بیماری های مهم همستر (عامل و درمان)

[lone wol f]

نوعی بیماری باکتریایی است که در اثر اختلال در توازن فلور میکروبی طبیعی دستگاه گوارش همستر ، اتفاق می افتد.
عامل اصلی این بیماری استرس و ترس است و بیشتر در همسترهای جوانی که تازه از شیر گرفته شده و در شرایط نامطلوب و غیر استاندارد پت شاپها و فروشگاهها تکثیر شده اند دیده میشود. در چنین محیطهایی که همستر در شرایط پر از اضطراب و در تعداد زیاد با هم نگهداری میشوند این بیماری بیشتر دیده شده است. معمولا فروشنده ها که تنها به چشم کالا به این موجودات مینگرند رفتار بسیار خشن و وحشیانه ای با حیوان دارند و در این روند تعداد قابل توجهی از همسترهای جوان در اثر این بیماری و یا دلایل دیگر تلف میشوند.
بنابراین بهترین راه برای کاستن احتمال این بیماری این است که همستر را از چنین مکانهایی تهیه نکنید . بعلاوه یکی دو هفته به همستر تازه وارد خود اجازه دهید که به محیط جدید و شما عادت کند و در این فاصله ، به هیچوجه سعی نکنید که به زور اونو در دست بگیرید .

علائم بیماری : از مهمترین علائم بیماری اسهال است. البته تفاوت آن با اسهال معمولی این است که شدیدتر است - علاوه بر ناحیه مخرج قسمت بالای دم همستر نیز خیس و کثیف میشود - مدفوع همستر بوی تند و زننده ای دارد و کاملا شل و رنگش روشن است - همستر در فاصله کوتاهی دهیدراته میشود(به شدت آب بدنش را از دست میدهد) که بسیار برای همستر خطرناک و مرگبار است. این بیماری به شدت مسری بوده و باید حیوان بیمار کاملا جدا و دوراز همسترهای دیگر باشد. از علائم دیگر بیماری بی حالی و بی اشتهایی است.

درمان : بدون شک با مشاهده اولین علائم باید به سرعت همستر رو به دامپزشکی رسوند. البته دارویی که سایتهای خارجی برای درمان این بیماری معرفی کردن و گفتن که حتی از پت شاپها قابل تهیه است dri-tail میباشد . که مطمئن نیستم اینجا هم همین دارو رو تجویز میکنن یا نه. چون من در تمام این 10-12 سال تجربه داشتن همستر با این بیماری رو نداشتم. نکته مهم اینه که دهیدارته شدن همستر به هر دلیلی (چه به دلیل این بیماری و یا دلایل دیگه) به شدت برای همستر کشنده و خطرناکه بنابراین رساندن همستر بیمار با مشاهده اولین و کوچکترین علائم به دامپزشکی ، به شدت توصیه میشه.

منابع :
[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]
[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[peta]

گاهی همسترها دچار عفونت گوش می شوند که معمولا این بیماری با علایم زیر ظاهر میشود.

علایم:عدم تعادل در زمان راه رفتن و کج شدن سر به یک سمت!

درمان:درمان بسیار سریع و راحت با تجویز به موقع آنتی بیوتیک انجام میشود اما حتما برای دریافت میزان مناسب آنتی بیوتیک باید به دامپزشک مراجعه کنید.مصرف بیش از حد آنتی بیوتیک مرگ آور و مصرف کم ان نیز بی تاثیر خواهد بود.

[eliiyas]

گاهی ممکن است که همستر سقوط کند یا به خودش صدمه بزند و به واسطه شوک رنج ببیند.بعضی مواقع علت شوک همستر مشخص نیست و تشخیص آن ناممکن است.

علائم:
همستری که دچار شوک شده است ممکن است علائم یک سکته ( لنگیدن و ... ) و سکوتی که با خیرگی ( یا گیجی در اثر ضربه ) و نیز ضربان بالای قلبی همراه است را نشان بدهد.همین طور ممکن است دمای بدن همستر کمی سردتر از درجه حرارت نرمال را نشان بدهد.

درمان:
همستر باید به آرامی ماساژ داده شود ( کاملا با ملایمت ) تا گردش خون بدن ترغیب شود و سپس باید همستر در جایی گرم و تاریک و ساکت قرار بگیرد.اگر همستر دقایقی بعد از این نتواند بهبود پیدا کند باید به دنبال درمان دارویی به دامپزشک مراجعه کرد.هر جراحت دیگری ناشی از ضربه ممکن است همستر را رنج بدهد و قطعا نیاز به معالجه و معاینات تکمیلی احساس می شود.


عفونت ریه در همستر
بعضی مواقع ممکن است یک همستر دچار مشکلات تنفسی شود.که این خود می تواند به علت یک آلرژی یا سرما خوردگی و یا برونشیت و پنومونی و یا عفونت ریه باشد.یک عفونت ریه در همستر می تواند سبب لرزش و خس خس کردن سینه شود و همچنین در بعضی مواقع ممکن است بهم خوردن دندان را نیز نشان دهد.
در این موقع همستر باید برای دریافت معالجات آنتی بیوتیکی فوراً نزد دامپزشک برده شود و به این مسئله نیز توجه شود که معالجه سریع برای بازگشت بهبودی آن حیاتی است.
باید توجه داشت استفاده خود سرانه دارو به خصوص داروهای آنتی بیوتیکی در اکثر مواقع خطر آفرین است!!

[Rizzic]

تغذیه همسترهای دیابتیک + راههای کنترل دیابت

این مطلب رو برای تغذیه همسترهای دیابتیک مینویسم.هر چند اطلاعات خوبی برای همسترهای کوتوله روسی هم که دیابت مدارن توش یافت میشه. رژیم غذایی همسترهای کوتوله روسی تفاوتهای زیادی با برنامه غذایی همسترهای سوریه ای دارد که این رژیم برای همسترهای دیابتیک محدودیتهای بیشتری نیر دارد. در این پست از رژیم غذایی همسترهای دیابتیک مینویسم. اولین کاری که بعد از تشخیص دیابتیک بودن همسترتون باید انجام بدید چک کردن و تجدید نظر کردن در رژیم غذایی اوست. باید تمام غذاهایی که در خود شکر و قند دارند را شناسایی و از رژیم غذایی همسترتان حذف یا تا جای ممکن محدود کنید. باید میوه ها را به جز استثناهایی که هست (مثل خیار) از رژیم غذایی خذف کنید. حتی الامکان سعی کنید از پلت های تجاری و کارخانه ای استفاده نکنید چون اکثر این کارخانه ها برای حفظ مواد غذایی از نگهدارنده ها استفاده میکنند که مقادیر زیادی شکر در آن هم یافت میشود. میوه هایی مثل هویج , سیب, نخود فرنگی باید از رژیم غذایی همسترهای دیابتیک حذف شود. نکته بیار مهم حذف ذرت از دانه های اوست.. ذرت برای همسترهای دیابتیک بسیار مضر است. چنانچه در میان دانه های همسترتان برنج هست حتی الامکان سعی کنید مصرف برنج را محدود کنید. نکته مهم دیگری که باید بگم همسترهای دیابتیک به علت ادرار زیاد در معرض از دست دادن آب بدن خود (dehydration) هستند. به علت رشد باکتری در آب ساکن هر روز باید ظرف آب همسترتان را عوض کنید تا همواره همسترتان به آب تمیز و سالم دسترسی داشته باشد. باید در رژیم غذایی همه همسترها بالانسی از دانه ها و پلت ها و سبزیجات تازه رعایت شود. به عنوان سبزیجاتی که میتوانید برای همسترتان استفاده کنید میتونم بهتون بروکلی, خیار, ریحان, شاهی , کرفس , کدو و جوانه گندم و جوانه لوبیا رو پیشنهاد کنم. از تخم مرغ آب پز هم (بیشتر سفیده) میتوانید استفاده کنید. کلن به عنوان فرمول کلی تغذیه همسترهای دیابتیک میتوانم بهتون این فرمول رو بگم: تا جایی که امکان دارد مواد غذایی که قند دارند را از برنامه غذایی او حذف یا محدود کنید. آب تمیز همیشه در اختیار همسترتان بگذارید. همسترهای دیابتیک نسبت به همسترهای عادی نیاز به برنامه غذایی با پروتئین بالاتری دارند. لحاظ کردن غذاهای پر پروتتین بسیار حائز اهمیت است. غذاهایی که چربی بالا دارند را محدود کنید (مثل بادام زمینی یا تخمه آفتابگردان) و به جایش از غذاهایی که فیبر بیشتری دارند استفاده کنید. میتوایند هر چند روز در میان یک یا دو تا تخمه آفتابگردان به عنوان جابزه به همسترتان بدهید. پس نهایتن نتیجه گیری میکنیم غذاهای شکر و قند دار ممنوع. چربی خیلی زیاد ممنوع.. پروتئین بالا..فیبر بالا...غذاهای سبزیجاتی زیاد. اینها فرمولهای کلی هستند. کم کم باید همسترتان را به این چارت غذایی عادت بدید.به عنوان غذاهای پروتئین بالا هم میتونم بهتون سفیده تخم مرغ و مقدار کمی از زرده آن, مرغ یا بوقلمون آب پز شده(بدون نمک و هیچ گونه افزودنی در آب پخته شود), لوبیا سویا (بوداده نشده و بدون نمک) رو پیشنهاد بدم. به عنوان سبزیجات هم که بالاتر گفتم: بروکلی, خیار, ریحان, کرفس , کدو و اسفناج رو پیشنهاد میدم. البته سلیقه و ذائقه هر همستری با همستر دیگری متفاوت است..شما میتونید با فرمول کلی که بهتون گفتم همستر خودتون رو با برنامه غذایی جدیدش اداپته کنید. اوه چقدر زیاد شد... بهر حال همسترها ارزش اینکه به خاطرشون تلاش کنیم رو دارند. امیدوارم با بالا بردن اطلاعاتمون بتونیم زندگی خوبی رو برای همسترها این موجودات دوست داشتنی فراهم کنیم چون ما مسئولیت آنها رو به عهده گرفتیم و باید برای رفاه آنها نهایت تلاشمون رو کنیم.

[sara_ranjbar1977]

بیماری های مهم همستر (عامل و درمان)

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

آلوپسی (ریزش پوشش خارجی)
مهمترین عوامل ایجاد آلوپسی در همستر عبارتند از:
درماتوفیتوز، آلوپسی های ارثی، نئوپلازیهای غدد آندوکرین، بیماری های مزمن کلیوی، اصطکاک با دیوارۀ فلزی قفس و محل نگهداری حیوان، علاوه بر موارد ذکر شده، آلودگی به جرب دمودسی یکی از علل مهم آلوپسی های شدید در همستر است. در تشخیص تفریقی این بیماری لازم است به غدد پهلویی حیوان نر توجه خاصی مبذول داشت تا این غدد تیره رنگ به عنوان آلوپسی شناخته نشوند. در محلهایی که تعدادی همستر نر در کنار هم قرار دارند ممکن است که حیوانات غدد پهلویی همدیگر را گاز بگیرن و اطراف این غدد مو ریختگی ایجاد شود. باید با پیدا کردن علت اصلی، بیماری را درمان کرد.

آلودگی انگلی

انگلهای خارجی
جرب دمودسی: از جرب های مهم قابل مشاهده در همستر است. از بین گونه های مختلف این جرب، دو گونه creceti و aurati بیش از همه در همستر مشاهده. آلودگی به این جرب اغلب در سنین بالای 18 ماه رخ می دهد و قسمتهای پشت بدن بیش از بقیه جاها درگیر می شوند.
پوست ضخیم شده و بر روی پشت و پهلو های حیوان پوستولهایی به وجود می آید. تشخیص دقیق بیماری با خراش دادن قسمتهای آلوده پوست و نمونه برداری و مشاهده مستقیم جرب در زیر میکروسکوپ صورت می گیرد. درمان بیماری با سموم رایج برای درمان سگها و گربه ها امکان پذیر می باشد. به علاوه استفاده از محلول 4% پروپیلین گلیکول به صورت روزانه و برای مدت یک هفته توصیه شده است.
به منظور پیشگیری، توجه به شرایط زندگی حیوان، نوع قفس و احیانا چوب ها و پوشال های به کار رفته در بستر اهمیت دارد زیرا عامل بیماری می تواند در مکانهای یادشده مخفی و باعث بروز بیماری گردد.

جرب نوتوادرس: علاوه بر جرب دمودسی، موارد آلودگی با جرب نوتوادرس نیز در همستر گزارش شده است. نوتوادرس اغلب موجب بروز درماتیت در گوشها، صورت و دست و پا می شود. بهترین درمان توصیه شده برای آلودگی با جرب ها استفاده از ایورمکتین به میزان 200 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می باشد. تزریق ها هر دو هفته یکبار تکرار شده و جمعا سه نوبت درمان صورت می گیرد.

انگلهای داخلی
مهم ترین کرمهای انگلی که در همستر مشاهده می شود، گونه های همینولیپیس می باشند. همینولیپیس ها هم در حیوان ایجاد بیماری می نمایند و هم از نظر بهداشت عمومی، حائز اهمیت می باشند. از همینولیپیس های مهم می توان به دو گونه همینولیپیس نانا و همینولیپیس دیمینوتا اشاره کرد.

همینولیپیس نانا (hymenoleps nana )
که به نام کرم کوتوله نیز شهرت دارد. طول آن 2 تا 4 سانتیمتر است. و در روده باریک انسان و جوندگان زندگی می کند. اهمیت ویژه این کرم دارا بودن سیر تکاملی مستقیم است؛ به طوری که انسان و حیوانات مستقیما با بلعیدن تخم کرم آلوده می شوند. بعد از بلع تخم کرم، انکوسفر شش قلابی در روده میزبان آزاد می شود. انکوسفر ها به داخل پرزهای روده وارد شده و تبدیل به سیستی سرکوئیدهای بدون دم می گردند. این سرکوئیدها از محل اتصال خود جدا شده، در قسمتهای پایین تر مجددا به روده متصل و به کرم بالغ تبدیل می شوند. در صورتی که تخم کرم توسط حشرات بلعیده شود، انکوسفر در بدن حشرات تبدیل به سیستی سرکوئید دمدار می شود.
به دنبال بلعیده شدن مستقیم تخم کرم یا حشره آلوده توسط انسان یا جوندگان دیگر، ادامه بلوغ انگل در بدن میزبان نهایی طی می شود. علاوه بر این، گاهی مهاجرت بافتی کرم اتفاق می افتد و در این مواقع ممکن است شکل حاد بیماری نیز بروز کند.

همینولیپیس دیمینوتا (H.dimenuta )
که به نام کرم نواری موش معروف است. کرم بالغ در بدن جوندگان حدود 2 تا 6 سانتیمتر طول دارد. برای تکمیل چرخه زندگی این انگل یک میزبان واسط لازم است. در اغلب مواقع، حشرات مدفوع خوار نقش مهمی در انتقال آلودگی ایفا می کنند و انسان اغلب به دنبال بلعیدن حشرات آلوده مبتلا می شود. آلوده بودن بستر حیوان به مدفوع سایر جوندگان و گوشتخواران، در بروز بیماری حائز اهمیت است. به علاوه عواملی چون سن، جنس، سویه حیوان و حدت انگل در اپیدمیولوژی بیماری نقش تعیین کننده ای دارد.
نشانه های بیماری: آلودگی به گونه ها همینولپیس ممکن است فاقد نشانه بالینی باشد اما در عین حال، در آلودگی های شدید باعث بروز اسهال، یبوست، کاهش وزن و مرگ می شود. در کالبدگشایی در اغلب مواقع، یافته خاصی ملاحظه نمی شود ولی گاهی اسهال کاتارال، لاغری مفرط و بروز آبسه در عقده های لنفاوی دیده می شود.
کرم های بالغ در روده باریک و ندرتا در مجرای صفراوی و پانکراس یافت می شوند. گاهی انسداد و انباشتگی در روده ها پدید می آید. در ابتدا وقتی که میزبان، غذای آلوده را مصرف می نماید، کرم ها در دو سوم ابتدایی روده باریک مستقر می شوند. سپس وقتی که روده حیوان خالی باشد کرم ها به دو سوم خافی روده باریک مهاجرت می کنند. تشخیص بیماری با مشاهده تخم کرم در مدفوع امکان پذیر است. البته شناور سازی تخمها روش مناسبی برای مشاهده تخمهای این انگل نیست.

تنیاتینیه فورمیس
تنیا نیز ممکن است به شکل میزبان واسط در جوندگان مشاهده شود. البته احتمال آلودگی حیواناتی که فقط در منزل نگهداری می شوند به این انگل خیلی کم است. مراحل نوزادی این کرم استروبیلوسرکوس است و به نام سیسی سرکوس فاسیولارسیس در کبد جوندگان زندگی می کند. کرم بالغ در روده گربه، سمور، گاهی سگ و روباه یافت می شود.
کیست های نوزاد به شکل کیستهایی با جداره ضخیم، به رنگ سفید و یا شفاف بر روی کبد قرار می گیرند. کیستها مانند آبسه به نظر می رسند و حاوی یک استروپیل می باشند. میزبان های نهایی به دنبال خوردن جونده آلوده به بیماری مبتلا می شوند. این انگل برای جوندگان چندان بیماری زا نیست و تنها خطر آن برای انسان موقعی است که جونده توسط انسان خورده شود!

دستورالعمل درمان ضد انگلی

برای درمان آلودگی های انگلی همستر ها تجویز دو نوع دارو، یکی علیه کرم های گرد و دیگر بر ضد کرمهای نواری ضرورت دارد. برای درمان ضد انگلی علیه نماتودها، دو نوع دارو توصیه شده است: پیپرازین و آیورمکتین.
پیپرازین (ملح سیترات) را باید به آب آشامیدنی حیوان اضافه کرد. مصرف پیپرازین باید به مدت هفت روز مداوم صورت گیرد. پس از هفت روز قطع دارو، مجددا یک دورۀ هفت روزه مصرف تجویز می شود.
آیورمکتین به صورت زیر جلدی تزریق می شود. تزریق آیورمکتین درد و سوزش زیادی در محل تزریق ایجاد می کند؛ بنابراین دارو باید به سرعت تزریق شود. آیورمکتین، 8 تا 10 روز بعد مجددا تکرار می شود.
جهت درمان تنیازیس تنها داروی مجاز در همستر، پرازیکوانتل است. چنانچه شکل تزریقی دارو در دسترس باشد، تجویز این شکل دارو ارجحیت دارد. دوز مصرفی برای هر دو شکل خوراکی و تزریقی یکسان است.
لازم است تا پرازیکوانتل را پس از 12 روز مجددا تکرار کرد.

دیس پنه
علت اصلی بروز دیس پنه در همستر ها وارد آمدن ضربه به حیوان است. در اغلب موارد همستر، در اثر فشار وارده هنگام گرفته شدن توسط کودکان و افراد ناوارد، واکنش نشان داده و دست آنها را گاز می گیرد. این امر موجب پرت کردن حیوان، وارد آمدن ضربه و بروز دیس پنه ضربه ای در همستر می شود.
تشخیص بیماری براساس تاریخچه و وجود خون دماغ در حیوان است. برای معالجه، درمانهای حمایتی توصیه می شود. بدین ترتیب استفاده از کورتیکوستروئیدها، مایع درمانی و فراهم نمودن محیطی گرم برای حیوان مفید است. پیش آگهی بیماری بستگی به وخامت اوضاع و ضربه وارد شده دارد.

بیرون زدگی رکتوم
در این عارضه مقعد به شکل یک بیرون زدگی قرمز تیره و مدور به نظر می رسد. این حالت به دنبال انتریت های حاد و تورم پرولیفراتیو روده ها رخ می دهد. برای درمان باید به علت اصلی بیماری توجه کرد.

کمبود ویتامین E
همستر نسبت به کمبود ویتامین E فوق العاده حساس است. کمبود این ویتامین منجر به دیسروفی و ضعف عضلانی، ضعف تناسلی، کاهش وزن و مرگ می شود. بنابراین باید توجه خاصی به تامین ویتامین E برای حیوان داشت.

بیماری تیزر
عامل بیماری نوعی باکتری گرم مثبت به نام سیلوس پیلای فورمیس می باشد. این بیماری در کره اسب، گربه، جوندگان و میمون رزوس دیده می شود. در اغلب مواقع، به شکل تحت بالینی بروز می کند.
مصرف کورتیکوستروئید ها و استرس، نقش مهمی در بروز آن دارد. ضایعات کبدی مهمترین ویژگی بیماری در همه مبتلایان است. از نشانه های دیگر بیماری می توان به اسهال و مرگ ناگهانی اشاره کرد. باکتری ایجاد هاگ می کند و برای از بین بردن آن می توان از محلول نیم درصد هیپوکلریت استفاده کرد. تشخیص بیماری از راه کشت باکتری دشوار است زیرا این باکتری براحتی جدا نمی شود. باوجود این با رنگ آمیزی محل ضایعه می توان باکتری را به صورت مشخص مشاهده کرد. برای درمان استفاده از تتراسیکلین بسیار مناسب است. جدا کردن مبتلایان از سایرین نیز توصیه می شود.

سالمونلوز
همستر در مقایسه با سایر جوندگان نسبت به سالمونلوز حساسیت کمتری دارد. مهمترین سوش های جدا شده از حیوانات آزمایشگاهی سالمونلا تیفی موریوم و سالمونلا انتریتیدیس هستند. انتقال بیماری از راه مدفوعی دهانی صورت می گیرد.
عوامل موثر در ابتلا به بیماری عبارتند از : سن کم یا زیاد، کمبود مواد غدایی، حساسیت ژنتیکی، عوامل محیطی و وجود سایر بیماریها. بیماری در حیوانات آزمایشگاهی دو چهره آنزئوتیک و اپی زئوتیک دارد.
نشانه های بیماری: بی اشتهایی، ژولیدگی موها، کاهش وزن، مدفوع نرم به رنگ روشن، ترشحات چشمی، اختلالات تنفسی و سقط جنین از جمله نشانه های بالینی است. در کالبدگشایی یافته هایی نظیر بزرگی، پرخونی و وجود نقاط نکروز در کبد، طحال و بافتهای لنفاوی روده ها دیده می شود.
برای تشخیص، علاوه بر کالبدگشایی انجام کشت از مدفوع، غدد لنفاوی، مزانتر و روده کور می تواند مفید واقع شود. با درمان بیماری ممکن است شکل اپی زئوتیک بیماری به شکل انزئوتیک تبدیل شود. به واسطه اهمیت بهداشتی سالمونلوز لازم است تا در گله های بزرگ، حاملین آلودگی شناسایی و معدوم گردد. بنابراین برای عرضه به بازار و کارهای تحقیقاتی باید از حیوانات سالم استفاده شود.
یکی از روش های مفید برای کنترل بیماری به قرار زیر است:
استفاده از اکسی یا تتراسیکلین به میزان 10 گرم در هر لیتر آب آشامیدنی یا تجویز روزانه 25 میلی گرم به ازای هر کیلو وزن بدن. این بیماری ممکن است هم از حیوان به انسان و هم از انسان به حیوان انتقال پیدا کند.

آنتروتوکسمی
این بیماری توسط انواع کلستریدم ها به وجود می آید. در همستر بیماری اغلب به دنبال مصرف برخی آنتی بیوتیک های خاص رخ می دهد. در بروز بیماری به جز عوامل کلسترید یایی نمی توان نقش سایر باکتری ها، ویروسها و تک یاخته ها را نادیده گرفت. بیماری به دنبال تاثیر سموم حاصل از میکرب ها بر ساختمان روده ها و افزایش نفوذ پذیری بافت روده ها پدید می آید. انواع مهم کلوستریدیوم های بیماری زا در همستر C.Sordellii و Clostridium difficile هستند که به در انسان و خرگوش نیز مشاهده شده اند.
عامل بیماری از راه مدفوعی دهانی منتقل می شود. عامل اصلی در بروز بیماری مساعد شدن شرایط برای تکثیر و فعالیت کلوستریدیوم ها در روده فراهم می کند. افزایش حرکات روده و زیادی اسید معده موجب کاهش فعالیت آمیلاز می شود که به نوبه خود از عوامل زمینه ساز بیماری به شمار می رود. این عمل بر نقش مهم غذاهای دارای فیبر زیاد جهت پیشگیری از اسهال در جوندگان تاکید می کند. یکی دیگر از عوامل زمینه ساز بروز بیماری روتاویروسها هستند.
از نشانه های مهم بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد:
اسهال رقیق به رنگ سبز قهوه ای دهیدراتاسیون، بی اشتهایی، تشنگی مفرط، کسلی و بیحالی، تب، نفخ، ازدیاد صدای روده ها و بوی متعفن از مدفوع.
در کالبدگشایی می توان بر روی بافت مغز، زیر سروز و زیر مخاط، خونریزی های سرسنجاقی را ملاحظه کرد.
دیواره روده ها ضخیم شده، در سطح مخاطی آنها ترشحات سبز قهوه ای به چشم می خورد. این بیماری ممکن است در همستر بدنبال مصرف نئومایسین، کلرامفنیکل و تتراسیکلین با دوز کم ایجاد شود.
درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد و می توان از روش های کلی درمان اسهال بهره برد.

سندرم اسهال
یکی از علل مهم بروز سندرم اسهال در حیوانات کوچک برهم خوردن و آشفتگی جمعیت طبیعی میکربهای روده به دلایل مختلف است. این آشفتگی ها شامل مواردی همچون تغییرات فشار اسمزی و میزان املاح مختلف است. تغییر در کمیت و کیفیت جمعیت میکروبی می تواند باعث فزایش یا کاهش حرکات روده ای، ازدیاد ترشحات یا سوء جذب گردد. سالمونلوز، کوکسیدیوز، بیماری تیزر، عفونت های کلستریدیایی و تجویز آنتی بیوتیک های نامناسب را می توان به عنوان علل مهم سندرم اسهال نام برد.به علاوه بسیاری از اختلالات رودهای به دنبال از شیر گرفتن نوزادان یا استروس بروز می کنند. برای درمان جوندگان موارد زیر توصیه می شود:
آنتی بیوتیک ها با دقت بسیار زیاد و با در نظر گرفتن این که بسیاری از آنها برای جوندگان منع مصرف دارند مورد استفاده قرار می گیرند.
مایع درمانی به عنوان رکن اساسی درمان اسهال باید مورد توجه قرار گیرد.
جداسازی مبتلایان از سایرین.
مصرف کائولین پکتین.
مصرف موادی مانند ماست، مخلوط آب و سرکه و چای نیز توصیه می شود.
مصرف استروئید ها در مواقع بروز توکسمی.

بیماری پلی کیستیک
گاهی همستر های بالای یکسال، مبتلا به کیست های کبدی می شوند. این کیست ها از مجاری صفراوی نشات می گیرد. در پاره ای موارد، کیست ها در زیر اپیدیدیم، وزیکول سمینال و پانکراس نیز روئت می شوند که در این حالت آن را بیماری پلی کیستیک می نامند. در بیشتر موارد، هیچ نوع نشانه بالینی به همراه این کیست ها دیده نمی شود و تنها با لمس کردن ناحیه شکمی می توان به وجود آنها پی برد. هیچ نوع درمانی نیز برای این مورد توصیه نشده است.

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[gazelle]

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

همسترم حالش خوبه؟

براي تشخيص سلامتي همستر بايد از رفتار طبيعي انها اگاه شويد.

رفتار در همستر مانند كودكان هم ميتواند ارثي باشد و هم ميتواند از محيط اموخته شود.



بعضي از رفتارها غريزي ست مانند شير خوردن از بدو تولد. باقي رفتارها از والدين و با مشاهده اموخته مي شود و بعد به صورت غريزي در مي ايند.

حيوانات در طول زندگيشان دائما در حال يادگيري هستند.انها به حواس بينايي ، بويايي و شنوايي اعتماد زيادي دارند و از علامهاي كلامي اجتناب ميكنند زيرا توسط حيوانات درنده رديابي مي شوند.

عملكرد رفتار انها خوردن ، دفاع از خود و توليد مثل است.

رفتارهاي طبيعي

در همستر گوش به زنگي و هوشياري اولين مرحله در دفاع از خود است. انها بيشتر طول شب مراقب درندگان و خطرهاي احتمالي هستند.

همسترها به بينايي ، بويايي و شنوايي متكي هستند و به دنبال اثري از چيزي يا كسي در اطرافشان و تشخيص دوست يا دشمن بودنش هوا را بو ميكشند.

جيغ كشيدن ممتد

همسترهاي سوري اگر بترسند جيغ ميزنند. زماني ميرسدكه همستر به شما عادت ميكند و به محيطش اعتماد ميكند و اين جيغ زدن به طور طبيعي متوقف مي شود.

جيغ كشيدن دسته جمعي همسترهاي سوري زماني اتفاق ميفتد كه 2 همستر براي برتري دعوا كنند. همستر مغلوب جيغ ميزند و به پشت مي چرخد تا به همستر برتر بفهملند كه تسليم شده است.

برخورد دندانها

يكي از علائم ازردگي برخورد دندانهاست در اين مواقع بايد همستر را تنها بگذاريد.گاهي اوقات همستر اين حركت را تنهازماني انجام ميدهد كه از خواب بيدارش كرده باشند .وقتي همستر اين حركت را انجام مي دهد سعي نكنيد اورا در دستتان بگيريد چون ممكن است شما را گاز بگيرد.

جنگيدن

همسترهاي سوري بايد تنها نگهداري شوند اگر با همستر ديگري نگهداري شوند دعوا ميكنند كه ممكن است باعث مرگشان شود.

جفت گيري همستر سوري بايد با دقت انجام شود تا از اسيب جلوگيري شود.

همسترهاي كوتوله حيوانات اجتماعي هستند ولي گاهي اوقات احتمال درگيري بين انها وجود دارد.معمولا اين دعواها بازي هستند ، به اسيب منجر نمي شوند و جاي نگراني نيست.

جدا كردن انها فقط زماني توصيه مي شود كه اين دعوا منجر به اسيب احتمالي شود.اما اگر يكبار انها جدا شوند اشنا كردن دوباره انها با يكديگر كار دشواري ست.

ساييدن پهلو

همسترها معمولا پهلوهايشان را به ديواره قفس مي سايند.اين كار كاملا عادي است. همسترها در رانهايشان غدد عرقي دارند كه از انها براي مشخص كردن قلمرو خود استفاده ميكنند.

بيهوشي(خواب زمستاني)

افت ناگهاني دما باعث بيهوشي همستر ميشود ممكن است گمان كنيد همستر مرده است ولي با كمي دقت متوجه ميشويد كه سبيل هايش حركت ميكند.ولي معمولا تشخيص علائم حياتي دشوار است.هميتر بايد زود بيدار شود تا از گرسنگي و تشنگي نميرد.

همستر را در مكاني گرم مانند قرار دهيد يا در دست يا جيبتان گرمش كنيد يا روي تشك گرمايي(تشك برقي) قرار دهيد.

همستر را نزديك رادياتور يا اتش قرار ندهيد.

هنگامي كه همستر بيدار ميشود ممكن است لرز داشته باشد ولي بعد از اينكه كاملا بيدار ميشود اين لرز تمام مي شود.بعد از

بعد از2 الي 3 ساعت كاملا هوشيار مي شود.اب و غذاي كافي بايد در دسترسش باشد.

مراقبت هاي بهداشتي

اگر مراقبتهاي صحيح مانند رژيم غذايي ، محيط ، ورزش و توجه كافي به همستر داشته باشيد همسترتان سلامت ، زرنگ و هوشيار مي ماند و خوردن و اشاميدنش طبيعي است.

بررسي هر روزه ي حيوان امكان تشخيص علائم بيماري را به شما مي دهد.هر تغييري در رفتار طبيعي همستر ممكن است نشان دهنده مشكلي باشد.

مراقب موارد زير باشيد:

- خوردن و اشاميدن بيش از حد نرمال

- بي قراري ، بي حالي ، بدني خميده

- پوست كدر و خارش

- ترشح از چشم ، بيني و گوش

- كثيفي اطراف مخرج با ادرار يا مدفوع

- تغييردر رنگ يا شكل مدفوع

- ادرار بيشتر يا كمتر از حد معمول يا رنگ غير عادي

- بوي بد از گوشها ، دهان يا مخرج

- دندان قروچه با صداي بلند

- دشواري در خوردن ، اشاميدن يا حركت

- دشواري در تنفس يا صداي خس خس از سينه

بيماريهاي رايج

همسترها معمولا بيمار نميشوند اما اگر بيمار شوند به دليل اندازه كوچكشان خيلي سرع وضعشان وخيم مي شود.

همستر ها بايد زرنگ و هوشيار باشند بر غذا خوردنشان بايد نظارت داشت زيرا تغيير در مقدار غذا ممكن است نشانه بيماري باشد.

اسهال

مصرف بيش از حد سبزيجات رايج ترين دليل اسهال اشت. اگر همسترتان اسهال گرفت بايد از دادن سبزيجات به همستر اجتناب كرد و را با غذاي مخصوص همستر تغذيه كرد.در صورت ادامه داشتن اسهال بايد به دامپزشك مراجعه كنيد.

يبوست

برعكس اگر مدفوع همسترتان كم باشد و همسترتان با ظاهري خميده راه برود ممكن استيبوست داشته باشد. دادن مقدار كمي سبزيجات به همستر كمك ميكند.ولي اگر بهبود نيافتبايد به دامپزشك مراجعه كنيد.

دم خيس

دم خيس معمولا با اسهال اشتباه گرفته ميشود ولي دم خيس الودگي ميكروبي است كه ممكن است موجب اسهال زياد با بويي خاص شود.

مقعد و ناحيه دم همستر خيس و چسبناك ميشود.همستر به دليل دردي كه دارد خميده راه ميرود.

اگر مشكوك به دم خيس بوديد سريعا به دامپزشك مراجعه كنيد زيرا اين بيماري كشنده است.

علت به وجود امدن اين بيماري استرس است.مواردي مانند از شير گرفتن و يا جدا كردن همستر از خواهر يا برادر .

استرس موجب مي شود باكتري موجود در روده تكثير شود و بر باكتري هاي مفيد بدن غلبه كند و باعث اسهال شود.

همستري كه دم خيس دارد بايد از همسترهاي ديگر جدا شوذ زيرا اين بيماري سريعا انتقال ميابد.قبل از دست زدن به همسترهاي ديگر حتما دستان خود را بشوييد.

سرماخوردگي

همسترها از انسانها سرماحوردگي ميگيرند.پس اگر سرماخوردگي داريد تا حد امكان از دست زدن به همستر خودداري كنيد.

علائم سرماخوردگي همستر عبارتست از :

ابريزش بيني و عطسه

همستر را بايد در اتاقي گرم نگهداري كنيد.اگر نگران هستيد مي توانيد به دامپزشك مراجعه كنيد.

بلندي بيش از حد دندان

مانند تمام جوندگان ، دندانهاي همستر در طول زندگيشان در حال رشد است. انها به مواد سختي براي ساييدن و كوتاه كردن دندانهايشان احتيج دارند.چوبهاي مخصوص كوتاه كردن دندان را مي توانيد از پت شاپ ها تهيه كنيد.همچنين چوب سيب ،‌بيسكويت هاي خشك ، بيسكويت خشك سگ ، براي تشويق كردن انها براي ساييدن دندانهايشان مفيد است.

اگر لب دنداني پريده باشد يا دندانهايشان روي هم قرار نميگيرد ممكن است باعث بلند شدن بيش از حد و درد شود و خوردن براي همسترتان مشكل مي شود.

چيدن مرتب دندانها براي جلوگبري از هر گونه مشكل مربوط به رشد بيش از حد دندانها ضروري است. اين كار را دامپزشك برايتان انجام ميدهد.

بلندي بيش از حد ناخن ها

ناخن ها نيز ممكن است بيش از حد رشد كنند كه براي راحتي همستر بايد توسط دامپزشك چيده شوند.

مترجم : غزاله.م

منبع : [مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[پریا]

غزاله جان ممنون از مطلب فوق العاده شما . خیلی کامل و مفید هست . به این امید که با افزایش آگاهی در مورد همسترها دیگه اینقدر شاهد مرگ و میر زودرس این کوچولوهای حساس نباشیم .

[p_s]

بیهوشی

بهترین وضعیت بیهوشی بستگی به هدف مورد نظر دارد بطوریکه عمل های کوچک نیاز به بیهوشی کوتاه مدت و اعمال جراحی طولانی نیز به زمان بیهوشی طولانی تری نیاز دارد.

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

بیهوشی استشمامی

مناسب ترین و بی خطر ترین داروی استشمامی به عنوان بیهوشی در هامسترها بنام متوکسی فلوران می باشد که از طریق فضای محصور استشمامی اجرا می گردد و جهت تداوم بیهوشی نیز از روش ماسک روی صورت استفاده می شود. این دارو دارای بی حسی کامل و سریع بوده و حالت برگشت از بیهوشی نیز بدون استرس می باشد. این دارو بعنوان بهترین انتخاب در اعمال کوتاه مدت استفاده می گردد. هالوتان نیز به عنوان ماده موثر دیگری نیز استفاده می گردد ولی در صورت مصرف بایستی مراقبت کامل از حیوان انجام پذیرد زیرا این ماده دارای قابلیت افزایش میزان بالای دارو در حیوان را دارا می باشد. از ماده اتر نیز بدلیل تحریک پذیری بیش از حد حیوان نبایستی استفاده نمود. ماده ایزوفلوران نیز موثر و بدون خطر می باشد.

بیهوشی تزریقی

تعداد مختلفی از داروها به صورت انفرادی و یا ترکیبی مورد استفاده می شود که در جدول زیر به تعدادی از آنها اشاره می گردد.



نام دارو : کتامین
میزان مصرف : ٢٠٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن
روش مصرف : تزریق داخل صفاقی
مدت زمان بیهوشی : متغیر
توضیحات : بی دردی و شل کنندگی عضلانی ضعیف


نام دارو : کتامین + زایلوزین
میزان مصرف : ٢٠٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن ١٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن
روش مصرف : تزریق داخل صفاقی
مدت زمان بیهوشی : -
توضیحات : افزایش زایلوزین باعث می شود برگشت از بی هوشی به آرامی انجام پذیرد


نام دارو : آلفاکسالون / آلفادولون
میزان مصرف : ١٥٠ میلی گرم به ازاز هر کیلوگرم وزن
روش مصرف : تزریق داخل صفاقی
مدت زمان بیهوشی : ٢٠ الی ٦٠ دقیقه
توضیحات : بی حسی عمیق - تسکین متغیر- مصرف محدود


نام دارو : فنتانیل / فلونیزون و میدازولام
میزان مصرف : ٤ میلی لیتر به ازای هر کیلو گرم
روش مصرف : تزریق داخل صفاقی
مدت زمان بیهوشی : ٦٠ دقیقه
توضیحات : بیهوشی مناسب جراحی - گاهی اوقات ایجاد اختلال تنفسی - ساخته شده از دو نوع آب مقطر- نوع اول هیپنرم و نوع دوم هیپوول(5میلیگرم به ازای هر میلیلیتر )


نام دارو : پنتوباربیتون
میزان مصرف :
روش مصرف :
مدت زمان بیهوشی :
توضیحات : توصیه نمی شود. مسکن ضعیف - ایجاد اختلال تنفسی


مناسب ترین دارو جهت بیهوشی در اعمال جراحی فنتانیل / فلونیزون می باشد. جهت کاهش اختلالات تنفسی می توان از طریق ماسک صورت اکسیژن مصرف نمود. در انتهای اعمال جراحی جهت از بین بردن تائیر فنتانیل می توان از داروی نالوکسون (٠١/٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن به روش تزریق داخل صفاقی ) استفاده نمود. داروی بوپرنورفین نیز یک ماده تخدیری بوده و در صورتیکه پس از عمل جراحی جهت کاهش درد مصرف گردد ، می تواند اثرات فنتانیل را کاهش داده و حالت برگشت از بیهوشی سریعتر انجام می پذیرد. در صورتیکه اختلال تنفسی در خلال بیهوشی ایجاد گردد می توان با مصرف داروی دوکساپرام به صورت تزریقی ( ١٠ - ١٥ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به روش تزریق زیر جلدی یا داخل عضلانی ) و یا بصورت چکاندن قطره بر روی زبان، مرکز تنفس را تحریک نمود. دوکساپرام دارای مدت زمان اثر کوتاه داشته ( ٥ - ١٥ دقیقه ) بنابراین نیازمند مصرف مجدد می باشد.


[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]


مسکن و درمان حمایتی

در صورتیکه اعمال جراحی منجر به ایجاد درد در زمان برگشت از حالت بیهوشی گردد ، در این مواقع بایستی از مواد مسکن استفاده نمود. بهترین داروی انتخابی بوپرنورفین ( ٥/٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن ، تزریق زیرجلدی ) می باشد زیرا زمان اثر آن طولانی بوده و بمدت ٦ الی ٨ ساعت اثر دارد. مصرف مسکن منجر به افزایش مصرف غذا و آب در زمان بعد از عمل شده و بهبودی از بیهوشی را تسریع می نماید.

برگشت از حالب بیهوشی بایشتس در مکانی که دارای تابش نور کمتری بوده و در یک محیط گرم و آرام انجام پذیرد. جهت فراهم نمودن محیط گرم می توان از لامهای گرمازا و یا بستر گرم کننده استفاده نمود البته بایستی از بیش از حد گرم شدن محیط جلوگیری نمود بنابراین دمای محیط و حیوان بایستی تحت مراقبت قرار گیرد.حیوانات را نبایسیتی به پشت بر روی کف قفس که دارای الیاف چوبی یا خاک اره قرار داد زیرا ممکن است به بینی ، دهان و چشمها آسیب رسانند. بهترین بستر یک قطعه حوله یا الیاف پشمی مصنوعی می باشد.

در صورتیکه اختلال تنفسی مشاهده گردد ، موثر ترین روش استفاده از ماسک اکسیژن بهمراه مصرف دوکساپرام می باشد. در صورتیکه در خلال جراحی مقادیری از خون حیوان نیز از دست رفته باشد می توان از مایع درمانی جهت جلوگیری از دست دادن آب بدن حیوان استفاده نمود. میزان مورد نیاز ٨ الی ١٠ میلیلیتر به ازای هر روز می باشد. در حیوان هوشیار میتوان مایع درمانی را از طریق مصرف داخل دهانی استفاده نمود ولی این عمل ممکن است منجر به حالت استرس در حیوان شود. همچنین می توان از سرم دکستروز سالین ( ٤% دکستورز - ١٨/٠ % سالین ) و یا سرم سالین ( ٩/٠%) به صورت تزریق زیر جلدی یا داخل صفاقی استفاده نمود.

منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

[p_s]

دم مرطوب
اسهال بواسطه مصرف آنتی بیوتیک
آمیلوئیدوز
بیماری تایزر
پنومونی ویروسی
فلجی
سالمونلوز
پنومونی میکربی
بیماری پلی کیستیک
آسیب های دندانی
پنومونی مایکوپلاسمایی
تروما
پرشدن کیسه دهانی
آکاریاز
کوریومننژیت لیمفوستیک
یبوست
جرب
آلودگی با انگل های داخلی
ندوپلاسم



بیماری های گوارشی
دم مرطوب

تمامی نژادهای هامستر به بیماری های روده ای بدون عامل خاصی حساس بوده و با علائم اسهال شدید تظاهر کرده و میزان تلفات بسیار زیاد می باشد. بیماری های روده ای بیشترین بیماری های ثبت شده در هامستر ها می باشد. اسهال آبکی منجر به خاکی شدن دم و زیر شکم هامستر شده که با مشاهده این وضعیت نیاز به مراقبت دامپزشکی می باشد. سایر علائم شامل خواب آلودگی ، تحریک پذیری و بی اشتهایی که منجر به لاغری و مرگ حیوان می گردد. این بیماری معمولا به صورت حاد تظاهر کرده ( سه الی پنج روز ) ولی ممکن است به مدت طولانی نیز مشاهده گردد.

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

عامل بیماری: این بیماری به نام کلی باسیلوز نیز معروف بوده و در بیشتر موارد عامل میکرب ای کولای مطرح می باشد ولی در هر صورت به عنوان بیماری چند عاملی محسوب می گردد. میکرب کمپیلوباکتر فتوس نوع ژژنوم نیز از هامسترهای بیمار و سالم یافت شده است. ممکن است دو عامل بیماری زا به صورت مشترک این بیماری را ایجاد نمایند مخصوصا متعاقب شرایطی نظیر استرس ، عفونت ویروسی یا آلودگی های انگلی این بیماری دیده می شود.

روش انتقال: این بیماری سریعا به صورت تماس مستقیم منتقل می گردد. حیوانات پس از اتمام دوره شیرخوارگی در سن حدود ٨ هفتگی معمولا به این بیماری مبتلا می شوند.

یافته های کالبدگشایی: به طور واضح دیواره های روده کوچک - ایلئوم - ضخیم می شود غدد لنفاوی مزانتریک بزرگ شده و پرده صفاقی متورم و چسبندگی دارد. در حیواناتی که دارای علائم بالینی کمتری بوده و در طولانی مدت تلف می گردند ممکن است دارای تو هم رفتگی روده ها ، انسداد روده یا برگشتی مخاط مقعدی مشاهده شوند.

درمان و پیشگیری: در صورتیکه حیوانات را بصورت گروهی زندگی می کنند در هنگام مشاهده علائم اسهال در یک حیوان بایستی سریعا این حیوان را سایرین جدا نمود. در حالتهای حاد بیماری معمولا درمان موفق آمیز نمی باشد. آنتی بیوتیک های مختلفی مورد مصرف قرار می گیرند نظیر نئومایسین به نسبت ١ به ٣ رقیق شده در آب آشامیدنی و مصرف یک قطره خوراکی / ١١٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دو بار در روز - تتراسیکلین محلول در آب آشامیدنی و مصرف مترانیدازول - هیچکدام از این موارد دارای موفقیت کامل درمانی نمی باشند. درمان حمایتی منجر به کاهش اثرات از دست دادن آب بدن و شوک می گردد. محلول سالین ایزوتونیک یا محلول رینگر لاکتات ( ١٠% وزن بدن ) به صورت تزریق زیر جلدی یا داخل صفاقی مصرف می شود یا محلول های خوراکی نزی در این مواقع تجویز می گردند. به منظور کاهش فعالیت گوارشی ، مدت ٢٤ ساعت پرهیز غذایی توصیه می گردد. از مواد ویتامینی و کورتنی تزریقی جهت بهبودی و بقای حیوان مصرف می گردد. حیوانات بیمار بایستی در محیط های گرم نگهداری شوند. پیشگیری با اجرای اصول بهداشتی مخصوصا در قفس هایی که اخیرا حیوانات از شیر گرفته شده اند موثر بوده همچنین کاهش عوامل استرس زا نیز حائز اهمیت می باشد.

تشخیص تفریقی: بیماری تایزر و سالمونلوز مشابه این بیماری بوده که منجر به اسهال عفونی می شوند همچنین التهاب روده بواسطه مصرف آنتی بیوتیک نیز مشابه عوارض این بیماری را ایجاد می نماید.

بیماری تایزر

این بیماری اغلب در موشها مشاهده می شود ولی سایر حیوانات و نژادهای مختلف هامستر نیز ممکن است به این بیماری دچار شوند. در صورتیکه موشها در محیط وجود داشته باشند، این بیماری مخصوصا در دوران پس از شیرخوارگی حیوانات به عنوان عامل اسهال حاد و در نهایت تلف شدن می گردد.عامل بیماری بنام باسیوس پیلیفورمیس بوده یک میکرب داخل سلولی که قابلیت کشت در محیط آزمایشگاهی را ندارد. تشخیص قطعی بیماری بر اساس آزمایشات کالبدگشایی و سلول شناسی می گردد. تظاهرات مشخص و بارز بیماری به صورت ضایعات روده ای ، افزایش اندازه غدد لنفاوی مزانتریک و التهاب کبد نکروزه - کانون های متعدد کم رنگ و نکروز عضله قلبی می باشند. درمان موفقیت آمیز نمی باشد ولی می توان از برنامه درمانی مشابه در درمان بیماری دم مرطوب استفاده نمود.

سالمونلوز

تعداد بسیار اندکی از بیماری سالمونلوز در هامستر گزارش شده است و همگی بر اساس عامل سالمونلا انترایتیدیس ایجاد شده اند. این بیماری دارای شیوع ناگهانی و میزان تلفات بالا می باشد. در اجتماعی از حیوانات این بیماری بشدت سرایت پیدا می کند. اسهال یک علامت خاص نبوده و در وضعیت کالبدگشایی کانون های متعدد از نکورز بر روی کبد علائم مشخص می باشند. با توجه به قابلیت انتقال این بیماری از حیوان به انسان وجود دارد لذا تلف کردن بی درد حیوان بیشتر از درمان حیوان توصیه می گردد. اگر بیش از یک حیوان نگهداری می شوند لذا بایستی منشا آلودگی تعیین شود - نظیر غذا یا بستر - و سپس از بین برده شوند.

آسیب های دندانی

از آنجائیکه هامستر ها جزو جوندگان محسوب می گردند لذا دندانهای هامستر دارای ریشه آزاد بوده و متناوبا رشد می کنند .در صوتیکه فرسودگی دنداب بدلیل تغذیه نامناسب باشد و یا رشد نابهنجار دندانی بروز دهد بنابراین مشکلات دندانی درهر دو نوع دندانهای پیش و گونه ای مشاهده می شوند همچنین عواملی نظیر جویدن قفسهای فلزی نیز به این دندانها آسیب می رساند.همچنین افزایش فرسودگی دندانها براثر قرار گرفتن چوب در داخل قفس نیز اتفاق می افتد. رشد نابهنجار دندان ها را نیز می توان توسط انبرهای مخصوص ناخن گیری به منظم کوتاه نمود.

پرشدن کیسه های دهانی

گاهی اوقات هاسمترها با وضعیت تورم در یک طرف و یا در دو طرف گونها مشاهده می شوند. از انجائیکه این تظاهر در آسیب های دندانی مشاهده می شوند ولی ممکن است بدلیل پر شدن کیسه های دهانی باشد.

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

معمولا اطراف کیسه ها خشک بوده و ممکن اس بعضی از غذاها در آن قسمت چسبیده و باقی بمانند. بنابراین بهتر است کیسه های بخوبی تخلیه شوند و توسط فشار آب شستشو شوند.

یبوست

این عارضه در تمام نژادهای هامستر ایجاد می گردد و معمولا بدلیل نامناسب بودن تغذیه یا استفاده از بستر پشمی - پنبه ای یا کمبود رطوبت و یا بطور اتفاقی بدلیل آلودگی انگلی می باشد.هامسترهای جوان با سن حدود دو هفتگی بیشتر حساس به این عارضه می باشند بطوریکه آنها مصرف غذاهای جامد را بتازگی شروع کرده اند. در صورتیکه تنها از غذای خشک برای تغذیه استفاده شود این عارضه سریعا دیده می شود. حیوانات مبتلا به این عارضه دارای شکم متورم بوده ، بی قرار و بی اشتها می باشند. در وضعیت های حاد یبوست نیاز به عمل تنقیه می باشد. وضعیت های خفیف نیز با تغییر رژیم غذایی نظیر مصرف سبزیجات و میوه جات ، این عارضه برطرف می شود.

آلودگی های انگلی

سستودها : انگل هیمنولیپیس نانا ، کرم نواری غول پیکر عمومی ترین انگل داخلی هامسترها می باشد. این انگل در سایر جوندگان و پریماتها شامل انسان نیز دیده می شود. به طور طبیعی آلودگی در روده کوچک بوده و بدون تظاهر می باشد ولی بتدریج التهاب روده ایجاد و در افزایش تعداد انگل نیز منجر به انسداد روده می گردد. این انگل دارای چرخه مستقیم و غیر مستقیم زندگی بوده و آلودگی مجدد میزبان اتفاق می افتد. انتقال غیر مستقیم از طریق سوسکها یا کک ها صورت می گیرد و انتقال مستقیم نیز با خوردن تخم انگل در مدفوع بوده که منجر به مهاجرت بافتی در میزبان جدید می گردد.

تشخیص بر اساس مشاهده تخمهای قلابدار در مدفوع می باشد. قلابهای تخم عامل تشخیص تفریفی بین این انگل با نوع دیمینوتا( بندرت اتفاق می افتد) می باشد.

درمان با استفاده از داروی نیکلوزامید ( ١١٠میلیگرم به ازای ١٠٠ گرم وزن بدن به صورت مصرف خوراکی و تکرار درمان ٧ روز بعد) به طور موثر انجام می شود. پیشگیری نیز با رعایت اصول بهداشتی و کنترل کک و سایر حشرات امکان پذیر می باشد.

نماتودها : کرم سوزنی موش ، سفاسیا ابولاتا ، با میزان شیوع کم در هاسمترها دیده می شود. این کرم ها در روده بزرگ قرارمی گیرند و حضور انگل با مشاهده تخم های موزی شکل آن در مدفوع حیوان تعیین می گردد. این انگلها بیماری زا نیستند. درمان توصیه شده استفاده از دو درمان هفت روزه از داروی پی پرازین سیترات محلول در آب آشامیدنی ( ١٠میلیگرم به ازای هر میلی لیتر آب ) با فاصله ٥ روزه می باشد.

اسهال بواسطه مصرف آنتی بیوتیک

درمان هاسمترها با آنتی بیوتیک های خاص منجر به لاغری و علائمی از اسهال و در نهایت مرگ می شود.آنتی بیوتیک های که به طور انتخابی بر روی میکروب های گرم مثبت اثر می کنند نظیر پنی سیلین ، سفالوسپورین ها ، لینکومایسین و اریترومایسین معمولا این عارضه را ایجاد می کنند. بنظر می رشد التهاب روده بر اثر رشد بیش از حد سموم تولید شده توسط میکرب کلستریدیا مخصوصا کلستریدیوم دیفیسیل می باشد. استرپتومایسین و دی هیدرواسترپتومایسین ایجاد التهاب روده نمی کنند ولی مستقیما بعنوان عامل سمی در هاسمترهای نژاد سوریه ای شناخته شده اند و بایستی از مصرف آنها در سایر نژادها نیز اجتناب نمود.

بیماری های تنفسی

پس از اسهال ، عارضه ذات الریه یا پنومونی مشخص ترین بیماری در هامستر ها مطرح می باشد. این بیماری با چندین عامل نظیر ویروسی ، میکروبی و مایکوپلاسمایی و یا ترکیبی از آنها ایجاد می گردد.

پنومونی ویروسی

ویروس سندای ( پارا آنفولانزای تیپ یک ) به طور اولیه یک عامل بیماری زا در موش می باشد ولی به طور طبیعی هامسترها به این ویروس آلوده می شوند. این بیماری در هامسترهای بالغ بدون علامت تظاهر کرده ولی ممک است در حیوانات جوان در حدود 3 هفتگی منجر به مرگ شود. حیوانات آلوده در کالبدگشایی علامئیم نظیر کانون های قرمز رنگ بر روی ریه ها مشاهده می شود. عفونت ثانویه میکربی متعاقب این بیماری ایجاد می شود.

پنومونی میکربی

پاستورلا پنوموتروپیکا و گونه های استرپتوکوکوس مخصوصا سویه پنومونیه عوامل اولیه پنوموی میکربی در هامسترها محسوب می شوند. این اجرام در هامسترهای سالم نیز یافت می شوند و در شرایط استرس زا نظیر تغییرات دمایی یا شیوع عفونت ویروسی نمایان می شوند. شیوع این بیماری به صورت حاد بوده و با علائمی از ترشحات چشم و بینی ، بی اشتهایی و اختلال تنفسی تظاهر می نماید. کشت ترشحات و انجام آزمایش حساسیت در تعیین آنتی بیوتیک موثر کمک کننده خواهد بود ولی بایستی عارضه التهاب روده بواسطه مصرف آنتی بیوتیک زا در نظر گرفت. درمان حمایتی مخصوصا ایجاد محیط گرم توصیه می شود. جهت پیشگیری با جلوگیری از وضعیت های استرس زا و جداسازی سریع حیوانات مبتلا از سالم موثر واقع می گردد.

پنومونی مایکوپلاسمایی

پنومونی به واسطه مایکوپلاسما را بندرت می توان تشخیص داد زیرا حضورمشخص میکرب ها در بدن سریعتر امکان پذیر می گردد.

بیماری های پوستی

هامسترها به عوارضی پوستی نظیر کچلی ، التهاب خشک پوست ، اریتم پوستی ، افزایش رنگدانه پوستی و آسیب پوستی ایجدا شده توسط خود حیوان دچار می شوند. مهمترین عامل این بیماری های پوستی شامل آلودگی با انگل های خارجی می باشد البته در برخی حیوانات مسن مو ریختگی دو طرفه بر روی پشت نیز مشاهده می گردد که در حال توسعه بوده و پیشنهاد می شود این عارضه بدلیل عدم تعادل هورمونی می باشد.

آکاریاز

حالتهای از کچلی پوستی مخصوصا در ناحیه پشت انتهای بدن با تظاهرات پوست خشک و شوره ای معمولا بدلیل آلودگی با یک یا دو گونه از جرب دمودکس می باشد. هر دو گونه دمودکس کریکتی و دمودکس اوراتی در هامستر ها مشاهده می شوند ولی تنها زمانی این عامل مشگل زا بوده که ایمنیت بدن توسطه سایر عفونتها کاهش یافته و یا در هنگام درمان با داروهای کاهنده ایمنی و همچنین در حیوانات مسن و یا باردار نیز بروز می کند. هامستر های نر نسبت به ماده ها بیشتر حساس به ابتلا به این بیماری می باشند.

تشخیص بیماری بر اساس نمونه برداری از مخاط پوستی تعیین می گردد البته بایستی این موضوع را نیز در نظر گرفت حتی در حیوانات سالم نیز این جرب دمودکس بر بروی پوست وجود دارد.

درمان نیز با استفاده از محلول های ضد جرب موفقیت آمیز بوده و مصرف تا زمانی که علائم شوره پوستی از بین برود ادامه می یابد. در نتیجه عدم رعایت اصول بهداشتی معمولا این جرب ها در هامستر دیده می شوند. همچنین این عامل باعث می گردد حیوان به پوست خود آسیب برساند. حیوانات با ابتلای شدید بایستی به روش مرگ بی درد از بین بروند و حیواناتی با ابتلای کم نیز توسط داروی بروموسایکلین ٥/٠ % شستشو شوند.

کچلی

کچلی در هاسمترها در نتیجه آلودگی بستر ، سایر حیوانات و یا انسان می باشد. عامل تریکوفتون منتاگروفایتس عمومی ترین عامل شناخته شده می باشد ولی آلودگی با گونه میکروسپوروم نیز مشاهده شده است. این بیماری توسط آزمایش لامپ وود قابل تشخیص می باشد. ضایعات پوستی به صورت از دست دادن مو ، موی خشک و شکننده ، پوست خشک و شوره مخصوصا در ناحیه گوشها می باشد. حیوانات مبتلا بایستی از سایرین جدا نگهداری شوند و قفس آنها بخوبی ضدعفونی شوند. درمان توصیه شده استفاده از داروی گریزوفولوین ( ٢٥ - ٣٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به مدت 3 هفته یا بیشتر ) می باشد.

بیماری های نئوپلازی

بطور انفرادی تومورهایی مخصوصا در حیوانات پیر مشاهده می شود و حتی انواعی از تومورها در اکثریت نرها بروز می نماید. مهمترین تومورهای خوش خیم در هامستر ، پولیپ های روده ای و تومور بخش قشری غده فوق کلیه می باشند. مهمترین تومور بدخیم نیز لمفوسارکوم می باشد.

سایر بیماری ها
آمیلوئیدوز

هاسمترها دارای شیوع بالایی از آمیلوئیدوز عمومی و اولیه می باشند. تجمع آمیلوئید در بدن در سنین کمتر از یک سال اتفاق می افتد و با گذشت زمان وضعیت این تجمع توسعه می یابد.

فلجی

فلجی های هامستر بواسطه آسیب های نخاعی ( معمولا متعاقب به زمین افتادن ) ، عدم تحرک یا آسیب عضله ای بدلیل تغذیه نامناسب دیده می شوند. عدم تحرک با فراهم تحرک مناسب نظیر وسایل چرخدار برطرف می گردد. آسیب های عضله ای نیز معمولا با مصرف ویتامین دی یا ای بهبود می یابند. در صورتیکه تغذیه مناسب باشد فلجی ها با منشا غذا کمتر اتفاق می افتند. فلجی به واسطه فصل جفتگیری نیز در نر های ٨ - ١٠ ماهگی گزارش شده است. این وضعیت در ماده ها بندرت یا کمتر اتفاق می افتد.

بیماری پلی کیستیک

این بیماری در حیوانات بیش از یکسال دیده می شود. کیست ها در کبد ، لوزالمعده و اپیدیدیم و بیضه ها مشاهده می شوند . عامل بیماری ناشناخته بوده و این کیست ها معمولا در هنگام کالبدگشایی دیده می شوند .

تروما

آسیب های وارده بر اثر نزاع یا افتادن بر روی سطح سخت ایجاد می شوند. شکستگی ساده استخوان های طویل نیاز به ترمیم نبوده و معمولا خود بخودی بهبود پیدا می کنند زیرا اعمال جراحی ثابت کردن داخلی و خارجی استخوان چندان موفقیت آمیز نمی باشند.

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

از سر سوزن های استیل هیپودرمیک می توان در جراحی های داخلی استخوان استفاده نمود. جهت کاهش آسیب های وارده توسط خود حیوان نیز می توان از عوامل دارویی مسکن استفاده نمود.

کوریومننژیت لمفوسیتیک

این بیماری با عامل ویروسی بوده و به طور طبیعی در جوندگان وحشی مشاهده می شود. این بیماری در هامسترها بدون علائم بوده و در شرایط با سطح کم عفونت ، ترشحات ویروسی در ادرار و بذاق مشاهده می شود.این ویروس قابلیت انتقال به انسان را دارد که علائمی نظیر آنفولانزای خفیف تا مننژیت کشنده را ایجاد می کند.علی رغم گزارشات شیوع این بیماری در انسان و انتقال آن از هامستر ها در سال ١٩٧٤ ولی منبع آلودگی در موشها بیشتر از هامستر ها می باشد. بمنظور از بین بردن این بیماری در جمعیت جوندگان ، مدارس و فروشندگان حیوانات و سایر مراکز بتهتر است حیوانات را از منبع مشخصی تهیه نمود.


منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

[p_s]

نام دارو مورد استفاده میزان مصرف / روش مصرف / مدت زمان مصرف
اسپرومازین بی حسی ٥/٠ - ١ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی
آمپی سیلین ماده سمی مورد مصرف ندارد
آموکسی سیلین ماده سمی مورد مصرف ندارد
آتروپین پیش بیهوشی ١/٠ - ٣ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق زیر جلدی
سفالوریدین آنتی بیوتیک ٣٠ میلیگرم به ازای هر کیلوکرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی دو بار در روز
کلرامفنیکل آنتی بیوتیک ٢٠ میلیگرم به ازای هر کیلوکرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی دو بار در روز
کلیندامایسین ماده سمی مورد مصرف ندارد
دیازپام بی حسی ٥ - ١٠ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی
دیمترونیدازول آنتی بیوتیک ٢٥/٠ - ١/٠% محلول در آب بمدت ٥ الی ٧ روز
گریزوفولوین ضد قارچ ٢٥-٣٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن مصرف خوراکی سه بار در روز به مدت ٣ هفته
لینکومایسین ماده سمی مورد مصرف ندارد
نالوکسان آنتاگونیست تخدیری ٠/٠١ - ١/٠ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق داخل صفاقی یا وریدی
نیکلوزامید ضد کرم - سستودها ١٠٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن مصرف خوراکی
اکسی توسین محرک رحم ٢/٠ - ٣ واحد به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی یا زیر جلدی
پتدین مسکن ٢٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی هر ٢ ساعت
پی پرازین ضد کرم - نماتود ها ٢-٣ میلیگرم به ازای هر میلی لیتر آب به مدت ١ هفته و یک هفته منع مصرف ، سپس تکرار
تمژزیک مسکن ٥/٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق زیر جلدی سه بار در روز
تتراسایکلین ماده سمی مورد مصرف ندارد
تریمتوپریم / سولفادیازین آنتی بیوتیک ٢/٠ میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق زیر جلدی ٣ بار درروزبه مدت ٥ الی٧ روز
تایلوزین آنتی بیوتیک ١٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی یا زیر جلدی سه بار در روز به مدت ٥ - ٧ روز

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری