پاروا ویروس در سگها

[peta]

ویروس پاروا در سگها
ویروس پاروا یکی از بیشترین و مهمترین ویروسهایی است که در دینا سلامت سگها را تهدید می کند. این ویروس موجب التهاب و زخم در روده و ایجاد اسهال شدید در سگ مبتلا می شود. این اسهال می تواند خونی باشد و به شدت جان حیوان را تهدید می کند. متأسفانه هیچ درمان موثری برای مقابله با این ویروس وجود ندارد و تنها می توان با واکسیناسیون تا درصد بالایی از مبتلا شدن حیوان جلوگیری نمود. اگرچه هنوز هم سگهایی با وجود واکسینه شدن درگیر می شوند.
▪ شناسایی این ویروس:
پاروا ویروس ، ویروسی است کاملاً سرسخت ، بادوام ، مقاوم و پایدار. این ویروس می تواند برای مدتهای طولانی بر روی زمین ، غذا و سایر لوازم زنده بماند. فرش و قالیچه ها جهت ضدعفونی کردن بسیار دشوارند. حتی این ویروس می تواند از طریق حشرات و جانواران موذی مانند سوسکها منتقل شود. این ویروس حتی در مقابل اسید فنیک و حرارت مقاوم است. تنها می توان با وایتکس مخلوط با آب ( به نسبت ۱ به ۲۰) این ویروس را غیر فعال کرد ، نور مستقیم آفتاب نیز موجب کشتن این ویروس می شود. اگرچه حدود یک تا دو هفته طول می کشد تا علائم بیماری در حیوان ظاهر شود ، علائم این ویروس از روز سوم در مدفوع قابل مشاهده است. این بدان معناست که حتی سگی با ظاهری کاملاً سالم می تواند ناقل این ویروس به منزل شما باشد.
▪ علائم ویروس پاروا:
جالب توجه است که این ویروس می تواند کاملاً مخفی باشد و یا با علائم کشنده همراه باشد که این نشانه ها به چها عامل بستگی دارد:
۱) سن سگ مبتلا
۲) جثه حیوان
۳) وجود پادتن در بدن حیوان
۴) نژاد حیوان درگیر
معمولاً توله سگها پادتن را توسط شیر مادر (آغوز) دریافت می کنند و حتی اگر در محیط آلوده قرار گیرند به ندرت تا ۱۴-۲۰ هفتگی درگیر می شوند اما به محض اینکه مدت پادتن آنها به انتها برسد مبتلا می شوند. معمولاً توله های بالای ۶ ماه به این بیماری مقاومند و تنها به یک اسهال زود گذر مبتلا می شوند و معمولاً بعد از سن ۲-۱ سالگی آنقدر این بیماری کمرنگ و زود گذر می شود که حتی صاحب حیوان متوجه نخواهد شد. بدون هیچ دلیل علمی معمولاً نژادهای دوبرمن (Doberman) ، رتوایلر (Rottweiler) و پیت بول تریرآمریکایی (American Pit Bull Terrier) بیشتر درگیر این بیماری می شوند. معمول ترین فرم این ویروس التهاب و عفونت روده کوچک است که با ناراحتی ، افسردگی ، استفراق و کم شدن آب بدن حیوان همراه است. برخی توله ها به محض بروز اسهال می میرند و برخی دیگر بین ۶-۴ روز مقاومت می کنند. آنهایی که تا ۸ روز دوام بیاورند معمولاً زنده می مانند. از بین رفتن سلولهای خونی و زخم شدن روده حیوان باعث بوجود آمدن عفونت های باکتریایی ثانوی می شود. باید توجه داشت که بسیاری دیگر از باکتریها و ویروسها می توانند موجب اسهال خونی شوند و حتماً هر اسهال خونی مبنی بر ویروس پاروا نمی باشد.
▪ راه تشخیص:
شما می توانید تنها از طریق کیت های مخصوص این ویروس به بیماری پی ببرید.
▪ درمان:
درمان این ویروس می تواند با جبران آب از دست رفته از رگها که به دلیل اسهال صورت گرفته انجام پذیرد ( استفاده از سرم رینگر بهمراه بی کربنات). در روز اول ۴۰-۱۰ میلی لیتر برای هر ۴۵۴ گرم وزن بدن که در روزهای بعد مقدار آن کمتر می شود. به محض جبران کمبود آب می توان از سرم های غذایی زیر پوست حیوان تزریق نمود. ما همچنین از دارو برای آرام نمودن التهاب روده حیوان استفاده می کنیم مانند مترو کلروپرامید (۲.۵-۱ میلی گرم ۴-۳ بار در روز). معمولاً در ابتدا در سگهای بالغ یک تب زود گذر اتفاق می افتد که این امر در توله ها برعکس می باشد و حرارت بدنشان کم می شود و این توله ها به گرمای محیطی بیشتری احتیاج دارند. به محض اینکه سگ بتواند مایعات مصرف کند می توان به او داروی pyrantel pamoate خوراند. برخی از دامپزشکان نیز برای کاهش درد حیوان از butorphanol tartrate استفاده می کنند. اگر توله بصورت ثابت شروع به خوردن غذا به میزان کم کند و یا دم خود را تکان دهد نشانه بهبودی است. با وجود این بسیاری از توله ها جان سالم به در نمی برند.
▪ مصونیت از این ویروس:
امروزه انواع مختلفی از واکسن ها که ویروس زنده و ضعیف شده پاروا را شامل می شوند در بازار موجود است. اکثراً واکسنهایی که قبل از اتمام پادتن در بدن حیوان تزریق می شوند اثر نمی کنند. معمولاً واکسنها در دو مرحله ۱۴-۱۲ هفتگی و ۱۸ هفتگی تکرار می شود.

منبع : [مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[insane surgeon]

من چند تا توله داشتم که از یک جایی که فقط از سگای بیچاره توله می گیرن سعی کرده بودم نجاتشون بدم.انواع و اقسام داروها رو به همراه سرم روشون تست کردیم.با تجربه دارودرمانی انسانی از باریم سولفات و گرانولهای ضد اسهال هم استفاده کردم.متاسفانه توله ها خیلی کوچیک بودن و شیر مادر هم استفاده نکرده بودن و همگی مردن

[peta]

درمانهاي ديگر
تزريق سرم داخل وريدي. تزريق سرم در زير پوست چندان مفيد نخواهد بود البته كاري بسيار دشوار خواهد بود زيرا در اين شرايط كه حيوان بشدت دهيدراته است تزريق در داخل سرم بايد حتما پتاسيم و دكستروز وجود داشته باشد و همان سرم رينگر است و در ادامه بايد از سرم دكستروز نيز استفاده نمود.


در كنار اين درمان بايد آنتي بيوتيك نيز مصرف شود. معمولا بهترين آنتي بيوتيكهاي موثر سفازولين .آمپي سيلين جنتاميسين و آميكاسين است و از ميان اينها سفازولين ترجيح داده مي شود و نبايد از آنتي بيوتيكهاي خوراكي استفاده كرد چون كريپتهاي روده از بين رفته است .از طرفي در بعضي پروتكولهاي درماني از آتروپين استفاده مي شود كه البته من اين دارو را استفاده نمي كنم.

و همچنين براي كنترل استفراغ بايد از ذارويي مثل متوكلوپراميد استفاده نمود..

البته درمانهايي تخصصي نيز وجود دارد ولي كمتر مي توان استفاده نمود مثل انتقال پلاسما از سگي كه به تازگي از بيماري رهايي يافته است و اثر گذاري آنتي بادي هايش بر روي ويروس در سگ دوم

و همچنين مي توان از هورمون مخصوصي استفاده نموده كه مغز استخوان را وادار به توليد گلبول سفيد مي كند. در ايران اين دو مورد آخر كمتر در دسترس دامپزشكان است.

اگر 4 روز از شروع بيماري بگذرد و تغييري در وضع حيوان ايجاد نشود اميد به بهبودي خيلي كم مي شود ولي اگر وضعيت حيوان بهتر شد بايد درمانهاي حمايتي ادامه پيدا كند و در مورد رژيم غذايي دقت شود كه غذاهاي نرم و آبكي و در روزهاي بعدي از گوشت آبپز مرغ و برنج استفاده شود و از تماس با ساير حيوانات جلوگيري شود.
شستشوي حيوان مي تواند مفيد باشد چون ميكروبها را از سطح بدنش پاك مي كند اما بايد سريعا حيوان را خشك نمود تا استرس مضاعفي به او تحميل نشود.

منبع : [مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]

[insane surgeon]

تزریق زیرپوستی یعنی sc?
من یک سوال دارم که آیا واقعا در سگها درم و اپیدرم از هم جدان؟و اگه اینطور باشه کلا فایده تزریق ساب کتانوس کم نمیشه؟

[alireza101010]

من يه امريکن بولّدگ 4 مهه داشتم 3 رز اسهال خونی گرفت متاسفانه من روزه 3 فهميدم و بردمش دکتر اونجا سرمه رينگر زير پستی زدن
و انتی بيوتيک اولش که بردم تب هم داشت خيلی بالا سگ حتا تشنج اما کم کم تب امد پاين حتا دمشم تکون ميداد و به هرکته هايه دست
چشم اشا تکون ميداد شب که بردمش خونه سگ ادرار هم کرد اما نميدونم چی شد که نسفه شب بود که يهو تشنج کرد و ..........
:b ye2::bye 2:

[peta]

اين بيماري يک عفونت نسبتا جديد درسگ مي باشد که ازسال 1978 ديده شده است .

علت
عامل آن يک پارواويروس سگ است که از بسياري جهات با ويروسي که موجب تورم روده در گربه مي شود شباهت دارد .

نشانه ها
يک تورم شديد و اغلب کشنده معدي روده اي وجود دارد که عمدتا توله هاي جواني را که به تازگي از شير گرفته شده اند مبتلا مي کند اما مي تواند حيوانات مسن تر را نيز تحت تاثير قرار دهد .درجه حرارت معمولا طبيعي يا پايينتر از حد طبيعي است و امکان دارد که مدفوع با رگه هاي خون همراه باشد. ويروس درتوله هاي بسيار جوان به عضله قلب آسيب مي رساند و به دليل نارسايي قلبي باعث مرگ مي شود .

درمان
مراقبتهاي تخصصي دامپزشکي ضرورت دارد . مرگ اغلب به دليل از دست رفتن شديد آب بدن روي مي دهد که دکتر دامپزشک با مايع درماني خوراکي يا داخل وريدي قادر به مقابله با آن است . او همزمان آنتي بيوتيکهاي وسيع الطيف را جهت کنترل باکتريهاي ثانويه تزريق خواهد نمود .

پيشگيري
امروزه يک واکسن زنده رضايت بخش در دسترس قراردارد . تزريق آن به عنوان بخشي از برنامه جامع در سنين 9-6 هفتگي و 12 هفتگي و 20 هفتگي با يک يادآور در هر سال پيشنهاد مي شود .