راهي كه ما مي رويم

[sara_tokli]

راهي كه ما مي رويم

[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]
تا به حال به اين فكر كرده ايد كه چرا ما ايرانيها از اشتباهات ديگران درس نمي گيريم ؟ اينكه چرا همه چيز را خودمان بايد تجربه كنيم ؟ دوستي مي گفت : مي داني اگر يك كودك 7 ساله تجربه يك انسان 70 ساله را داشته باشد چه مي شود؟ حالا تصور كنيد كه اگر اين كودك به 70 سالگي برسد به چه انسان باتجربه اي تبديل خواهد شد ؟
چند روز پيش در يكي از" آخرين سفرهايم به كوير مرنجاب " به اين مكان به اصطلاح نمونه طبيعت گردي كويري رفته بودم . اما از بخت بد نه فقط به عنوان يك مسافر ، بلكه به عنوان راهنماي دوستاني طبيعت دوست كه به اميد گذراندن روزي بدور از هياهوي شهر ، توري را از يكي از آژانس هاي معتبر فعال در زمينه تورهاي طبيعت گردي خريده بودند . در تمام مسير رسيدن به كاروانسرا ،‌ايران و طبيعتش را براي مسافرانم شكافتم . از ريز و بم طبيعت اين ديار دوست داشتني گفتيم :از تنوع اقليم هايش ، از فرهنگ هاي گوناگونش . از جنگل هاي سبز تا بيابانهاي تفتيده اش . از پستانداران در خطر انقراض و پرندگان منحصر به فردش . از گرماي مطبوع آبهاي جنوب تايخچالهاي عميق كوههاي شمالش . از درياچه ها و تالابهايش تا رمل ها و ماهورهايش . خلاصه از هرچه بود گفتيم البته نه از همه چيز . تنها از هرچيز كه زمان مجالش را مي داد . تااينكه رسيديم به كاروانسراي مرنجاب . همان جايي كه اخيراً روزنامه ها ، مجلات و صدا و سيما بارها و بارها آن را به مردم معرفي كرده بودند . كه سفر طبيعت انسان است . كه از تهران تا اولين مكاني كه بتوان كوير را با غالب شاخصه هايش در آن لمس كرد تنها به چند ساعت رانندگي نياز است . اما انگار مشكلي وجود داشت . اينجا قرار بود يك كاروانسراي زيبا ، يك گوشه خلوت در كنار حوضي پر از آب قنات و درميان وسعت بي انتهاي كوير باشد اينجا قرار بود شما بتوانيد صداي باد را در ميان شاخه باغ هاي چند صد ساله بشنويد . اينجا قرار بود مامن امني براي شترهاي تشنه و چكاوكهاي كاكلي باشد . پس چرا به اين شكل درآمده است . اينجا هم كه همان هياهوي شهر است !!اينجا هم كه پر از ماشين است . پر از آدم . پر از ضجه گوشخراش موتورهاي دوتركه !
مسافرانم كه تا به حال غرق در خيالات فرمودن از افسوني بودند كه قرار بود در كوير نصيبشان شود ، به ناگاه با صحنه اي آشنا روبرو شدند .
"اووه.....!!اينجا چرا اينقدر شلوغه ؟
ماشين ها. از هر شكل و اندازه اي ، آدمها از هر قماش و طبقه اي ، زباله هااز هر جنس و رنگي و هياهوي آدمهايي كه همه آمده بودند كوير ؛اما هيچكدام براي كوير نيامده بودند . براي رسيدن به آن ابديت نيامده بودند . انگار بيشتر براي كارهاي ديگري آمده بودند . براي مصرف كردن ، براي نابود كردن و براي تجربه كردن آن چيزهايي كه شايد در جاي ديگر نمي شد تجربه شان كرد !
بار اولي كه به اينجا آمده بودم هنوز هيچ حرفي از طبيعت گردي براي عموم مردم نبود .فقط عاشقان راستين طبيعت اين مملكت بودند كه مي دانستند ديدن غروب از پس تپه هاي شني و تولد خورشيد در ميان وسعت بي انتهاي درياچه نمك چه شكوهي دارد.
در آن اولين بار اينجا چقدر آرام بود . چقدر كوير بود. مسافرهاي كاروانسرا از داشتن اين حوض زيبا در دل خشك كوير چقدر خوشحال بودند و تاغ هايي كه سايه هايشان را از سر هيچ مسافر خسته اي دريغ نمي كردند . در آن اولين بار تو مي توانستي كوير را با تمام سحرش ،‌سكوتش و البته زيبائيهاي غريبش حس كني . اما امروز داستان كاملاً فرق دارد. چيزهايي را كه مي بينم نمي توانم باور كنم . البته مي شد حدسش را زد!!
بگذاريد خيلي راحت آن چيزهايي را كه در جلوي چشمانم مي ديدم برايتان شرح دهم .
انواع و اقسام چادرها ،‌خصوصاً آن نوعي كه اصلاً چادر طبيعت نيست . انبوه زباله ها كه از تنها بشكه بي قواره و زنگ زده كنار استخر مرنجاب بيرون و به روي زمين هاي اطراف ريخته بود . تنه خسته باغ هاي چند صد ساله كه در ميان چندين آتش افروخته شده توسط مسافران در حال سوختن يودند ، آنهم نه يكي ، نه دوتا ، عده اي كنده ها و تنه هاي اصلي را مي سوزانند و عده اي ديگر هم مشغول انداختن شاخه هاي كوچكتر در درون آتش بودند . تعدادي از خشت هاي قديمي به سنگ هاي كنار آتش بدل شده بودند تا سياه و تكه تكه شوند ،‌آنهايي هم كه اندكي خوش شانس تر بودند براي نگاه داشتن چادرهاي اين به ظاهر طبيعت گردان در هر گوشه اي به چشم مي خوردند . سرو صداي توريست هاي طبيعت گرد در ميان غرش اگزوز موتورهاي دوتركه گم شده بود . از آن حوض زيبا با غازهاي پرسرو صدا و آّب آئينه گونش ديگر خبري نبود . اندامي بود بي قاعده مملو از رسوبات ، خالي از آب و پر از شيشه خرده و آجرهاي زيباي اطراف حوض كه روزگاري با نهايت دقت معمار صفوي در كنار هم چيده شده بودند . امروز شكسته و بي نظم در هر گوشه اي به چشم مي خوردند . تقريباً تمامي مسافرانم بالاتفاق تقاضا كردند تا فعلاً‌بازديد از كاروانسرا را فراموش كنيم !! اندكي آن طرفترو پس از "چاه دستكن " توقف مي كنيم تا براي پياده روي بر روي تپه هاي شن روان آماده شويم . اما اينجا هم آن تپه هاي شني چند سال پيش نيست . گزها و تاغ ها وقيچ هايي كه سالهاي سال خشونت طبيعت را تحمل كرده بودند امروز با موجودي بي رحم تر مواجه شده اند .
موجودي خشن با رفتارهاي عجيب !! موجودي كه يك قوطي نوشابه 5/1 ليتري را با خود از تپه هاي شن روان بالا مي كشد اما حاضر نيست ظرف پلاستيك خالي 50 گرمي آن را با خود به پائين بياورد!!!
در هر گوشه اي در پاي هر بوته گزي نشاني از بي فرهنگي و جهل ما به چشم مي خورد . باز هم زباله ها ،‌پلاستيك ها ، ته مانده هاي غذا و جاي زشت آتش هاي افروخته و باز هم موتورسواراني كه تپه هاي شني را به پيست موتور سواري بدل كرده بودند !لحظه اي فكر كردم كه چه طور اين صحنه ها را براي مسافرانم توجيه كنم ؟ چه بگويم ؟ تقصير رابه گردن كه بياندازم ؟!
حتماً مي دانيد كه اين شلوغي ها ، اين زباله ها و اين گونه تخريب ها ،‌گذشته از صورت زشت و ناشايستشان ، گذشته از فاش ساختن فرهنگ غني از بين رفته ما باعث مرگ و ميربسياري ازحيوانات و به هم خوردن چرخه طبيعي زندگي بسياري از آنها مي شود ! به نظر مي رسد ادامه اين روند روبموت از عموم مردمي كه هنوز فرهنگ استفاده از طبيعت را ندارند به جاي ايجاد زير ساخت هاي فرهنگي و فرهنگ سازي عمومي در زمينه نوع سفرها و حفظ طبيعت بزودي باعث از بين رفتن باقي جاذبه هاي طبيعي ما خواهد شد . آن هم در وضعيتي كه سازمانهاي متولي گردشگري و حفظ محيط زيست هنوز هيچ ساز و كار درستي براي حفاظت از طبيعت نيانديشيده اند .
متاسفانه عدم شناخت درست از صنعت طبيعت گردي در اين كشور باعث مي شود تا ما علاوه بر تكرار اشتباهات انجام شده توسط برخي از كشورهاي فعال در زمينه طبيعت گردي باعث شكست اين صنعت نوپا در كشوري شويم كه گرچه داراي ظرفيت هاي بالقوه اي جهت ورود گردشگران طبيعت دوست است اما به جهت داشتن اقليمي خشك و نيمه خشك داراي طبيعتي بسيار حساس و آسيب پذير در برابر اشتباهات ما انسانهاست .
گاهي اوقات با خود مي انديشم كه تا چند سال ديگر براي بودن در طبيعت واقعي ، هر بار بايد چه قدر دور و دورتر شوم ؟!!


[مشاهده لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است لطفا ثبت نام کنید]



iren.ir

[CATICEF]

موجودي خشن با رفتارهاي عجيب !! موجودي كه يك قوطي نوشابه 5/1 ليتري را با خود از تپه هاي شن روان بالا مي كشد اما حاضر نيست ظرف پلاستيك خالي 50 گرمي آن را با خود به پائين بياورد!!!

اینقدر قشنگ نوشته بودی که دلم می خواست ایدز بگیرم بمیرم!