تاپیک جامع "دکتر علی شریعتی"

[هوریار]

دکتر علی شریعتی انسانها را به چهار دسته تقسیم کرده است:

.1. آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم نیستند عمده آدمها. حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم می*شوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.


2. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هم نیستند مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویتشان را به ازای چیزی فانی واگذاشته*اند. بی شخصیت*اند و بی اعتبار. هرگز به چشم نمی*آیند. مرده و زنده*اشان یکی است.


. 3. آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم هستند
آدمهای معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می گذارند. کسانی که هماره به خاطر ما می*مانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.


. 4. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هستند

شگفت انگیز ترین آدمها. در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نمی*توانیم حضورشان را دریابیم. اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک می*کنیم. باز می*شناسیم. می فهمیم که آنان چه بودند. چه می گفتند و چه می خواستند. ما همیشه عاشق این آدمها هستیم . هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار می*گیریم قفل بر زبانمان می*زنند. اختیار از ما سلب می*شود. سکوت می*کنیم و غرقه در حضور آنان مست می*شویم و درست در زمانی که می*روند یادمان می آید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.

راستی شما از كدام دسته ای ؟

[pishooli]

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده عالم دوام ما

[هوریار]

پیامی به نسل جوان



تو می دانی که من به خود نیندیشیده ام، تو می دانی که همه می دانند که من حیاتم، هوایم، همه خواستن هایم، به خاطر تو و سرنوشت تو و آزادی تو بوده است.

تو می دانی و همه می دانند که هرگز به خاطر سود خود گامی برنداشته ام. از ترس خلافت تشیع ام را از یاد نبرده ام، نه ترسی به دل راه داده ام و نه در جستجوی سود خویش بوده ام.

تو می دانی و همه می دانند که من سراپا مملو از عشق به تو و آزادی تو و سلامت اندیشه تو بوده ام و خواهم بود.

تو می دانی و همه می دانند که دلم غرق دوست داشتن تو و ایمان داشتن به توست و خود را فدای تو کرده ام و می کنم که ایمانم تویی و عشقم و امیدم و معنی حیاتم.

و تو می دانی و همه می دانند که زندگی از تحمیل لبخندی بر لبان من و آوردن برقی در نگاهم و موج شعفی در دلم عاجز است. شکنجه دیدن به خاطر تو، به زندان رفتن برای تو، رنج بردن به پای تو، تنها لذت بزرگ من بوده است. از شادی تو می خندم و از امید رهایی تو برق امید در چشم خسته ام می درخشد و از خوشبختی تو هوای پاک سعادت را در ریه هایم احساس می کنم. آزادی تو مذهب من است، خوشبختی تو عشق من و آینده ی تو مذهب من است.

اکنون تویی نسل جوانی که از عمق تاریک و پلید این روزگار پدیدار گشتی و در برابرم ایستادی و چشم در چشم من دوخته ای، چشمانت را ببند، نگاهم نکن، که من طاقت این نگاه را ندارم!

کتاب گفتگوهای تنهایی

اثر دکتر علی شریعتی

[هوریار]

نیایش





خداوندا،

مرا وسیله ی صلح خود قرار ده،

آن جا که کین است بادا که عشق آورم

آن جا که تقصیر است بادا که بخشایش آورم

آن جا که تفرقه است بادا که یگانگی آورم

آن جا که خطاست بادا که راستی آورم

آن جا که شک است بادا که ایمان آورم

آن جا که نومیدی است بادا که امید آورم

آن جا که ظلمات است بادا که نور آورم

آن جا که غمناکی است بادا که شادمانی آورم



خداوندا،

بادا که بیشتر در پی تسلی دادن باشم تا تسلی یافتن،

در پی فهمیدن باشم تا فهمیده شدن،

در پی دوست داشتن باشم تا دوست داشته شدن،



چه با دادن است که می گیریم

و با فراموش کردن خویش است که خویشتن را باز می یابیم.

[هوریار]

شما وقتی می توانید به نیمه ی پر لیوان نگاه کنید

که قادر به پر کردن نیمه ی دیگر نباشید

(دکتر علی شریعتی)

[هوریار]

کورتر از آن هایی که نمی خواهند ببینند وجود ندارد

(علی شریعتی)

[mehdi-192]

مرسی از مطالب استفاده کردم

[saba500]

(با اجازه هوریار عزیز منم یه شعری از دکتر شریعتی تو این تاپیک میزارم)

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد
نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت
ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد بدست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز و پی در پی دم گرم خویش را در گلویم سخت بفشارد
وخواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدین سان بشکند دایم سکوت مرگبارم را

[هوریار]

ممنون صبا جان.خیلی کار خوبی کردی که ادامه پست را نوشتی.منتظر پستهای قشنگت هستم.

[saba500]

می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند

ستایش کردم ، گفتند خرافات است

عاشق شدم ، گفتند دروغ است

گریستم ، گفتند بهانه است

خندیدم ، گفتند دیوانه است

دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم

( دکتر علی شریعتی )