حرکات آزاد با اسب

[.masoud]

اگر از نظر محوطه محصور کلاس در موقعیتی باشید كه بتوانیداسب را به طور آزاد وبدون تسمه از روی كاوالتی عبور دهید، آدم خوش بختی هستید زیرااین روش مورد پسند بسیاری از مربیان و سواركارانی است كه به تعلیم اسب مشغولند می باشند.این روش برای اسب بسیار لذت بخش است و خیلی زود به آنچه كه از او می خواهید پی می برد.

مرحله اول: آرام كردن با دست جلوی آزاد

درگوشه های محوطه محصور كلاس علامت گذاری كرده و بدون بغل بند ولی با زین و آبخوری اسب رارها كنید تا چهار نعل برود. این كار باعث می شود بیش از حد لازم نیرو صرف نكرده و درعین حال عضلات ومفاصلش نرم شود. فراموش نكنید محیطی كه برای این كار درنظر می گیرید حتماً محصور باشد، زیرا در محیط باز هدایت اسب مشكل است و اسب خود را به زحمت می اندازد.



مدت ده دقیقه برای این تمرین كافی است و پس از آن با صدا اسب را آرام كرده او را بگیرید.

مرحله دوم: بستن پهلو افسار وتعلیمی ثابت

اگر تمرین مرحله اول رضایت بخش باشد، تمرینات با بغل بند ادامه پیدا می كند و طرز بستن و تنظیم آن باید طوری باشد كه اسب بتواند به راحتی سروگردن را كشیده و پایین بیاندازد و به پشت خود حالت كمانی بدهد، پس نباید خیلی بلند و یا خیلی كوتاه باشد كه اسب بتواند به آنها تكیه كند (اندازه مناسب در شكل شماره 4 نشان داده شده)ازانجا که حركت روی خط مستقیم است پس باید بغل بندها درهر دوطرف به یك اندازه باشد و زمانیكه عضلات گردن اسب نرم شد و سر را پایین انداخت میتوان تعلیم ثابت را اضافه كرد این وسیله از عادتهای بد اسب ( تكان دادن های بی موقع سروگردن روی كاوالتی ) جلوگیری كرده و به اسبهایی كه سر را به حالت صحیح نگه نمی دارند كمك می كند تا حالت دلخواه را پیدا كنند.اسب را دوبارهً رها كنید تا به حالت یورتمه ویا چهار نعل درمسیر تعیین شده حركت كند. پس از مدتی اسب به راحتی خود را با محیط و وسائل اضافی وفق داده و شلنگ خود را تنظیم می كند وخیلی ها پس از 5 دقیقه به راحتی روی خط كناری و در مسیر تعیین شده حركت می كنند وبعضی ها هم برای هماهنگ كردن خود به زمان بیشتری احتیاج دارند وبرای عده ای هم مربی به دستیار نیاز دارد.

هرچه مربی ودستیار او نرمش وحوصله بیشتر به خرج بدهند، اسب سریعتر مطیع خواهد شد و دراین فرصت میتوان روی شخصیت وهوش اسب مطالعه كرد كه آیا میل به آموختن دارد؟ سرعت فراگیری چقدر است، یا سرسختی كرده وبا خواسته های شما مخالفت می كند.

دراینجا خود مربی هم موردآزمایش قرار می گیرد زیرا مربی ها باید به خاطر داشته باشند كه برای موفقیت درتمام رشته های سواری حوصله و زمان نقش اساسی را عهده دار هستندو شالوده هر موفقیتی را پی ریزی می كنند. من خودم شاهد بوده‌ام كه خیلی از اسبها در مدت كوتاهی به محیط تمرین خو می گیرندو رسیدن به این حالت شروع مرحله سوم را اعلام می كند كه كار روی كاوالتی با سواركار می باشد.

مرحله سوم: یورتمه روی كاوالتی

در صورتیكه اسب شما جوان است پیشنهاد می شه كه تمرین را با یك كاوالتی شروع كرده و به تدریج تا چهار افزایش دهید والبته خیلی ها از دو كاوالتی هم برای شروع استفاده می كنند ولی اغلب اسبها آنها را یكی فرض كرده و تلاش می كنند با پرش از روی هر دوعبور كنند.

درهر صورت اگر كار را با دو كاوالتی شروع می‌كنید درابتدا فاصله باید دوبرابر یعنی دویست و شصت سانتیمتر باشد. در تمرینات با گام یورتمه باید از سه یا چهار كاوالتی استفاده كرد پس بهتر است خود را كمی زودتر به این مرحله برسانید. اسبهای با تجربه تر می توانند كار را با چهار كاوالتی هم شروع كنند و درتمام موارد از حداقل ارتفاع استفاده می شود (پانزده تا بیست سانتیمتر) من پیشنهاد می‌كنم كه حداكثر از چهار كاوالتی استفاده شود زیرا،احتمال دارد اسب به هیجان آمده واین تصور برایش پیش بیاید كه تمرین خارج از حد ظرفیت اوست.

یورتمه بهترین گام برای شروع تمرینات است زیرا، در حالت قدم بغل بند از تحرك ایجاد شده در قسمت عقب اسب جلوگیری می کند و زنده و پرتحرك نگاه داشتن اسب درگام قدم دراین مرحله كمی مشكل است و در تمرین كردن بدون بغل بند هم، چون عضلات پشت به كار گرفته نمی شوند آنچنان مفید نخواهد بود.

درمرحله شروع نگزارید اسب چهار نعل برود زیرا بیهوده نیرو مصرف می كند، فواصل مناسب در بین كاوالتی بین صدوسی سانتیمتر تا صدوپنجاه سانتیمتر می باشد و برای شروع فاصله صدو سی سانتیمتر مناسب است ،ولی سواركار موظف است در طول تمرینات فاصله ای كه مناسب جثه و تحرك اسب باشد پیدا كرده و همواره از آن استفاده كند. ولی ارتفاع در همان حداقل كه از پانزده تا بیست سانتیمتر باشد می ماند تا عضلات اسب بیش ار حد كوفته نشوند. درحالیكه تمرین این مرحله را تكمیل كرده‌اید به اسب اجازه بدهید روی هر یك از دستها كه مایل است روی كاوالتی حركت كند (معمولاً اسبها دست چپ را ترجیح می دهند) و اگر فكر كنید كه اسب با میل خود روی كاوالتی می‌رود،زیاد منطقی نیستید زیرا، اغلب به هیجان آمده و به چهار نعل می افتد و با حداكثر سرعت ممكن سعی می كندتا، از روی كاوالتی پرش كند .اما این حركت آنقدرها هم كه به نظر می رسد خطرناك نیست .اگراسب را به حال خود بگذارید خودش بتدریج به یورتمه می افتد. وظیفه سوار ایجاد رابطه از طریق صدا و آرام كردن اسب دركمال متانت است.اسب چون در محیط بسته ای حركت می كند نمی تواند از حركت روی كاوالتی طفره برود و اجباراً درمسیر خود از آنها عبور می میکند.


اگر اسب شما از قبل با كاوالتی آشنا است كار را از همان ابتدا با یورتمه شروع كنید و تنظیم حركت یورتمه از وظائف سواركار است. اغلب اسبها بعد از مراحل اولیه تمرین كسل خواهند شد و سوار می بایست با كمك صدا وشلاق بلند او را وادار به تحرك بیشتر كند و به اسب اجازه ندهد فواصل بین كاوالتی را با بیش از یك شلنگ طی كند. اسبی كه حساس است به راندن احتیاج ندارد ولی هستند اسبهایی كه دائماً باید رانده شوند .انها همانند انسانها با یكدیگر تفاوت دارند.اگر سواری از هوش معمولی برخوردار باشد پس از مدت كمی قادر است با اسب خود رابطه برقرار كند وسوارانی كه از این موهبت (برقراری رابطه با اسب) محروم بوده‌اند می توانند از این فرصتها بیشترین بهره برداری را كرده و به كسب تجربه بپردازند.

مرحله چهارم: افزایش فواصل بین كاوالتی

قبل از اینكه این تمرین را روی كاوالتی شروع كنید (این تمرین بدون سوار است) فواصل بین آنها را چند سانتیمتری باید افزود (این افزایش باید متناسب با جثه اسب باشد).

اسب را وادارید تا در قسمت دیگر كلاس كه كاوالتی ندارد با تحرك بیشتر یورتمه برود و سپس با كاهش حركات شلاق تحرك را كم كنید تا یورتمه به حالت معمولی برگردد، تلاش كنید كه در مراحل تمرین وقفه ای پیش نیامده و تمرین گسسته نشود و اسب را روی كاوالتی هدایت كنید، اسب گامها را می كشد و با تحرك بیشتری حركت می کند. فواصل نباید از صدوپنجاه سانتیمتر تجاوز كند مگر در صورتیكه بخواهید اسب یك شلنگ اضافی درمیان كاوالتی بردارد.

مدت تمرین

زمان تمرین باید متناسب با جثه ووضعیت جسمانی اسب تنظیم شود،زیرا هرچه زمان تمرین افزایش یابد فعالیت اعضاء بدن بیشتر می شود و من معتقدم ده دقیقه زمان برای این تمرین كافی است. هر سواركاری می تواند اسب خود را زیر نظر گرفته و با ارزیابی وضعیت كلی او به زمان مناسب دست پیدا كند. توجه اصلی روی شادابی وسرزندگی اسب متمركز می شود و مشهودات عینی كه ملاك این حالات هستند، حركات گوش، وضعیت دم وحالت تنفس اسب است كه از روی وضعیت هر یك از اینها میتوان به درجه شادابی ویا خستگی اسب پی برد، عرق زدگی اگر زیاد نباشد نمی تواند دلیلی بر خستگی باشد. ذوق واشتیاق سوار خیلی زود اورا قادر به قضاوت وارزیابی دراین موارد خواهد كرد. سواركار بطور دائم حالات جدیدی در اسب خود كشف كرده و پس از مدتی به راحتی می تواند حدس بزند كه چه موقع اسب خسته شده ویا تلاش می كند حركت را انجام دهد. شك اسب دراجرای حركت دلیل بر شروع خستگی است بخصوص كه شلنگ های اوجهندگی خود را از دست بدهند. در صورت اجرای صحیح هر حركت نوازش و صدای مهربان باعث خوشحالی او خواهد شد. اگر اسب هر حركت را پشت حركت دیگر به درستی انجام داد اجازه بدهید قدم برود و دست عوض كنید ولی كار را قطع نكنید و او را از مسیر كاوالتی خارج نكنید چون بیشتر اسبها اگر فرصت پیدا كنند از زیر بار تمرین شانه خالی می كنند.

بعد از اینكه ده تا بیست دقیقه تمرین های گرم كردن شامل تمرین با بغل بتد با حداكثر فشار و ده دقیقه كار با گام معمولی و5 تا10 دقیقه كار با گام كشیده داشتید زمان تمرین بسر می رسد زین و برگ را برداشته اسب را می گردانید تا كاملاً خشك شود و اگر حالت تنفس او عادی بود به اصطبل برمی گردانید تا استراحت كند.

دراین مرحله سواركار باید تصمیم بگیرد كه تمرینها تا كی باید انجام شود.آنهایی كه وقت دارند و میتوانند همه روز با اسب كار كنند مختارند كه این تمرین را از هشت تا چهارده روز ادامه دهند. علاوه براین چند بار هم سواره روی كاوالتی كاركنید (برای توضیح بیشتر به ضمیمه كتاب مراجعه شود) كسانی كه نمی توانند همه روزه با اسب تمرین داشته باشند میبایست هرچند گاه یكبار با كاوالتی تمرین كنند ولی حداكثر استفاده از تمرینات منظم وپیگیر نصیب اسب می شود. اگرچه هیچ پیشرفت قالبی و از پیش گفته ای تضمین نمی شود ولی استفاده از كاوالتی پیشنهاد می شود. با این توضیح كه این تمرینات به تنهایی نمیتواند ضامن دست یابی به یك روش واسلوب منظم تدریس باشد. اسب هایی كه برای هر یك از رشته های خاص این هنر درنظر گرفته می شوند باید آموزش خاص آن رشته را ببینند و مثلاً اسب هایی كه برای مسابقات سه روزه المپیك تعلیم می‌بینند به قدرت خاص شركت در مسابقات صحرایی نیازمندند ولی از طریق كار منظم روی كاوالتی ،آماده نگه داشته می شوند