیاندازید. بیشتر مطالب بالا اقتباسی از نوشته اقای راجندرا کومار است تحت عنوان "غمنامه اکواریوم جدید" یا "سیکل نیتروژن". قسمت 5: متن زير ترجمه مقاله ايست که توسط Shawna McGregor نوشته شده است: متن مقاله : وقتی که یک آکواریم جدید را نصب می کنید، مهمترین مرحله ای که قابل بحث است معروف به چرخه و سیکل آکواریم می باشد. اولین دوره ( که حدود 4 الی 6 هفته طول می کشد )، زمانی است که کلونی باکتریهای مفید شروع به رشد می کنند و به پروسه تجزیه مواد زائد تولید شده بوسیله آبزیان، کمک می نمایند. در طول چرخه آکواریم، سموم - بیشتر آمونیاک و نیتریت - به میزان بالایی افزایش می یابند تا زمانی که کلونی باکترهای مفید به حد کافی برای تجزیه آنها رشد کنند. از هنگامی که وجود زباله ها و مواد دفعی ماهی ها به عنوان نقطه آغازین چرخه آکواریم به حساب می آمد، بطور سنتی چرخه را به این نحو آغاز می کردند که تعدادی ماهی مقاوم و قوی (مانندZebra Danios) را به آکواریم می افزودند و اجازه می دادند که مواد دفعی آنها چرخه آکواریم را برقرار کنند. این متد براستی مؤثر است، هرچند که این سموم حتی برای ماهی های مقاوم هم بسیار استرس زا هستند. آمونیاک سمی است بسیار قوی و اثر آن بر روی دستگاه تنفس ماهی ها را می توان با اثر شامپویی که به چشم انسان وارد می شود مقایسه کرد - می سوزاند! - حتی بدتر از این، سبب پایداری آسیب بافتهایی می شود که در تنفس ماهی نقش دارند. این آسیب ها بقدری جدی هستند که ممکن است باعث مرگ ماهیها شوند و حتی اگر برخی از آنها بتوانند این وضعیت را تحمل کنند، طول عمر آنها بسیار کاهش خواهد یافت و اغلب بجای اینکه 3 تا 10 سال عمر مفید داشته باشند، ظرف چند ماه می میرند. در بسیاری از موارد، مردم برای شروع کار و در آکواریمی که تازه آنرا به کار انداخته اند برخی از ماهیانی را انتخاب می کنند که اصلاً تمایلی به قرار گرفتن در چنین محیط به اصطلاح صفر کیلومتری را ندارند. آنها این ماهی ها را می خرند فقط به خاطر اینکه کسی به آنها گفته این ماهی ها برای شروع چرخه خوب هستند؛ اگر واقعاً اینطور باشد!!! در سالهای اخیر، اکنون که اطلاعات بیشتری در مورد شیمی و بیولوژی ماهی های آکواریمی دریافتیم، به این تشخیص رسیده ایم که تنها عامل لازم برای انجام شدن چرخه ابتدایی، مواد دفعی ماهی ها نیست، بلکه خود آمونیاک است. بنابراین به این نکته می رسیم که از خود درباره ضرورت قرار دادن ماهی های ضعیفمان در معرض عذاب و شکنجه ای که در بالا شرح آن رفت، سؤال کنیم. خوشحالم از این که باید بگویم جواب اینست: واقعاً ضرورتی ندارد. روند رشد در چرخه آکواریم روشی است که به (Fishless Cycling) یعنی چرخه فاقد ماهی معروف است. این روش بیشتر از روش سنتی، انسانی بنظر می رسد چرا که - همانطور که از نامش پیداست - در آن از ماهی استفاده نمی شود. انجام آن بسیار ساده است و من چرخه آکواریم های بسیاری را به این روش برقرار کردم و از نتایج آن بسیار راضی و خشنودم. چرخه آکواریم در زمان طبیعی خودش انجام می شود و شما واقعاً نمی توانید آن پروسه را به اجبار بوجود آورید. اگرچه من در تجربیاتم روش برقراری چرخه بدون وجود ماهی را بسیار سریعتر از روش سنتی یافتم. آکواریم 100 لیتری من که چرخه آن با روش سنتی برقرار شده بود شش هفته کامل طول کشید. در حالی که با این متد به نتایج زیر دست یافتم: آکواریم 40 لیتری (10گالن ) - بدون گیاه هفت روز آکواریم 70 لیتری (18گالن )- گیاهدار 2 هفته آکواریم 23 لیتری ( 6 گالن )- گیاهدار 10 روز آکواریم 23 لیتری ( 6 گالن ) - بدون گیاه 3 هفته این متد چطور کار می کند ؟ تنها به دو چیز احتیاج دارید: منبعی از آمونیاک و کیت آزمایش برای ترکیبات نیتروژن. شما یک کیت برای آزمایش آمونیاک نیاز دارید و یکی برای نیتریت. داشتن یک کیت برای نیترات نیز می تواند بخوبی کمک کننده باشد، اما من دریافتم که همان دو کیت اول برای ایجاد این چرخه مهمتر و کافی است. ( دقت کنید که دو اسم نیتریت و نیترات با وجود شباهت زیادی که به هم دارند، دو فاکتور متفاوت می باشند که نقش آنها در چرخه نیتروژن و آسیبی که به ماهی ها وارد می کنند کاملاً متفاوت است. ) این کیت های آزمایش را در بازار و نیز از فروشگاه های اینترنتی می توان خریداری کرد یا از فروشگاه های ماهی و یا حتی از سوپرمارکت های زنجیره ای تهیه کرد. ( بستگی به محل زندگی شما دارد ) بسیار خوب است که یک پیمانه درجه بندی شده برای اندازه گیری مقدار آمونیاکی که اضافه می کنید داشته باشید و همینطور تمام وسایلی که در نهایت برای تعویض آب به آنها نیاز دارید. برخی از مردم، مانند خود من، ترجیح می دهند برای انجام این چرخه از محصولات تجاری استفاده کنند و برخی نیز فکر می کنند که این محصولات فقط عامل هدر دادن پول است. اینها همه عقاید شخصی است و شما بطور قطع می توانید چرخه را بدون استفاده از باکتری های بسته بندی شده در بطری های تجاری هم ایجاد کنید چرا که آنها همه جا هستند، حتی بطور معلق در هوا. اگر شما یک آکواریم دیگر که قبلاً نصب شده باشد در دسترس خود دارید، استفاده از شن های آن می تواند در ایجاد چرخه بسیار کمک کننده باشد.این شن ها را در داخل یک جوراب یا جوراب شلواری قرار دهید و سر آنرا گره بزنید، سپس آنرا ته آکواریم جدیدی که بکار انداختید بگذارید تا اینکه بخوبی با باکتریهای عالی بذرپاشی شود. همچنین مقداری آب تمیز از آکواریم قدیمی به آکوراریم جدید اضافه کنید که به ایجاد چرخه کمک می نماید. حقه دیگری که می توانید بکار ببرید این است که صافی آکواریم جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعد به آکواریم جدید منتقل نمایید. یا اینکه بسادگی لوازم صافی جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعد آنرا در صافی مناسب قرار داده و قبل از شروع چرخه در آکواریم جدید بگذارید.اگر هم که این آکواریم جدید اولین آکواریم شماست و دسترسی به آکواریم قدیمی نیز ندارید، اصلاً نگران نباشید، چرا که باز هم می توانید از روش چرخه بدون ماهی استفاده کنید. بسیار خوب، دکوراسیون را قرار دادید و آکواریم را پر نمودید، صافی هم بخوبی بکار خود مشغول است. دمای آب را به اندازه 30 تا 32 درجه بالا ببرید . این عمل به سرعت چرخه کمک می نماید. اما نیاز نیست که شما صبر کنید تا دما به این حد برسد و بعد آمونیاک را اضافه کنید . این کار را بعد از پر کردن آکواریم ، هر زمان که خواستید می توانید انجام دهید. اگر می خواهید که یک آکواریم محتوی گیاه داشته باشید، حتماً در طول چرخه این گیاهان را اضافه کنید ( برعکس ماهی ها، گیاهان مقادیر کم آمونیاک را دوست دارند) اما در اینصورت دما را به 25 تا 27 درجه کاهش دهید چرا که بیشتر گیاهان آب گرم را دوست ندارند. کیت آزمایش آمونیاک خود را آماده کنید. مقداری آمونیاک اضافه نمایید. با مقدارکم شروع کنید. فقط دو قاشق چایخوری برای یک آکواریم کوچک ( حدود 40 لیتر آب ) و نصف فنجان برای آکواریم های بزرگ ( حدود 200 لیتر ). حدود یک ساعت صبر کنید و اجازه بدهید که آمونیاک منتشر شود و بگردش درآید. حال آزمایش کنید. هدف شما باید قرائت رنج آمونیاک در حدود 3 تا 5 میلی گرم بر لیتر(یا ppm) باشد. اگر قرائت آمونیاک صفر بود.مقدار بیشتری به آب اضافه کنید نه خیلی زیاد؛ به هر صورت شما یک ماده شیمیایی سمی را به کار می برید. اجازه بدهید که آکواریم به کار خود ادامه دهد. دوباره آزمایش کنید. به همین روش آنقدر این اضافه کردن آمونیاک و تست کردن را ادامه دهید تا اینکه به هدف تعیین شده برسید. برای اینکار ممکن است بخواهید که از محصولات تجاری استفاده کنید. فراموش نکنید که باکتریهای تجاری در بطری ها و به فرم آمونیاک غیر سمی وجود دارند و اگر از آنها استفاده می کنید قرائت آمونیاک شما بالاتر از حدی خواهد رفت که در هنگام استفاده نکردن از این محصولات شاهد هستید. شما ممکن است رنج آمونیاک را بالاتر از 6 ppm (parts per million ( مشاهده کنید که برای ماهی ها بسیار سمی است اما تا زمانی که از ماهی در چرخه استفاده نمی کنید نیازی به نگرانی در این زمینه نیست. بلافاصله پس از اینکه به رنج بالای آمونیاک دست یافتید، اضافه کردن آنرا قطع کنید و حالا زمانی است که باید در انجام آزمایش و اندازه گیری مقدار آن صبور باشید. اجازه دهید همه چیز روند خود را طی کند و به آزمایش آب ادامه دهید. روزی یکبار مناسب است و یا یک روز در میان. بعد از چند روز می توانید آزمایش مقدار نیتریت را مثل آمونیاک شروع کنید. اگر مقادیری از نیتریت را مشاهده نکردید،مسئله ای نیست. این مسئله نیاز به زمان دارد. هنوز تعویض آب را انجام ندهید و باز هم اجازه بدهید که همه چیز روال خود را دنبال کند. وقتی میزان آمونیاک شروع به کاهش کرد باید بتوانید مقادیری از نیتریت را اندازه گیری کنید. وقتی که مقدار آمونیاک به صفر کاهش یافت، دوباره شروع کنید به اضافه کردن روزانه مقدار کمی از آن. فقط حدود یک قاشق چایخوری. هر وقت دیدید که میزان نیتریت شما به ماکسیسم خود رسیده و شروع به کاهش کرد، بدانید که تقریباً کارتان تمام شده است. در تجربیاتی که من داشتم چرخه آکواریم سه تا چهار روز بعد از این زمان کامل شد. اما این زمان برای افراد مختلف ممکن است متفاوت باشد. زمانی که میزان نیتریت و آمونیاک به صفر رسید چرخه آکواریم شما کامل شده است. حالا زمان آن است که مقدار زیادی از آب آکواریم را تعویض کنید ( در حدود 50 تا 80 درصد ). لوازم صافی خود را تعویض نکنید و در حین تعویض آب شن های کف آکواریم را نیز تمیز ننمایید. آکواریم را دوباره با آب مناسب پر کنید و دمای آن را تا حدی که برای ماهی انتخاب شده نیاز است پایین بیاورید. اجازه دهید که چند ساعت یا برای تمام مدت شب، همه چیز روال خود را طی کند . دوباره میزان آمونیاک و نیتریت را چک کنید و اگرمیزان هر دوی آنها هنوز صفر بود، چرخه آکواریم به خوبی انجام شده و آماده پذیرش ماهی می باشد. اگرچه در اکثر منابع این طور ذکر شده که بهتر است همه ماهی ها را دریک زمان به آکواریم وارد کنیم، برای آکواریم های با جمعیت های بالا و خصوصاً برای افراد مبتدی ، بهتر است که ماهی ها به آهستگی و با فاصله اضافه شوند- تنها چند عدد در هفته، تا اینکه - صرفنظر از روش کامل شدن چرخه آکواریم - کلنی باکتریها همزمان با افزایش فضولات ماهی ها، فرصت رشد داشته باشند. اضافه کردن تمام ماهی ها در یک زمان اغلب سبب می شود که میزان آمونیاک و نیتریت حتی در آکواریم هایی که چرخه آن به خوبی انجام شده افزایش یابد که ممکن است باعث تلفات گروهی ماهیان و یا سبب ایجاد بیماری شود که علت آن سست و ضعیف شدن ماهی هاست. درصورتیکه جمعیت آکواریم بالاست، سرعت افزودن تدریجی ماهی ها باید به گونه ای باشد که جمعیت آکواریم، یک ماه بعد از پایان چرخه، کامل شود.

[parsiyanpet]

ماهی های چرخه ازت:
لجن خوار+فلس+گلد فیش+زبرا+بعضی از ماهی های سورم هم باقی می مونند من دارم سفیده ولی نخری بهتره ضرر می خوره بهت

[.masoud]

اگه ممکنه چند تا عکس از تزیین آکواریوم (بدون گیاه و صخره ای) که وسائل تزئینش در ایران راحت در دسترس باشه بذارید.

ممنونم

[Pomeranian]

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[کوروش]

دوست عزیز ممکنه در مورد ماهیهای پرد و تگزاس مختصر توضیح بدید . سپاسگزارم

[petrash]

چشم براتون قرار میدم

[petrash]

ماهی پرت :

تاریخچه پاروت فیش
ماهی پاروت فیش یا طوطی ماهی نخستین بار در اواخر دهه 80 در تایوان ایجاد ( نه کشف ! ) گردید .
بر اساس برخی گزارشها زمان دقیق ظهور پاروت فیش سال 1986 است .
به درستی مشخص نیست که نخستین پاروت فیش از جفت شدن کدام دو ماهی حاصل شده است . امروزه نیز کسانی که به شغل پر منفعت تکثیر ماهیان مشغولند حاضر نمی شوند که اسرار تجاری خود را به همگان بگویند اما به نظر می آید که پاروت فیش را از هیبرید ماهی سیکلید میداس نر با نام علمی Amphilophus citrinellus و سیکلید سر قرمز ماده با نام علمی Vieja synspila تولید می شود .
یک روایت رایج دیگر این است که از هیبرید سیکلید رد دویل ( شیطان سرخ ) با اسم علمی Amphilophus labiatus و یکی از گونه های ماهی سورم مانند سورم سبز یا سیکلید راه راه با نام علمی Heros severus و یا سورم طلایی با نام علمی Archocentrus spilurus حکایت می کند .

از آنجا که پاروت فیش ماهی نسبتا خجالتی است و بین ماهیان گفته شده فقط سورم ها چنین رفتاری را از خود بروز می دهند ، می توان تصور نمود که یکی از والدین پاروت فیش ها باید از گونه های سورم باشد .



آکواریوم مناسب
معمولا پیشنهاد می شود که دست کم یک آبزی دان 40 تا 45 گالنی برای هر 2 تا 3 جفت پاروت فیش تدارک دیده شود .
( نکته : برای بیشتر ماهیان گوشتخوار زینتی دنیا معمولا 10 گالن به ازاء هر عدد ماهی پیشنهاد می شود که البته این عدد تجربی است . )
معمولا آبزی دانی با ph 5/6 تا 8 و با سختی 2 تا 25 dGH و دمای 28 تا 21 درجه سانتی گراد را برای پاروت فیش ها مناسب می دانند .
گفتنی است که دما های پایین تر باعث می شود که ماهی رنگ پریده و گوشه گیر به نظر بیاید .
از آنجا که پاروت فیشها دوست دارند بستر آبزی دان را زیر و رو کنند و افراد بزرگ آنها ماهیان پر خوری هستند استفاده از فیلتر های قوی و گوناگون در آکوآریوم آنها لازم است .
از نقطه نظر نور پردازی ، میزان نور زیاد باعث می شود که ماهی ها رنگ پریده شوند . مخصوصا چون در آبزی دان پاروت فیش ها از گیاهان زنده استفاده نمی شود ، نور زیادی نیاز ندارند .
معمولا لامپی با 5/0 تا یک وات برای هر گالن آب مناسب است ( به طور تقریبی مثلا می شود یک لامپ 20 یا 10 واتی برای مخزن 60 لیتری) .
همچنین بهتر است لامپهایی با طیف قرمز استفاده شوند تا لامپهای با طیف آبی زیرا در بهتر ظاهر شدن رنگ ماهی تاثیر دارند .
از لحاظ آرایه گری ، پاروت فیش ها یک آبزی دان حاوی تکه سنگ و غار برای پنهان شدن را می پسندند و همچنین ماسه هایی که گهگاه با جابجا کردن آنها حس کنجکاوی خود را به رخ دیگر ماهیان بکشند . استفاده از تکه چوبهای غوطه ور در آب نیز بر زیبایی مخزن شما خواهد افزود


تغذیه پاروت فیش
پاروت فیش ها ماهیان همه چیز خواری محسوب می شوند اما اگر والدین آنها را مد نظر قرار دهیم می فهمیم که بهتر است به آنها غذاهای سرشار از پروتئین داده شود . همچنین غذاهای حاوی بتا – کاروتن باعث می شود که طوطی ماهی ما رنگ پر جلا تری پیدا کند یا دست کم رنگش را از دست ندهد .
به عنوان یک رژیم غذایی می توانید از پولکی و به عنوان وعده های ثابت روزانه در تغذیه پاروت فیش ها استفاده کنید و از آرتمیا تازه یا فریز شده و کرم خونی به عنوان غذای مکمل سود ببرید .
همچنین با خوراندن نوزاد گوپی و گلد فیش باعث می شوید که ماهیتان تپل شود و زود رشد کند .





رفتار و ویژگی های پاروت فیش
وقتی که یک پاروت فیش تازه خریداری می کنید و آن را به مخزن خود معرفی می کنید ، ماهی شما خجالت زده و ترسو به نظر می رسد . بسته به رفتار شما و محیط اطراف مخزن و سایر هم مخزنی های ماهی ، ترسو بودن پاروت فیش ممکن است یک هفته تا 50 روز به طول بینجامد .
اما پس از اینکه ترس ماهی ریخت و به اصطلاح به خانه تازه اش خو گرفت ، ماهی بسیار خوش رفتار و باهوشی می شود
از لحاظ سازگاری این ماهی با ماهیان دیگر به طور کلی می توان اینگونه گفت که ماهی پاروت فیش درنده خویی والدین خود را ندارد و مثلا آنگونه که سیکلید زندانی ( که به فارسی به آن سیکلید گورخری می گویند ) به ماهیان دیگر جفا می کند ، پاروت فیش چنین رفتاری ندارد .
اما از طرف دیگر با استناد به این شعر شاعر که گفته :
عاقبت سیکلید زاده سیکلید شود / گرچه با آدمی بزرگ شود
نباید پاروت فیش را با ماهیان کوچک یا بسیار صلحجو همسایه کرد . نباید این واقعیت را فراموش نمود که والدین اولیه این ماهی از سیکلید های آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی بوده اند .
بهتر است در نگهداری این ماهی با ماهیان دیگر ، همسان بودن اندازه ماهیان مخزن رعایت گردد . همچنین در مورد نگهداری چند پاروت فیش در یک آبزی دان نمی توان با قاطعیت نظری داد . معمولا این ماهیان اگر هم اندازه باشند زیاد به هم کاری ندارند ولی گاهی دیده شده که پاروت فیشها از صبح تا شب با هم می جنگند .
معمولا از ماهی هایی مانند سیلور دالر ، تترای بلاک ویدو ( بیوه سیاه ) ، تترای کنگو ، کوریدوراسها و انواع کت فیش ها ( لجن خوار ها ) ، آنجل های بزرگ ، سورم ها و با کمی احتیاط بیشتر ، سیکلید گورخری ( زندانی ) به عنوان گونه های سازگار با پاروت فیش نام می برند . حتی آن ها را با دیسکس های بزرگ هم نگه داری می کنند .
یادتان باشد که چون دهان پاروت فیش ها نسبت به پیکر آنها کوچک است ، ممکن است در زمان غذا خوردن از سایر ماهیانی که غارتگر هستند عقب بیفتند .
همین جا اضافه کنم که پاروت فیش ها در زمان تولید مثل رفتار جدی تری از خود بروز می دهند .
و در آخر شاید یکی از بارز ترین ویژگیهای رفتاری پاروت فیش ها علاقه آنها به حفر گودال است .پاروت فیش ها عاشق کندن هستند . در نتیجه پول خود را برای خرید گیاهان طبیعی آبزی دانی در آکوآریوم محتوی طوطی ماهی ها حرام نکنید .

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[petrash]

ماهی تگزاس سیچلاید

تگزاس سیچلاید به نامهای تگزاس و سیچلاید مرواریدی در بین ماهیان زینتی معروف میباشد

درای نام علمی Cichlasoma cyanoguttatum است

بومی مکزیک و آمریکای مرکزی میباشد

اول از همه بگم تگزاس انتخاب کسانی هست که 1 ماهی کمدردسر و سر سخت نسبت به شرایط آب و آکواریوم و بشدت جنگجو در عین حال همراه با تخمریزی آسان

ماهی تگزاس تا اندازه 30 cm در آکواریوم میتواند برسد

دارای رژیم غذایی گوشتخوار تا همه چیز خوار میباشد

Ph آب را در محدوده 6.5 تا 7.5 حفظ کنید
میتواند در آبی با درجه حرارت 23-30 درجه سانتیگراد زندگی کند

طول عمر:10_15 سال

بسیار قوی و قلمروطلب میباشد بنابراین یکی از گزینه های خوب برای تانکهای با سیچلایدهای درشت و قوی هیکل میباش((این ماهی را نمیتوان با اسکار-فلاور هورن-زندانی و از این رده نگه داشت ))

ماده ها کوچکتر از نرها میباشند و دارای رنگی به مراتب روشنتر و در هنگام تخمریزی دارای آلت تناسلی U شکل و همچنین در هنگام تخمریزی لکه های ماتیل به صورتی در روی باله پشتی خود هستند نرها درشت جسه ترو زیباتر و دارای کله ای برامده به نام تاج و آلت تناسلی v شکل در فصل تخمریزی هستند

شرایط تخمریزی مانند ماهی اسکار میباشد و در روی سنگ سطح صاف و یا گودالی تخمریزی که تعداد تخم ها به 250-1000 عدد میرسد و تخم ها بعد از 4-7 روز تبدیل به بچه ماهی که بعد از جذب زرده باید با آرتیمنیا یا مواد غذایی ریز تغذیه گردند


به تگزاس میتوانید گوشت-و سبزیجات مختلف و ...بدهید

تا حال حاضر 3 نوع تگزار در بازار وجود دارد 1.بلو تگزاز 2.تگزاز سبز 3.تگزاز قرمز*((بسیار نایاب و ارزشمند))


ماهی تگزاس را میتوان با بعضی از گونه های دیگر ترکیب کرد و سیچلایدهای رده جدید را بدست آورد
1 موردی کلیدی که من میگم امیدوارم دوستان با ذوق این مورد رو دنبال کنند ترکیب تگزاز نر با ماهی پرت قرمز ماده اصل که منجر به بوجود آمدن بچه تگزازهای قرمز میشود

ماهی تگزاز به تانکی در حدوده 170 لیتر به با فضای آبی در تانک احتیاج دارد

سیفون و تعویض مرتب آب برای تانک تگزاز فراموش نشود

+چند عکس از تگزاس سیچلاید

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]


[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]


تگزاز قرمز

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]